Tagarchief: tibet human rights mensenrechten

Chinees toerisme in Tibet is culturele genocide

Standaard

Het toenemend aantal toeristen in Tibet levert de lokale bevolking nauwelijks winst op. Integendeel. Cultuur en eigenheid van het land en bevolking worden ernstig aangetast. Het Chinese overheidsbeleid trachten de economische groei van Tibet te versnellen. Dat tast echte het voortbestaan van de unieke Tibetaanse cultuur en identiteit aan. Een van de pijlers van die economische ontwikkeling is het toerisme.

Chinees toerisme Tibet, poseren voor cameraTerwijl de autoriteiten trots exponentiële groeicijfers verkondigen en Tibet in China aanprijzen als een ‘exotische bestemming met een mysterieuze cultuur in een spectaculair landschap’, worden de Tibetanen buitengesloten en wordt de controle over het Tibetaans boeddhisme in Tibet verder aangescherpt. China gebruikte de groeiende toeristenindustrie als een van de dekmantels voor toenemende repressie en marginalisering van de Tibetanen.

De opening van de spoorlijn naar Lhasa in 2006 zorgde voor een explosieve toename van het aantal Chinese migranten naar Tibet. In 2007 verder boden het aantal toeristen naar 4 miljoen. De massale protesten in 2008 riepen het toerisme naar de hoofdstad Lhasa tijdelijk een halt toe en het aantal liep met bijna de helft terug. Sindsdien vindt er met enorme overheidsuitgaven en campagnes weer een opleving plaats. Volgens het toerismebureau van de Tibetaanse autonome regio (TAR) was het aantal toeristen in 2010 6,9 miljoen en worden er in 2012 zelfs 10 miljoen verwacht. Nieuwe grote infrastructuurprojecten worden gerealiseerd om de groeiende stroom Chinese toeristen – en migranten – aan te voeren. Lhasa is via de spoorlijn met al zeven grote Chinese steden verbonden en er zijn vijf commerciële vliegvelden in Tibet.

Chinees toerisme Tibet, toeristenDe Chinese regering heeft omvangrijke plannen om de Tibetaanse cultuur en natuur te vercommercialiseren. Daar vallen pelgrims bestemmingen zoals de heilige berg Kailash en meren als Yamdrok Tso onder. In juli werd de bouw van een groot cultuurproject aangekondigd. De autoriteiten investeren drie miljard euro in het pretpark over de Tibetaanse cultuur in de buurt van Lhasa. Xinhua citeerde de onderburgemeester van Lhasa: ‘Het levend museumproject is opgezet om de toeristische naam van Tibet te verbeteren en het moet een mijlpaal zijn in de cultuurindustrie.’

Volgens het staatspersbureau moet het project binnen drie à vijf jaar voltooid zijn. Het thema is de Chinese prinses Wencheng, die in de zevende eeuw de Tibetaanse koning Songsten Gampo duwde. China baseert zijn aanspraken op Tibet op die verbintenis. Door een karikatuur van de Tibetaanse historie en cultuur te maken, probeert China de geschiedenis van Tibet te herschrijven en de Tibetaanse cultuur en identiteit te vervangen door een communistische versie.

Het Tibetaans boeddhisme is voor China een primair doelwit voor de commercialisering van de Tibetaanse cultuur. Waar eens honderden monniken op binnenplaatsen van kloosters debatteerden, staan nu souvenirkramen en kunnen toeristen in pseudo traditionele Tibetaanse dracht voor camera’s poseren. Even oude kloosters, zoals Samye en Tashilhunpo, hoe zijn van een boeddhistische studiecentra omgevormd tot commerciële ondernemingen.

Chinees toerisme in Tibet, LhasaHet aantal monniken en nonnen is drastisch teruggebracht en de traditionele leer wordt aangevuld met de communistische leer en propaganda. Chinezen verkleed als monniken brengen voor exorbitante prijzen Tibetaanse wierook, gebedsvlaggen en andere boeddhistische souvenirs aan de man. De bekende Tibetaanse schrijfster Woeser schreef in een blog dat buitenstaanders hierdoor een verkeerd beeld krijgen van het Tibetaans boeddhisme. ‘Nep boeddhisme heeft de kloosters geïnfiltreerd.’

