Tagarchief: Tibet

Chinees toerisme in Tibet is culturele genocide

Standaard

Het toenemend aantal toeristen in Tibet levert de lokale bevolking nauwelijks winst op. Integendeel. Cultuur en eigenheid van het land en bevolking worden ernstig aangetast. Het Chinese overheidsbeleid trachten de economische groei van Tibet te versnellen. Dat tast echte het voortbestaan van de unieke Tibetaanse cultuur en identiteit aan. Een van de pijlers van die economische ontwikkeling is het toerisme.

Chinees toerisme Tibet, poseren voor cameraTerwijl de autoriteiten trots exponentiële groeicijfers verkondigen en Tibet in China aanprijzen als een ‘exotische bestemming met een mysterieuze cultuur in een spectaculair landschap’, worden de Tibetanen buitengesloten en wordt de controle over het Tibetaans boeddhisme in Tibet verder aangescherpt. China gebruikte de groeiende toeristenindustrie als een van de dekmantels voor toenemende repressie en marginalisering van de Tibetanen.

De opening van de spoorlijn naar Lhasa in 2006 zorgde voor een explosieve toename van het aantal Chinese migranten naar Tibet. In 2007 verder boden het aantal toeristen naar 4 miljoen. De massale protesten in 2008 riepen het toerisme naar de hoofdstad Lhasa tijdelijk een halt toe en het aantal liep met bijna de helft terug. Sindsdien vindt er met enorme overheidsuitgaven en campagnes weer een opleving plaats. Volgens het toerismebureau van de Tibetaanse autonome regio (TAR) was het aantal toeristen in 2010 6,9 miljoen en worden er in 2012 zelfs 10 miljoen verwacht. Nieuwe grote infrastructuurprojecten worden gerealiseerd om de groeiende stroom Chinese toeristen – en migranten – aan te voeren. Lhasa is via de spoorlijn met al zeven grote Chinese steden verbonden en er zijn vijf commerciële vliegvelden in Tibet.

Chinees toerisme Tibet, toeristenDe Chinese regering heeft omvangrijke plannen om de Tibetaanse cultuur en natuur te vercommercialiseren. Daar vallen pelgrims bestemmingen zoals de heilige berg Kailash en meren als Yamdrok Tso onder. In juli werd de bouw van een groot cultuurproject aangekondigd. De autoriteiten investeren drie miljard euro in het pretpark over de Tibetaanse cultuur in de buurt van Lhasa. Xinhua citeerde de onderburgemeester van Lhasa: ‘Het levend museumproject is opgezet om de toeristische naam van Tibet te verbeteren en het moet een mijlpaal zijn in de cultuurindustrie.’

Volgens het staatspersbureau moet het project binnen drie à vijf jaar voltooid zijn. Het thema is de Chinese prinses Wencheng, die in de zevende eeuw de Tibetaanse koning Songsten Gampo duwde. China baseert zijn aanspraken op Tibet op die verbintenis. Door een karikatuur van de Tibetaanse historie en cultuur te maken, probeert China de geschiedenis van Tibet te herschrijven en de Tibetaanse cultuur en identiteit te vervangen door een communistische versie.

Het Tibetaans boeddhisme is voor China een primair doelwit voor de commercialisering van de Tibetaanse cultuur. Waar eens honderden monniken op binnenplaatsen van kloosters debatteerden, staan nu souvenirkramen en kunnen toeristen in pseudo traditionele Tibetaanse dracht voor camera’s poseren. Even oude kloosters, zoals Samye en Tashilhunpo, hoe zijn van een boeddhistische studiecentra omgevormd tot commerciële ondernemingen.

Chinees toerisme in Tibet, LhasaHet aantal monniken en nonnen is drastisch teruggebracht en de traditionele leer wordt aangevuld met de communistische leer en propaganda. Chinezen verkleed als monniken brengen voor exorbitante prijzen Tibetaanse wierook, gebedsvlaggen en andere boeddhistische souvenirs aan de man. De bekende Tibetaanse schrijfster Woeser schreef in een blog dat buitenstaanders hierdoor een verkeerd beeld krijgen van het Tibetaans boeddhisme. ‘Nep boeddhisme heeft de kloosters geïnfiltreerd.’

Toerisme vormt voor de Chinese regering een belangrijke inkomstenbron. In de Tibetaanse autonome regio (TAR) waren de inkomsten uit toerisme in 2007 0.4 miljard euro. Naar verwachting is dat in 2012 zelfs € 1,23 miljard. Deze inkomsten zouden kunnen bijdragen aan opleidingen en werkgelegenheid voor Tibetanen. In de praktijk gebeurt dat niet en worden zij verder gemarginaliseerd. Zo worden de Tibetaanse gidsen vervangen door Chinese gidsen. Deze schotelen een Chinese versie van de cultuur voor, zodat dit Tibetanen niet langer rentmeesters zijn van hun eigen unieke cultuur. Ook taxichauffeurs en eigenaren van restaurants en hotels zijn vooral Chinese migranten.

Analisten melden dat een groot deel van de inkomsten uit toerisme de regio verlaat. De econoom Andrew Fischer, die gespecialiseerd is in China en Tibet, zei: “de meeste toeristen die de TAR bezoeken zijn Chinezen en zij verblijven meestal in Chinese hotels aan de westkant van Lhasa dicht bij een overvloedig aanbod van Chinese restaurants en entertainmentcentra. Het is waarschijnlijk dat bijna al deze inkomsten uit toerisme, die via dergelijke locaties binnenkomen, bijna net zo snel uit de provincie wegvloeien als ze binnenkomen.”

Chinees toerisme Tibet, treinverbindingenChinees toerisme Tibet, westerlingenToeristen uit het Westen en uit andere Aziatische landen dragen nauwelijks bij aan de groei en ze maken nog geen 10% uit van het totale aantal toeristen dat Tibet bezoekt. De regels om de TAR binnen te komen, worden steeds meer aangescherpt via ingewikkelde aanvraagprocedures. Toeristen mogen uitsluitend begeleid worden door gidsen die door de autoriteiten geautoriseerd zijn. Die beweren dat deze beperkingen slechts bedoeld zijn om buitenlandse toeristen te beschermen tegen mogelijke gevallen van “onrust”.

De achterliggende oorzaak is dat China weet dat in het verleden toeristen ooggetuige waren van mensenrechtenschendingen in Tibet en hierover berichtten. Regelmatig worden Tibetaanse gebieden afgesloten voor buitenlandse toeristen, zoals in de voor de Chinezen gevoelige maand maart, als de Tibetanen wereldwijd de volksopstand in Lhasa van 1959 herdenken en rondom andere politiek gevoelige perioden. Toch blijft het belangrijk dat toeristen Tibet bezoeken. Dan ziet de wereld, zoals ook de Dalai Lama stelt, met eigen ogen hoe China de mensenrechten in Tibet schendt.

Bron International Campaign for Tibet.

Dalai Lama : Er komt geen nieuwe Dalai Lama

Standaard

image

De Dalai Lama heeft in een interview aan de Duitse krant Welt am Sonntag gezegd dat hij de laatste Tibetaanse geestelijke leider is, en dat daarmee een eeuwenoude religieuze traditie zal eindigen. Zijn opmerkingen in het interview waren nog explicieter dan een vorige waarin hij zei dat (het instituut van) de Dalai Lama zijn doel heeft gediend. Inmiddels heeft de officiële woordvoerder van de Dalai Lama gezegd dat deze quote uit een veel breder antwoord van de Dalai Lama is gedistilleerd en dat deze tot verwarring en verdriet heeft geleid onder Tibetanen.

In het interview van afgelopen zondag zegt hij onder meer: ‘We hebben bijna vijf eeuwen lang een Dalai Lama gehad. De veertiende Dalai Lama is nu zeer populair. Laten we (deze traditie) voltooien met een populaire Dalai Lama.’ Om lachend toe te voegen dat ‘als er een zwakke Dalai Lama komt dat een schande zal zijn.’ Het Tibetaans boeddhisme is volgens de Dalai Lama niet afhankelijk van één enkel individu. ‘We hebben een zeer goede organisatiestructuur met hoogopgeleide monniken en geleerden.’

De Dalai Lama, winnaar van de Nobelprijs voor de vrede in 2011, stootte enkele jaren geleden al zijn politieke taken af. Maar hij is nog steeds de meest uitgesproken en krachtige leider voor de Tibetanen in ballingschap als in Tibet zelf. De interviewer van Welt am Sonntag vroeg de geestelijk leider hoe lang hij nog zijn taken kan uitvoeren. De Dalai Lama (79): ‘De artsen zeggen dat ik wel honderd jaar oud kan worden. Maar in mijn dromen zal ik sterven op de leeftijd van 113 jaar.’ Op de vraag of hij mogelijk ooit kan terugkeren naar Tibet, zei hij: ‘Ja, ik ben daar zeker van. China kan zich niet langer isoleren maar moet voldoen aan de wereldwijde trend naar een democratische samenleving.’

In een reactie van negen september meldt de officiële woordvoerder van de Dalai Lama in India, Ganden Phodrang, in een bericht van VOA Tibet, dat de quote waarin de Dalai Lama zegt dat hij de laatste Dalai Lama zal zijn,  onvolledig is en een opmerking is uit een veel langer en vollediger antwoord op een vraag over reïncarnatie, waarin de Dalai Lama verklaarde dat de uiteindelijke beslissing op het doorgaan of stoppen van de instelling van het instituut van de Dalai Lama bepaald zal worden door het Tibetaanse volk.

De standpunt,  dat de Tibetanen de ultieme arbiter zijn over het continueren van dat orgaan van de Dalai Lama, is niet nieuw en wordt volgens de woordvoerder al jaren geuit door de Dalai Lama. Wat nog belangrijker is, in de afgelopen jaren heeft de Dalai Lama twee belangrijke factoren met betrekking tot zijn mogelijke reïncarnatie benadrukt: ten eerste dat hij op deze kwestie reageert na nauw en langdurig overleg met hoge Tibetaanse religieuze hoofden. En, als hij zou beslissen om terug te keren  als de vijftiende Dalai Lama, het logisch voor hem zou zijn om geboren te worden in een omgeving waarin hij kan blijven werken aan de dingen waarmee hij zijn hele leven al bezig is, en niet in Tibet, onder de huidige voorwaarden.

Bron Al Jazeera en VOA. Update 9 september 18.42 uur.

40 jaar Dalai Lama in Nederland

Standaard

Als politiek vluchteling kwam hij in 1973 met stille trom voor het eerst in Nederland, voor een bescheiden lezing in het Tropeninstituut. Inmiddels is de dalai lama uitgegroeid tot spiritueel leider met popster-status. Nog altijd is hij de compassie zelf, vindt Paula de Wijs.

Nu is het ondenkbaar, maar His Holiness, zoals de van oorsprong Amerikaanse Paula de Wijs hem consequent noemt, heeft ooit een bezoekje gebracht aan de woonark in de Amstel, waar de voorzitter van Stichting Bezoek Z.H. Dalai Lama samen met haar man Matti de Wijs woont. ‘We hadden een gat van een half uur in het schema dat moest worden opgevuld’, vertelt Paula vanuit de serre in diezelfde woonboot. ‘Het idee was om een suite in het Krasnapolsky te boeken, maar daar wilde de secretaris van His Holiness niets van weten. ‘Is your boat clean?’ vroeg hij aan mij. Een leugentje om bestwil verder – de boot was niet schoon – zaten ze er even later samen aan de taart.

Paula is sinds 1986 voorzitter van de Stichting Bezoek Z.H. Dalai Lama, maar haar geschiedenis met His Holiness begint al in 1973, als ze reageert op een oproep van het tijdschrift Tibetan Messenger. ‘Een onooglijk en amateuristisch Engelstalig blaadje, dat werd uitgegeven over en voor de Tibetaanse vluchtelingenorganisaties in Nederland. Ik zag dat de redactie hulp nodig had en omdat mijn moedertaal Engels was voelde ik me geroepen. Redacteur Michael van Praag was een diplomatenzoon en studeerde internationaal recht. Al op de eerste dag bleek dat ik niet alleen ingehuurd was om te helpen met redigeren, maar mocht ik brieven schrijven naar een kardinaal in het Vaticaan en Prins Peter van Griekenland en Denemarken’. Michael bleek bezig te zijn met het organiseren van wat het eerste bezoek van de dalai lama aan Nederland zou worden. ‘In die eerste jaren, in 1973, 1986 en 1990 verliepen zijn bezoekjes een stuk informeler en relaxter’, vertelt Paula. Het thema kan ze zich niet meer herinneren. ‘Het had vooral een interreligieus karakter. Hij ontmoette het hoofd van de Nederlands Hervormde kerk, Rabijn Soetendorp en kardinaal Alfrink. Hoe anders is dat dit jaar, nu zijn bezoek in het teken staat van de secularisatie. Het ontwikkelen van ethisch besef moet verder reiken dan religie, vindt de dalai lama. Een opvallend standpunt voor een religieus leider van zijn allure.