Toerisme vormt voor de Chinese regering een belangrijke inkomstenbron. In de Tibetaanse autonome regio (TAR) waren de inkomsten uit toerisme in 2007 0.4 miljard euro. Naar verwachting is dat in 2012 zelfs € 1,23 miljard. Deze inkomsten zouden kunnen bijdragen aan opleidingen en werkgelegenheid voor Tibetanen. In de praktijk gebeurt dat niet en worden zij verder gemarginaliseerd. Zo worden de Tibetaanse gidsen vervangen door Chinese gidsen. Deze schotelen een Chinese versie van de cultuur voor, zodat dit Tibetanen niet langer rentmeesters zijn van hun eigen unieke cultuur. Ook taxichauffeurs en eigenaren van restaurants en hotels zijn vooral Chinese migranten.

Analisten melden dat een groot deel van de inkomsten uit toerisme de regio verlaat. De econoom Andrew Fischer, die gespecialiseerd is in China en Tibet, zei: “de meeste toeristen die de TAR bezoeken zijn Chinezen en zij verblijven meestal in Chinese hotels aan de westkant van Lhasa dicht bij een overvloedig aanbod van Chinese restaurants en entertainmentcentra. Het is waarschijnlijk dat bijna al deze inkomsten uit toerisme, die via dergelijke locaties binnenkomen, bijna net zo snel uit de provincie wegvloeien als ze binnenkomen.”

Chinees toerisme Tibet, treinverbindingenChinees toerisme Tibet, westerlingenToeristen uit het Westen en uit andere Aziatische landen dragen nauwelijks bij aan de groei en ze maken nog geen 10% uit van het totale aantal toeristen dat Tibet bezoekt. De regels om de TAR binnen te komen, worden steeds meer aangescherpt via ingewikkelde aanvraagprocedures. Toeristen mogen uitsluitend begeleid worden door gidsen die door de autoriteiten geautoriseerd zijn. Die beweren dat deze beperkingen slechts bedoeld zijn om buitenlandse toeristen te beschermen tegen mogelijke gevallen van “onrust”.

De achterliggende oorzaak is dat China weet dat in het verleden toeristen ooggetuige waren van mensenrechtenschendingen in Tibet en hierover berichtten. Regelmatig worden Tibetaanse gebieden afgesloten voor buitenlandse toeristen, zoals in de voor de Chinezen gevoelige maand maart, als de Tibetanen wereldwijd de volksopstand in Lhasa van 1959 herdenken en rondom andere politiek gevoelige perioden. Toch blijft het belangrijk dat toeristen Tibet bezoeken. Dan ziet de wereld, zoals ook de Dalai Lama stelt, met eigen ogen hoe China de mensenrechten in Tibet schendt.

Bron International Campaign for Tibet.

Advertenties

Evangelisatie als wapen tegen verzet

Standaard

Evangelisatie is in China verboden maar in het bezette Tibet ligt dat anders. De Chinese autoriteiten gebruiken daar Westerse evangelisten om de lokale religieuze cultuur, een bron van verzet, te vernietigen.

De opmerkelijke taktiek, die lijnrecht staat tegenover het gekoesterde beeld dat Westerlingen juist voor Tibet opkomen, wordt aan het licht gebracht in een reportage van de Britse krant The Guardian.

Tibet is de K2 van de evangelisatie, aldus de krant met een verwijzing naar de beroemde bergtop, missionarissen zien het als een geweldige en cruciale uitdaging, een laatste spiritueel grensgebied. De christenen hadden vanouds weinig kans om de overtuigde boeddhistische bevolking te bekeren maar dat is in hoog tempo aan het veranderen. De oorzaak ligt mede in de economie. De missionarissen zetten succesvolle ondernemingen op die werk bieden. Bovendien verzorgen ze gratis onderwijs, bijvoorbeeld door studenten gratis Engelse les aan te bieden en ze zo het geloof in te sleuren. De Chinese autoriteiten zien dergelijke zendelingen als betrouwbaar omdat de Westerlingen niet snel hun missiewerk in gevaar zullen willen brengen met politieke bemoeienissen.