Bieber-effect
Binnen de Tibetaans boeddhistische gemeenschap, maar ook daarbuiten wordt de spiritueel leider al decennia lang geroemd om zijn diepgewortelde mededogen. Veel mensen die de dalai lama ontmoeten worden diep door hem geraakt, van doorgewinterde beoefenaars, tot beveiligingsmedewerkers die nog nooit eerder van hem hadden gehoord. Zes jaar na zijn eerste bezoek in Nederland maakt Paula in Zwitserland persoonlijk kennis met His Holiness, voorafgaand aan een bezoek aan de Verenigde Staten. Toen al had de dalai lama de reputatie een bijzonder soort warmte te bezitten. ‘Ik was de secretaresse van zijn entourage. Voordat we vertrokken vanuit Zwitserland werd ik aan hem voorgesteld. Ik wilde eerst niet, want wat had ik nou te zeggen? En inderdaad stond ik met mijn mond vol tanden, zoals een veertienjarige dat nu zou hebben bij Justin Bieber. Gelukkig brak his Holiness snel het ijs. Hij heeft het soort aandacht voor je die je misschien alleen bij een heel liefhebbende oma ervaart, die er helemaal voor je is en jou helemaal geweldig vindt. Die aandacht heeft hij niet alleen voor zijn directe entourage, maar voor iedereen die hij tegenkomt.’

Is dat iets aangeleerds, zoals politici als Barack Obama ook indruk maken op de mensen die hij de hand schudt, of is er meer aan de hand? Als het aan Paula ligt wel. ‘Hij is niet berekenend in zijn mededogen, als een blouse die je aan trekt. Ik heb vele liefdevolle leraren gehad, maar hij spant echt de kroon. Compassie is zijn essentie, en dat probeert hij ook 24/7 te zijn. Ik weet nog dat hij mij aan het einde van dat bezoek in de VS het boek The Bodhisattva way of Life cadeau gaf, als bedankje. Hij zei toen dat hij elke dag een stukje uit het boek probeerde te lezen.
Hij, de dalai lama, een geleerde die het boek zelf had kunnen schrijven.’

Door: Kitty Arends

Bron : BOS

Op de foto: Paula de Wijs wordt bedankt door His Holiness tijdens zijn bezoek in 2009
Foto: Martijn de Vries

De drie zijnsniveaus

Standaard

Emaho ! Luister naar het lied van deze zwerver !

Er zijn twee manieren om de drie zijnsniveaus uit te leggen :

In termen van het Gewaarzijn als de universele grond van zijn,
en in termen van het proces waarin de verschijnselen uit de universele
grond van Gewaarzijn ontstaan.

Begrijp goed dat je door deze twee verklaringen samsara en nirvana intuïtief

zult herkennen als de pure bestaansvormen van de drie zijnsniveaus.

Hoewel ik deze metafoor al eerder gegeven heb, is hier de verklaring van de

drie zijnsniveaus die het oorspronkelijke Gewaarzijn structureren :

Oorspronkelijk inherent Gewaarzijn is als een kristallen bal : zijn leegte is de aard  van

dharmakaya ; zijn heldere en natuurlijke uitstraling is sambhogakaya ; en als als onbelemmerd medium van wat er ook verschijnt is hij nirmanakaya.

Zo worden de drie zijnsniveaus verklaard als oorspronkelijk Gewaarzijn , en hoewel
zij er niet identiek mee zijn , zijn zij er ook niet van gescheiden.

Net zoals de vijf kleuren van het spectrum uit het kristal voortkomen , ontstaan de

manifestaties van de grond van het zijn uit oorspronkelijk Gewaarzijn.
De manifestaties van de zuivere uitstralingen van de Boeddha werelden en de verwarrende
uitstralingen van alle verschijnselen en levende wezens , zijn alle in essentie leeg : deze leegte is dharmakaya. Hun aard is stralend licht sambhogakaya. En het onbelemmerd ontstaan in hun verscheidenheid is nirmanakaya.
Zo worden de drie niveaus van zijnsvormen verklaard als het proces waarin verschijnselen uit de universele grond van het zijn ontstaan.

Het onderscheid tussen deze twee verklaringen wordt zelden gemaakt , maar het is belangrijk

om dit duidelijk te begrijpen. Ik heb dit geleerd door de uitstekende uitleg van Longchenpa.

Als je dit begrijpt dan weet je dat het hele universum van verschijnselen , dingen-op-zich en de energie die hen belevendigt , de spontaan ontstane mandala is – en altijd geweest is – van de drie zijnsniveaus , en dat het geen zin heeft om ergens anders te zoeken naar de zuivere werelden van deze drie zijnsniveaus.

Als mensen in staat waren om spontaan de ware aard te herkennen van de zes werelden als de drie zijnsvormen , dan zouden zij , zonder ooit de geringste meditatie oefening te hoeven doen, allemaal de verlichting van de Boeddha bereiken.

Beschouw deze drie bovendien niet als verschillend , want de drie fundamentele zijnsniveaus zijn eigenlijk dharmakaya. Beschouw ook de drie manieren van manifesteren vanuit de grond van het zijn niet als verschillend , want ze zijn in wezen rupakaya (vormlichaam).

En ook dharmakaya en rupakaya zijn niet verschillend : in de dimensie van dharmakaya heeft leegte één smaak.

Wanneer uiteindelijk de manifestaties van de grond van zijn spontaan weer oplossen ( in de grond van zijn) . en de geest van de universele dharmakaya verwezenlijkt is , is het ultieme doel bereikt. Daarna vertonen de twee aspecten van rupakaya (sambhogakaya en nirmanakaya) zich als een regenboog, zonder de ruimte van dharmakaya te verlaten , en ontstaat er een ononderbroken stroom van activiteiten voor het welzijn van alle wezens.

Uit : De Vlucht van de Garoeda  hoofdstuk 12 door Shabkar Lama

Geest.

Standaard

dilgo-khyentse-rinpoche023

De geest heeft geen vorm, geen kleur en geen substantie.

Dit is het lege aspect.

Maar de geest kan dingen weten en een oneindige varieteit aan verschijnselen waarnemen.

Dit is het heldere aspect.

De onscheidbaarheid van deze twee aspecten, leegte en helderheid, is de oorspronkelijke, voortdurende natuur van de geest.

Op dit moment wordt de natuurlijke helderheid van je geest verduisterd door misleidingen.

Maar als de verduistering optrekt zul je beginnen met het aan het licht brengen van de straling van gewaarzijn, totdat je een punt bereikt waar, net als een door het water getrokken lijn verdwijnt op het moment dat hij gemaakt wordt, je gedachten bevrijd worden op het moment dat ze opkomen.

De geest op deze manier te ervaren is het ontmoeten van de eigenlijke bron van Boeddha-schap.

Als de natuur van de geest herkent wordt, wordt dat nirvana genoemd ; als zij verduisterd is door misleidingen, wordt dat samsara genoemd.

Maar noch samsara noch nirvana zijn ooit gescheiden geweest van het continuum van het absolute.

Als gewaarzijn haar grootste omvang bereikt zullen de vestingmuren van misleiding doorbroken worden en kan de  citadel van het absolute, voorbij meditatie, nu en voor altijd veroverd worden.

Dilgo Khyentse Rinpoche

Kelsang Gyatso de VIIe Dalai Lama

Standaard

Kelsang Gyatso de VIIe Dalai  Lama (1708 – 1756 ) dichtte onderstaand gedicht:


Wat is dan toch die grote oceaan,waaruit het zo moeilijk is om gered te worden ?
Het is de kringloop van geboorten, waardoor wij ondergedompeld worden in die oceaan van lijden.
Wat is dan dat sterke gif, dat onopvallend toch de oorzaak van ons zware lijden is ?
Het kwaad in denken , spreken en doen dat niet wordt betreurd,is het waartegen geen kruid is gewassen.
Wat is dan die zware duisternis, die niet wordt herkend als de tegenstander ?
Het is dat wat heerst sedert het begin, de duisternis van geest die onwetendheid heet.
Wat is dan dat vurige ros, dat zijn ruiter afwerpt en in de afgrond stort ?
Dat is de hoogmoed van de trots en het gepoch over de eigen voortreffelijkheid.
Wat is dan als de berg waarvan men zo diep kan vallen, nadat men hem steeds weer opnieuw beklommen heeft ?
Het zijn de aardse schatten die wij moeten achterlaten, die wij met zoveel moeite vergaard hebben .
Wat is de hand die leeg blijft, hoewel hij in alle drie de werelden om zich heen greep ?
Het is dat wat helemaal aan het begin van de kringloop van lijden , werd begeerd en waarnaar werd gedorst .
Wat is dat veld van heerlijkheid, waarin zelfs het woord lijden niet meer wordt gehoord ?
Het is de verlossing, vol van zalige rust ,
De bevrijding uit de boeien van de arbeid vol van kwade dingen .
Wie gelijkt op de wolk, die zegen brengt aan eenieder, ver of dichtbij ?
Hij die in zijn hart de wens heeft gebracht , om anderen geluk en zegen te brengen.
Wie is de mens die leeft, van zijn boeien bevrijd, in vrede en vrolijkheid ?
Hij die vrij is van begeerte naar de dingen waar het verlangen naar uitgaat.
Wat vliegt zonder enig probleem door de wijde hemelruimte ?
De meditatie, waarin de dingen die worden overdacht, gelijk zijn aan dat wijde firmament.
Wat is dat wonderlijke schouwspel, dat wij, zonder te reizen, van hieruit kunnen zien ?
Het weten, dat alle zintuigelijke waarneming berust op illusie.
Wat is de enige ware grondslag van het verbinden van zowel wereldse als geestelijke verdiensten ?
Het zelf van de eigen ziel
het stralende fundament van het onbesmette zijn.

Evangelisatie als wapen tegen verzet

Standaard

Evangelisatie is in China verboden maar in het bezette Tibet ligt dat anders. De Chinese autoriteiten gebruiken daar Westerse evangelisten om de lokale religieuze cultuur, een bron van verzet, te vernietigen.

De opmerkelijke taktiek, die lijnrecht staat tegenover het gekoesterde beeld dat Westerlingen juist voor Tibet opkomen, wordt aan het licht gebracht in een reportage van de Britse krant The Guardian.

Tibet is de K2 van de evangelisatie, aldus de krant met een verwijzing naar de beroemde bergtop, missionarissen zien het als een geweldige en cruciale uitdaging, een laatste spiritueel grensgebied. De christenen hadden vanouds weinig kans om de overtuigde boeddhistische bevolking te bekeren maar dat is in hoog tempo aan het veranderen. De oorzaak ligt mede in de economie. De missionarissen zetten succesvolle ondernemingen op die werk bieden. Bovendien verzorgen ze gratis onderwijs, bijvoorbeeld door studenten gratis Engelse les aan te bieden en ze zo het geloof in te sleuren. De Chinese autoriteiten zien dergelijke zendelingen als betrouwbaar omdat de Westerlingen niet snel hun missiewerk in gevaar zullen willen brengen met politieke bemoeienissen.

The Guardian: Going undercover, the evangelists taking Jesus to Tibet

Video: Een reportage van de Chinese tv over christenen in Tibet (2009)

Opmerking : christendom en islam zijn missionerende op geloof gebaseerde godsdiensten. Het boeddhisme doet niet aan zieltjeswinnerij. Het boeddhisme zetelt in de geest van mensen als zij een karmische connectie ermee hebben gemaakt. Het boeddhisme is geen geloof maar een onderzoek van de geest. Geen dogma’s , geen dwang , geen allesbepalend geschrift zoals de bijbel en de koran. Ook in het arme Mongolie is de evangelisatie aan de gang. Alleen de Cambodjaanse regering heeft een verbod op evangelisatie afgekondigd. Wrang is het te constateren dat de atheistische communisten in China nu die evangelisatie toejuichen omdat het hun politiek van onderdrukking goed uitkomt. Christelijke evangelisten zijn medeplichtig aan de culturele genocide op het Tibetaanse volk.