The Guardian: Going undercover, the evangelists taking Jesus to Tibet

Video: Een reportage van de Chinese tv over christenen in Tibet (2009)

Opmerking : christendom en islam zijn missionerende op geloof gebaseerde godsdiensten. Het boeddhisme doet niet aan zieltjeswinnerij. Het boeddhisme zetelt in de geest van mensen als zij een karmische connectie ermee hebben gemaakt. Het boeddhisme is geen geloof maar een onderzoek van de geest. Geen dogma’s , geen dwang , geen allesbepalend geschrift zoals de bijbel en de koran. Ook in het arme Mongolie is de evangelisatie aan de gang. Alleen de Cambodjaanse regering heeft een verbod op evangelisatie afgekondigd. Wrang is het te constateren dat de atheistische communisten in China nu die evangelisatie toejuichen omdat het hun politiek van onderdrukking goed uitkomt. Christelijke evangelisten zijn medeplichtig aan de culturele genocide op het Tibetaanse volk.

KOM 10 MAART A.S. NAAR DE GROTE TIBET DEMONSTRATIE IN BRUSSEL

http://europefortibet.com/

560089_333635476753275_1512729884_nKijk ook op :

https://jampasmandala.wordpress.com/2012/12/07/toerisme-in-tibet-maakt-tibetaanse-cultuur-kapot/

https://jampasmandala.wordpress.com/2011/08/06/534/

https://jampasmandala.wordpress.com/2012/01/19/example-of-religious-oppression-in-tibet/

Toerisme in Tibet maakt Tibetaanse cultuur kapot

Standaard

Het toenemend aantal toeristen in Tibet levert de lokale bevolking nauwelijks winst op. Integendeel. Cultuur en eigenheid van het land en  bevolking worden ernstig aangetast. Het Chinese overheidsbeleid trachten de economische groei van Tibet te versnellen. Dat tast echte het voortbestaan van de unieke Tibetaanse cultuur en identiteit aan. Een van de pijlers van die economische ontwikkeling is het toerisme.

Chinees toerisme Tibet, poseren voor cameraTerwijl de autoriteiten trots exponentiële groeicijfers verkondigen en Tibet in China aanprijzen als een ‘exotische bestemming met een mysterieuze cultuur in een spectaculair landschap’, worden de Tibetanen buitengesloten en wordt de controle over het Tibetaans boeddhisme in Tibet verder aangescherpt. China gebruikte de groeiende toeristenindustrie als een van de dekmantels voor toenemende repressie en marginalisering van de Tibetanen.

De opening van de spoorlijn naar Lhasa in 2006 zorgde voor een explosieve toename van het aantal Chinese migranten naar Tibet. In 2007 verder boden het aantal toeristen naar 4 miljoen. De massale protesten in 2008 riepen het toerisme naar de hoofdstad Lhasa tijdelijk een halt toe en het aantal liep met bijna de helft terug. Sindsdien vindt er met enorme overheidsuitgaven en campagnes weer een opleving plaats. Volgens het toerismebureau van de Tibetaanse autonome regio (TAR) was het aantal toeristen in 2010 6,9 miljoen en worden er in 2012 zelfs 10 miljoen verwacht. Nieuwe grote infrastructuurprojecten worden gerealiseerd om de groeiende stroom Chinese toeristen – en migranten – aan te voeren. Lhasa is via de spoorlijn met al zeven grote Chinese steden verbonden en er zijn vijf commerciële vliegvelden in Tibet.

Chinees toerisme Tibet, toeristenDe Chinese regering heeft omvangrijke plannen om de Tibetaanse cultuur en natuur te vercommercialiseren. Daar vallen pelgrims bestemmingen zoals de heilige berg Kailash en meren als Yamdrok Tso onder. In juli werd de bouw van een groot cultuurproject aangekondigd. De autoriteiten investeren drie miljard euro in het pretpark over de Tibetaanse cultuur in de buurt van Lhasa. Xinhua citeerde de onderburgemeester van Lhasa: ‘Het levend museumproject is opgezet om de toeristische naam van Tibet te verbeteren en het moet een mijlpaal zijn in de cultuurindustrie.’