KOM 10 MAART A.S. NAAR DE GROTE TIBET DEMONSTRATIE IN BRUSSEL

http://europefortibet.com/

560089_333635476753275_1512729884_nKijk ook op :

https://jampasmandala.wordpress.com/2012/12/07/toerisme-in-tibet-maakt-tibetaanse-cultuur-kapot/

https://jampasmandala.wordpress.com/2011/08/06/534/

https://jampasmandala.wordpress.com/2012/01/19/example-of-religious-oppression-in-tibet/

An exclusive interview with His Holiness the Dalai Lama (2006)

Standaard

5b1049efcf

By Parveen Chopra and Swati Chopra

An exclusive interview with His Holiness the Dalai Lama

Policemen in mufti swarm around the plush hotel room in Delhi, crackling wirelesses in hand. Spared routine security checks, we are ushered into an antechamber and politely asked to wait .His Holiness the Dalai Lama is meeting a foreign diplomat.Minutes (that seem like centuries) later, we are led to an inner suite, a temporary abode of the Yeshe Norbu (‘Wish fulfilling jewel’) of Tibet.
We await him with a mixture of awe and reverence compounded by the presence of his somber attendants. Nothing prepares us for the boisterous, maroon-robed monk who walks in, greeting everyone loudly and shaking hands warmly all around. We are finally face to face with the Presence (Kundun in Tibetan).
The next hour is spent in communion with the man, his beliefs, his faith, and of course, his laughter. It seems that His Holiness has perfected the ‘art of laughing’, if one may call it that. He uses it to punctuate philosophical debate, at times to bridge the awkward silence as he thinks up a suitable reply to a question, but most of all, to convey his innate joie de vivre. It is infectious and we join in heartily each time his laughter booms out.
We are fortunate to partake of the Dalai Lama’s reservoir of loving-kindness, if only for a few fleeting moments.

You seem to exist on numerous planes as a world figure, the temporal and spiritual head of Tibet, a world-renowned spiritual master. Yet you often refer to yourself as a simple monk. Who is the real you?

I see myself as a monk first, then as a practitioner of the Nalanda (the world reknown Buddhist education center of India, established around 200 B.C.) tradition of wisdom. Masters of Nalanda such as Nagarjuna, Aryadeva, Aryasangha, Dharmakeerti, Chandrakeerti and Shantideva have written the scriptures that we, as Tibetan Buddhists, study and practice. They are all my gurus. I feel that I might have interacted with them in previous lifetimes. When I read their books and meditate upon their names, I feel a connection. At this point, I don’t say that I belong to the Hinayana or the Mahayana traditions, but to the lineage of Nalanda.

You are called the ‘living Buddha’…?

The term ‘living Buddha’ is a translation of the Chinese word ‘ho fu’. In Tibetan, the operative word is ‘lama’ which means ‘guru’. A guru is someone who is not necessarily a Buddha but is heavy with knowledge. I believe that previous Dalai Lamas were manifestations of Avalokiteshwara (the Buddha of compassion) and the fifth Dalai Lama is believed to be an incarnation of Manjushree. I am fortunate to be the reincarnation of all these great lamas! (laughs)

Can anyone become a Buddha?

Oh yes! All sentient beings have the seed of the Buddha within them.It is also said that eventually all sentient beings will attain Buddhahood?Yes, this is so because all negative emotions of the mind can be eliminated. Once the mind is purified, you are a Buddha.

How would you describe the Buddhist concept of shunyata?

Shunyata is different from Buddhahood. It is the ultimate reality of everything. To purify the mind it is essential to know the nature of reality, which is shunyata. Negative emotions arise from a misconception of reality. In order to remove suffering, you have to meditate on shunyata.

What does our world need to become a better place?

Undoubtedly we need to be more compassionate.

How can we practice compassion?

Through awareness! I think that ignorance and afflictive emotions, called klesh in Sanskrit, give rise to unwanted circumstances. As far as ignorance is concerned, not just Buddhism, every religion recognizes it as the source of suffering. All over the world, much effort is put in education. It is something sacred as it helps to get rid of ignorance. But we have to be careful about the kind of education we impart to our children. Now I see well-educated people who are so unhappy. Sometimes, I think those who use their minds too much are unhappier than the simple people who don’t. Why do they become unhappy? It is because of too much desire, hatred, and jealousy. The antidote to weaken that is increasing the right kind of knowledge. I think, perhaps knowledge coupled with a warm heart brings wisdom.Compassion, or karuna, stems from wisdom. For instance, animals with their limited intelligence, are happier and more peaceful than we are. Even so, I have observed that animals become aggressive during the mating season because there is now attachment to the mate. Attachment awakens feelings of klesh within them. Similarly for us, if there is less attachment and jealousy, we are able to focus within.I believe that whether a person follows any religion or not is unimportant, he must have a good heart, a warm heart. This is essential for a happy life, which is much more important than Buddhahood. This is part of what I call ‘secular ethics’.

Are we not conditioned by our past karma that may not allow us to be loving and compassionate? How can karma be transcended?

By acting with awareness.

How can we live in awareness?

Analyze! Let’s take the example of Mahatma Gandhi. Physically, he was frail. Although he was well educated, there are others who are better educated than he was. Why then did he become a mahatma? It was because of his heart. He did not act for himself or in his own interest; that is karuna. Karuna, I think, is the main element in becoming a good person. Stalin, Lenin, Mao Zedong were powerful leaders. But they lacked karuna and became unpopular.Compassion automatically brings happiness and calmness. Then, even if you receive disturbing news, it will be easier to take, as your mind is still. But if you are agitated, even a minor happening will upset you greatly.How does one bring about calmness? Hatred, jealousy and excessive attachment cause suffering and agitation. I feel that, again, it is compassion that can help you overcome these to move into a calm state of mind. Compassion is not being kind to your friend. That is attachment because it is based on expectation. Karuna is when you do something good without expectations, even without knowing the other person. It is in realizing that the other person is also just like me. That recognition is the basis on which you can develop karuna, not only towards those around you but also towards your enemy. Normally, when we think about our enemy, we think about harming him. Instead, try to remember that the enemy is also a human being. He or she has the right to be happy, just as you do. Talking about myself, maybe I too have some enemies.