Volgens het staatspersbureau moet het project binnen drie à vijf jaar voltooid zijn. Het thema is de Chinese prinses Wencheng, die in de zevende eeuw de Tibetaanse koning Songsten Gampo duwde. China baseert zijn aanspraken op Tibet op die verbintenis. Door een karikatuur van de Tibetaanse historie en cultuur te maken, probeert China de geschiedenis van Tibet te herschrijven en de Tibetaanse cultuur en identiteit te vervangen door een communistische versie.

Het Tibetaans boeddhisme is voor China een primair doelwit voor de commercialisering van de Tibetaanse cultuur. Waar eens honderden monniken op binnenplaatsen van kloosters debatteerden, staan nu souvenirkramen en kunnen toeristen in pseudo traditionele Tibetaanse dracht voor camera’s poseren. Even oude kloosters, zoals Samye en Tashilhunpo, hoe zijn van een boeddhistische studiecentra omgevormd tot commerciële ondernemingen.

Chinees toerisme in Tibet, LhasaHet aantal monniken en nonnen is drastisch teruggebracht en de traditionele leer wordt aangevuld met de communistische leer en propaganda. Chinezen verkleed als monniken brengen voor exorbitante prijzen Tibetaanse wierook, gebedsvlaggen en andere boeddhistische souvenirs aan de man. De bekende Tibetaanse schrijfster Woeser schreef in een blog dat buitenstaanders hierdoor een verkeerd beeld krijgen van het Tibetaans boeddhisme. ‘Nep boeddhisme heeft de kloosters geïnfiltreerd.’

Toerisme vormt voor de Chinese regering een belangrijke inkomstenbron. In de Tibetaanse autonome regio (TAR) waren de inkomsten uit toerisme in 2007 0.4 miljard euro. Naar verwachting is dat in 2012 zelfs € 1,23 miljard. Deze inkomsten zouden kunnen bijdragen aan opleidingen en werkgelegenheid voor Tibetanen. In de praktijk gebeurt dat niet en worden zij verder gemarginaliseerd. Zo worden de Tibetaanse gidsen vervangen door Chinese gidsen. Deze schotelen een Chinese versie van de cultuur voor, zodat dit Tibetanen niet langer rentmeesters zijn van hun eigen unieke cultuur. Ook taxichauffeurs en eigenaren van restaurants en hotels zijn vooral Chinese migranten.

Analisten melden dat een groot deel van de inkomsten uit toerisme de regio verlaat. De econoom Andrew Fischer, die gespecialiseerd is in China en Tibet, zei: “de meeste toeristen die de TAR bezoeken zijn Chinezen en zij verblijven meestal in Chinese hotels aan de westkant van Lhasa dicht bij een overvloedig aanbod van Chinese restaurants en entertainmentcentra. Het is waarschijnlijk dat bijna al deze inkomsten uit toerisme, die via dergelijke locaties binnenkomen, bijna net zo snel uit de provincie wegvloeien als ze binnenkomen.”

Chinees toerisme Tibet, treinverbindingenChinees toerisme Tibet, westerlingenToeristen uit het Westen en uit andere Aziatische landen dragen nauwelijks bij aan de groei en ze maken nog geen 10% uit van het totale aantal toeristen dat Tibet bezoekt. De regels om de TAR binnen te komen, worden steeds meer aangescherpt via ingewikkelde aanvraagprocedures. Toeristen mogen uitsluitend begeleid worden door gidsen die door de autoriteiten geautoriseerd zijn. Die beweren dat deze beperkingen slechts bedoeld zijn om buitenlandse toeristen te beschermen tegen mogelijke gevallen van “onrust”.

De achterliggende oorzaak is dat China weet dat in het verleden toeristen ooggetuige waren van mensenrechtenschendingen in Tibet en hierover berichtten. Regelmatig worden Tibetaanse gebieden afgesloten voor buitenlandse toeristen, zoals in de voor de Chinezen gevoelige maand maart, als de Tibetanen wereldwijd de volksopstand in Lhasa van 1959 herdenken en rondom andere politiek gevoelige perioden. Toch blijft het belangrijk dat toeristen Tibet bezoeken. Dan ziet de wereld, zoals ook de Dalai Lama stelt, met eigen ogen hoe China de mensenrechten in Tibet schendt.