Are you talking about China?

No, no! I am talking hypothetically. If one has an enemy, one would want him to suffer. Whenever you feel hatred towards the enemy, think of him as a human being. That is actual karuna because you are feeling it for your enemy. You don’t have the other’s kindness to base your compassion upon; the other is actually harming you! That is why I say real karuna is unbiased. What we normally feel is biased karuna, as it is mixed with attachment. Genuine karuna flows towards all sentient beings, particularly towards your enemy. You must keep in mind that developing karuna might not benefit the other directly. If I try to develop karuna towards my enemy, he might not even be aware of it. But it will immediately benefit me!

How?

By calming my mind. On the other hand, if I keep thinking how awful everything is, I will immediately lose my peace of mind.And that will help the enemy?It is not necessarily helping the enemy as much as harming yourself. By changing your thoughts, you immediately get inner peace. Many people also think that the practice of karuna benefits others and not oneself. That sort of thinking is a grave mistake. It must be overcome through awareness, which, as I mentioned earlier, comes from analyzing.Even modern medical researchers have come to the conclusion that peace of mind is vital to good health. Experiments show that it is easier for those who practice love and compassion to regain a peaceful state of mind after being agitated.In May this year, I witnessed an experiment performed on a monk at Wisconsin University who was subjected to a loud sound. It had little impact on him and he was able to regain his composure without much difficulty. This goes to prove that the practice of compassion actually calms you down considerably.I am not saying that compassion must be practiced because the Buddha taught it. No. It must be practiced equally by the Buddhist, the Hindu, the Jain, the Christian. It is part of the ‘secular ethics’ that I talk about. There is nothing sacred or religious about aspiring to a calm mind. People just need to realize that it is good for our health! My approach is to promote values that enable the individual to have a calm mind.Having a calm mind actually works wonders. Recognizing this would help me want to develop it.This has to be made clear to every individual, even to children. It is important to make the child realize that if he loses his temper, he will suffer. If he is able to be more compassionate, he will feel more joy even while playing. If you smile, life becomes sweeter. After all, if I smile at you, you will smile back!Don’t you ever experience anger?Oh yes, I do. Negative emotions come and go. I do not think they remain within me for long. If you let anger remain within you, it leads to ill-feeling and hatred.

How do you deal with anger?

Through my clear conviction about compassion. I think negative emotions are part of my mind. It is quite natural to feel angry when faced with problems. But you can change.Can we say that awareness of your emotions helps in dealing with them?If you are able to recognize the moment when anger arises, you will be able to distinguish the part of your mind that is feeling anger. This will divide your mind in two parts-one part will be feeling anger while the other will be trying to observe. Therefore anger cannot dominate the entire mind. You are able to recognize that anger is harmful and maybe develop an antidote to it. View your anger objectively. Try to see the positive side of the anger-causing person or event. All these ideas are not Tibetan inventions, they are Nalanda inventions, your inventions! (laughs uproariously) We Tibetans are the chelas (students) and India is the guru. But today, our guru is getting too materialistic, perhaps becoming too orthodox on one hand and too westernized on the other. I think it is time that Indians get Indianized!

Since you have been stressing ‘secular values’, would you not prescribe spiritual practices because they owe allegiance to some tradition?

I would recommend what I call ‘analytical meditation’. It is scientific, as the main job of a scientist is to analyze. When you meditate, you shift your focus from the external to the internal, emotional world.That’s why the Buddha is said to be a great psychologist? Undoubtedly, because he taught the science of the mind.What is the goal of human life? What are we born to achieve?To be happy!What is the purpose of existence?Happiness.Happiness for others or ourselves?Take the example of a plant. What is the goal of its existence?Service to others?May be the plant just is! It doesn’t have fixed goals. It just grows. The plant has no mind, so to speak. Animals also seem to have happiness as their aim.Nature never remains static; growth is essential for a human being. Why do we always say ‘Happy Birthday’ and never ‘Happy Deathday’? Because we don’t want to see the end. The human mind is attracted to growth, beginning and freshness. Compassion thus is the force of growth and development while anger is destruction.If the goal of life is happiness, where does nirvana fit in?Now you are talking about another level. At the first level, you need to practice basic human values. Then, you can talk of nirvana, which means permanent cessation of suffering. So we come back to happiness!

How can nirvana be made possible?

(Laughs) It is possible because it is possible to eliminate all negative emotions! When Buddha Sakyamuni experienced mahaparinirvana, his mind ceased and he was freed from the karmic cycle of birth and death. Nagarjuna says clearly that the pure mind has no counterforce, and only those that have a counterforce can cease, like matter. The mind, and space too, have no counterforce and so have no reason to cease. In the case of other afflictive emotions, they might end if they have strong positive counter forces. But in case of the mind, we cannot say that it will come to an end, as it is difficult to find a strong antidote that will hinder its existence, as in the case of space. Here, you could argue by saying that in that case, could we put an end to loving-kindness or compassion because they have strong counter-forces? On investigation, we will realize that kindness and love usually accompany wisdom whereas anger and hatred might seem strong but have no praman (proof/basis). Everything that is good and right is the result of valid perception. Based on this, the more you analyze, the more you will be able to hold on to reality. If it is something wrong, however strong it appears, as you analyze it, its falsehood will be revealed.Suppose you feel angry with a person called Gupta, ask yourself: ‘Who is Gupta?’ ‘Is he a body, or is he a mind?’ You will see that there is no answer. Immediately, the feeling of hatred subsides, as it has not found a target. But karuna (compassion) is different as it is not dependent on identifying a target. Because of this, Buddhist philosophy refers to karuna as the mind that does not perceive the object. Maitri (amity), karuna and bodhichitta (the matured soul) do not perceive any object. Did you get the point? (laughs)Of course, this is the Buddhist explanation and is very precise. I think it is because of the richness of Sanskrit, which is highly developed in this (metaphysical) aspect.

Aren’t the original Buddhist teachings in Pali?

All the Nalanda masters wrote in Sanskrit but Vinaya and Abhidharma teachings are in Pali.

The Buddha was silent on the question of God. What about you?Why did the Buddha not say anything about God?

Because he talked about the law of causality. Once you accept the law of cause and effect, the implication is that there is no ‘creator’. If the Buddha accepted the concept of a creator, he would not have been silent; everything would have been God! Who caused the law of causality? About that, the Buddha would say ‘the mind’, never God or dharmakaya or even the Buddha himself.How did the mind come about?The source of mind is nature. The word that been used for existence is ‘interdependent arising’. Talking of God, who created God? There is no point arguing. Dharmakirti and Shantideva debate the existence of God and reach the conclusion that if we believe in a benevolent creator, how do we explain suffering? I remember a funny incident. In Tibetan drama, criticism is allowed and even the Buddha is not spared. There was this man acting on-stage and he was saying that he did not believe in God. If God made us, he said, instead of putting both the eyes in the front, one should be at the back! We would have been more efficient that way. Jokes apart, the idea is not to disrespect any religion but to analyze the nature of reality.

Do you see any common ground between Buddhism and Hinduism?

Historically, Buddha Sakyamuni was a Hindu. So I would like to call Hinduism and Buddhism twin brothers. Then there are common practices like samadhi and vipassana. The demarcation comes in the concept of shunyata. Whereas Hindus believe in atma, Buddhists believe in anatma. In practicing ahimsa, Jains are more thorough than either Buddhists or Hindus.

Aldous Huxley talked of ‘perennial philosophy’xe2x80x94the common mystical ground of all religions. Do you believe in that?

That is difficult to say. At one level, all religious traditions have the same aimxe2x80x94to transform the individual into a positive being. At another level, theistic religions do not have the concept of nirvana.You travel all over the world.

Do you think that by and large, the world is moving towards being more positive?

I would like to quote Britain’s Queen Mother on this. On her 96th birthday, I asked her the same question. She said that it was becoming better because when she was young, for instance, nobody was concerned about the environment, human rights or the right to self-determination. Today, these have become universal values. When Gandhiji implemented ahimsa, I think everyone took it as a sign of weakness. Now the entire world, except perhaps China, accepts nonviolence and practices it, like Nelson Mandela. India has not only given birth to great religious tradition like Hinduism, Buddhism, Sikhism but has also sheltered many, like Zoroastrianism, Islam, Christianity. The religious tolerance we see around the world is also an Indian tradition.

Do you think that China is changing?

Yes, I think China is also in the process of changing.

Any message for the readers of Life Positive?

Life can be pleasant or miserable. To lead a fruitful life, and to make it positive, practice analytical meditation. And remember that calmness and compassion are an important part of human life. I hope that all your readers will pay greater attention to inner values.

Toerisme in Tibet maakt Tibetaanse cultuur kapot

Standaard

Het toenemend aantal toeristen in Tibet levert de lokale bevolking nauwelijks winst op. Integendeel. Cultuur en eigenheid van het land en  bevolking worden ernstig aangetast. Het Chinese overheidsbeleid trachten de economische groei van Tibet te versnellen. Dat tast echte het voortbestaan van de unieke Tibetaanse cultuur en identiteit aan. Een van de pijlers van die economische ontwikkeling is het toerisme.

Chinees toerisme Tibet, poseren voor cameraTerwijl de autoriteiten trots exponentiële groeicijfers verkondigen en Tibet in China aanprijzen als een ‘exotische bestemming met een mysterieuze cultuur in een spectaculair landschap’, worden de Tibetanen buitengesloten en wordt de controle over het Tibetaans boeddhisme in Tibet verder aangescherpt. China gebruikte de groeiende toeristenindustrie als een van de dekmantels voor toenemende repressie en marginalisering van de Tibetanen.

De opening van de spoorlijn naar Lhasa in 2006 zorgde voor een explosieve toename van het aantal Chinese migranten naar Tibet. In 2007 verder boden het aantal toeristen naar 4 miljoen. De massale protesten in 2008 riepen het toerisme naar de hoofdstad Lhasa tijdelijk een halt toe en het aantal liep met bijna de helft terug. Sindsdien vindt er met enorme overheidsuitgaven en campagnes weer een opleving plaats. Volgens het toerismebureau van de Tibetaanse autonome regio (TAR) was het aantal toeristen in 2010 6,9 miljoen en worden er in 2012 zelfs 10 miljoen verwacht. Nieuwe grote infrastructuurprojecten worden gerealiseerd om de groeiende stroom Chinese toeristen – en migranten – aan te voeren. Lhasa is via de spoorlijn met al zeven grote Chinese steden verbonden en er zijn vijf commerciële vliegvelden in Tibet.

Chinees toerisme Tibet, toeristenDe Chinese regering heeft omvangrijke plannen om de Tibetaanse cultuur en natuur te vercommercialiseren. Daar vallen pelgrims bestemmingen zoals de heilige berg Kailash en meren als Yamdrok Tso onder. In juli werd de bouw van een groot cultuurproject aangekondigd. De autoriteiten investeren drie miljard euro in het pretpark over de Tibetaanse cultuur in de buurt van Lhasa. Xinhua citeerde de onderburgemeester van Lhasa: ‘Het levend museumproject is opgezet om de toeristische naam van Tibet te verbeteren en het moet een mijlpaal zijn in de cultuurindustrie.’

Volgens het staatspersbureau moet het project binnen drie à vijf jaar voltooid zijn. Het thema is de Chinese prinses Wencheng, die in de zevende eeuw de Tibetaanse koning Songsten Gampo duwde. China baseert zijn aanspraken op Tibet op die verbintenis. Door een karikatuur van de Tibetaanse historie en cultuur te maken, probeert China de geschiedenis van Tibet te herschrijven en de Tibetaanse cultuur en identiteit te vervangen door een communistische versie.

Het Tibetaans boeddhisme is voor China een primair doelwit voor de commercialisering van de Tibetaanse cultuur. Waar eens honderden monniken op binnenplaatsen van kloosters debatteerden, staan nu souvenirkramen en kunnen toeristen in pseudo traditionele Tibetaanse dracht voor camera’s poseren. Even oude kloosters, zoals Samye en Tashilhunpo, hoe zijn van een boeddhistische studiecentra omgevormd tot commerciële ondernemingen.