Bron International Campaign for Tibet.

Stand Up for Tibet

Standaard

logo.jpg
15 August 2012Dear Friends,

This is a crucial moment. Please help us to double support for Stand Up for Tibet.

TsewangNorbu.jpegOne year ago 29-year old monk Tsewang Norbu set light to

himself and died in Tawu, eastern Tibet.

Although not the first self-immolation in Tibet – Tapey,in February 2009 was followed two years later by Phuntsok

in March 2011 –this was our first realization that those fiery protests were not isolated incidents, and

that what we were witnessing unfold in Tibet was a tragedy of enormous proportions.

Unbelievably, there have now been almost 50 confirmed self-immolations in Tibet; a staggering 36

since 1 January 2012 and five in the past 10 days alone. At least 39 of all these protestors have died from their burns.

Something different is happening in Tibet. Over 60 years of occupation, periods of Tibetan resistance have

been crushed by China’s military forces. But trying to stop individuals who are determined to set light to themselves

must be akin to trying to stop grains of sand running through their fingers. And more than that, China is also now

discovering that its military might is unable to prevent mass gatherings of Tibetans, whether they are

praying for those self-immolating or engaging in more challenging acts of protest.

On Monday several Tibetans were brutally beaten, one possibly fatally, after a protest erupted in the immediate

aftermath of the twin self-immolations by Tashi and Lungtok in Ngaba, Amdo. And as I write this message, a

mass demonstration is taking place in Rebkong, Amdo, with several hundred Tibetans gathered outside the

police station to protest against the unprovoked beating of four Tibetans by drunken police.

I’m writing to ask that you continue to stand with Tibet. Although we feel heartbroken by the news of

each passing self-immolation, the Tibetan people need our support now more than ever. 

We mustn’t lose focus. Now is the time to double our efforts, in raising awareness and pressing for political

action, because we’re making an impact. 

Rebkongprotest.jpg

Tibetans in Tibet are not alone. They have your support and your pledge to Stand Up for Tibet.

And the Tibet movement has made important progress towards our main objectives.

* Tibet Groups around the world have delivered your pledge and worked hard to press governments

to publicly express concernMany of the world’s most influential governments have spoken out, including at

sessions of the United Nations Human Rights Council. In early September, as the United Nations General Assembly

and Human Rights Council prepare to meet, we’ll be calling for an International Advocacy Day and will send you more

details soon.

* Our demand for governments to act together for Tibet is gradually gaining traction.

We were delighted to see that US Congressmen Frank Wolf and James McGovern wrote to Secretary of State

Hillary Clinton this week, calling for “stronger, more coordinated, visible international diplomatic steps with regard

to the People’s Republic of China’s policies and practices towards Tibetans.” Read the full letter here.

* A number of key governments have strongly pressed China allow access to the region, including the

European Union and Australia. China has agreed that the UN Human Rights Commissioner can visit Tibet as part of

a wider visit to China, but no dates have been agreed. Online advocacy group Avaaz joined this campaign and nearly

700,000 people signed an appeal for governments to demand urgent access to Tibet.

* Tibet Groups have generated significant media coverage of the self-immolations, and made a huge

effort to raise public awareness, staging coordinated actions and protests around the globe on a regular basis

over the last 12 months.

On this anniversary of Tsewang Norbu’s self-immolation, I am writing to ask each and every one of you to

undertake to get one more person to sign the Stand Up for Tibet pledge, and help us to double the

support for Tibetans in Tibet to more than 100,000 people. Let’s respond to this rapid increase in

self-immolations in Tibet with a huge increase in those pledging to take action, to help Tibetans realise their dreams

for freedom and for the return of His Holiness to Tibet.

Many, many thanks for your support,

Alison Reynolds

Executive Director, International Tibet Network Secretariat

The second image shows protests in Rebkong, Tibet on 14 August 2012.

The banner reads “The atrocity committed by the Administration’s People’s Armed Police to the masses”

Support the International Tibet Network

online.donation.jpgThe International Tibet Network’s small dedicated team receives some Foundation

support, but requires the support of our Member Groups and individual Tibet supporters.

If you can help us with a donation we can do even more to strengthen the international movement for Tibet.