Chinees toerisme in Tibet, LhasaHet aantal monniken en nonnen is drastisch teruggebracht en de traditionele leer wordt aangevuld met de communistische leer en propaganda. Chinezen verkleed als monniken brengen voor exorbitante prijzen Tibetaanse wierook, gebedsvlaggen en andere boeddhistische souvenirs aan de man. De bekende Tibetaanse schrijfster Woeser schreef in een blog dat buitenstaanders hierdoor een verkeerd beeld krijgen van het Tibetaans boeddhisme. ‘Nep boeddhisme heeft de kloosters geïnfiltreerd.’

Toerisme vormt voor de Chinese regering een belangrijke inkomstenbron. In de Tibetaanse autonome regio (TAR) waren de inkomsten uit toerisme in 2007 0.4 miljard euro. Naar verwachting is dat in 2012 zelfs € 1,23 miljard. Deze inkomsten zouden kunnen bijdragen aan opleidingen en werkgelegenheid voor Tibetanen. In de praktijk gebeurt dat niet en worden zij verder gemarginaliseerd. Zo worden de Tibetaanse gidsen vervangen door Chinese gidsen. Deze schotelen een Chinese versie van de cultuur voor, zodat dit Tibetanen niet langer rentmeesters zijn van hun eigen unieke cultuur. Ook taxichauffeurs en eigenaren van restaurants en hotels zijn vooral Chinese migranten.

Analisten melden dat een groot deel van de inkomsten uit toerisme de regio verlaat. De econoom Andrew Fischer, die gespecialiseerd is in China en Tibet, zei: “de meeste toeristen die de TAR bezoeken zijn Chinezen en zij verblijven meestal in Chinese hotels aan de westkant van Lhasa dicht bij een overvloedig aanbod van Chinese restaurants en entertainmentcentra. Het is waarschijnlijk dat bijna al deze inkomsten uit toerisme, die via dergelijke locaties binnenkomen, bijna net zo snel uit de provincie wegvloeien als ze binnenkomen.”

Chinees toerisme Tibet, treinverbindingenChinees toerisme Tibet, westerlingenToeristen uit het Westen en uit andere Aziatische landen dragen nauwelijks bij aan de groei en ze maken nog geen 10% uit van het totale aantal toeristen dat Tibet bezoekt. De regels om de TAR binnen te komen, worden steeds meer aangescherpt via ingewikkelde aanvraagprocedures. Toeristen mogen uitsluitend begeleid worden door gidsen die door de autoriteiten geautoriseerd zijn. Die beweren dat deze beperkingen slechts bedoeld zijn om buitenlandse toeristen te beschermen tegen mogelijke gevallen van “onrust”.

De achterliggende oorzaak is dat China weet dat in het verleden toeristen ooggetuige waren van mensenrechtenschendingen in Tibet en hierover berichtten. Regelmatig worden Tibetaanse gebieden afgesloten voor buitenlandse toeristen, zoals in de voor de Chinezen gevoelige maand maart, als de Tibetanen wereldwijd de volksopstand in Lhasa van 1959 herdenken en rondom andere politiek gevoelige perioden. Toch blijft het belangrijk dat toeristen Tibet bezoeken. Dan ziet de wereld, zoals ook de Dalai Lama stelt, met eigen ogen hoe China de mensenrechten in Tibet schendt.

Bron International Campaign for Tibet.

Zestig Verzen van Milarepa

Standaard

    • Milarepa was een boeddhistisch heilige uit Tibet die leefde van 1052 tot 1135. Onderstaande tekst is een soort boeddhistisch memento mori, dat de luisteraar aanspoort om de vergankelijkheid van het leven voor ogen te houden en te zoeken naar dat wat van werkelijke waarde is. Milarepa richt zich in de vorm van een lied tot een rijk zakenman, die hem verwijt dat hij bedelt i.p.v. te werken voor zijn levensonderhoud. De tekst komt uit “Sixty Songs of Milarepa”, translated by Garma C. C. Chang (als pdf-bestand te downloaden via Buddhanet). 

milarepa

Je verblijft het liefst
In kastelen en steden vol mensen;
Maar besef dat deze plekken zullen vervallen tot ruïnes
Nadat je deze aarde verlaten hebt!

Trots en ijdelheid zijn verlokkingen
Die je nu maar al te graag achterna loopt;
Maar besef dat ze geen bescherming of toevlucht bieden
Wanneer je stervensuur is aangebroken!

Je vertoeft nu het liefst
Temidden van landgenoten en verwanten;
Maar besef dat je ze allemaal moet achterlaten
Wanneer je deze wereld verlaat!

Je bent verknocht aan
Dienaren, rijkdom en kinderen;
Maar besef dat je lege handen niets kunnen meenemen
wanneer je stervensuur is aangebroken!

Je koestert je kracht en gezondheid
Als je kostbaarste bezit;
Maar besef dat na je dood
Je lichaam in een kist wordt weggedragen.

Nu zijn je organen nog helder,
En je lichaam sterk en vol energie;
Maar besef dat je er niet langer over kunt beschikken
Wanneer je stervensuur is aangebroken!

Nu ben je nog dol op
Zoet en aangenaam voedsel;
Maar besef dat het speeksel uit je mond zal lopen
Wanneer je stervensuur is aangebroken.

Wanneer ik dit alles bedenk,
Dan moet ik wel op zoek gaan naar het onderricht van de Boeddha’s!
De genietingen en aangenaamheden van deze wereld
Hebben voor mij geen aantrekkingskracht.

Ik, Milarepa, zing over de Acht Vermaningen,
In de herberg van Garakhache in Tsang.
Met deze heldere woorden geef ik een waardevolle waarschuwing;
Ik verzoek u dringend ze voor ogen te houden en in praktijk te brengen!

The purpose of life

Standaard

Nirvana may be the final object of attainment, but at the moment it is difficult to reach. Thus the practical and realistic aim is compassion, a warm heart, serving other people, helping others, respecting others, being less selfish.
By practising these, you can gain benefit and happiness that remain longer.

If you investigate the purpose of life and, with the motivation that results from this inquiry, develop a good heart – compassion and love. Using your whole life this way, each day will become useful and meaningful.

Every human being has the same potential for compassion; the only question is whether we really take any care of that potential, and develop and implement it in our daily life. My hope is that more and more people will realise the value of compassion, and so follow the path of altruism. As for myself, ever since I became a Buddhist monk, that has been my real destiny – for usually I think of myself as just one simple Buddhist monk,
no more and no less.

HH the XIVth Dalai Lama of Tibet