Tagarchief: Tibet

Chinees toerisme in Tibet is culturele genocide

Standaard

Het toenemend aantal toeristen in Tibet levert de lokale bevolking nauwelijks winst op. Integendeel. Cultuur en eigenheid van het land en bevolking worden ernstig aangetast. Het Chinese overheidsbeleid trachten de economische groei van Tibet te versnellen. Dat tast echte het voortbestaan van de unieke Tibetaanse cultuur en identiteit aan. Een van de pijlers van die economische ontwikkeling is het toerisme.

Chinees toerisme Tibet, poseren voor cameraTerwijl de autoriteiten trots exponentiële groeicijfers verkondigen en Tibet in China aanprijzen als een ‘exotische bestemming met een mysterieuze cultuur in een spectaculair landschap’, worden de Tibetanen buitengesloten en wordt de controle over het Tibetaans boeddhisme in Tibet verder aangescherpt. China gebruikte de groeiende toeristenindustrie als een van de dekmantels voor toenemende repressie en marginalisering van de Tibetanen.

De opening van de spoorlijn naar Lhasa in 2006 zorgde voor een explosieve toename van het aantal Chinese migranten naar Tibet. In 2007 verder boden het aantal toeristen naar 4 miljoen. De massale protesten in 2008 riepen het toerisme naar de hoofdstad Lhasa tijdelijk een halt toe en het aantal liep met bijna de helft terug. Sindsdien vindt er met enorme overheidsuitgaven en campagnes weer een opleving plaats. Volgens het toerismebureau van de Tibetaanse autonome regio (TAR) was het aantal toeristen in 2010 6,9 miljoen en worden er in 2012 zelfs 10 miljoen verwacht. Nieuwe grote infrastructuurprojecten worden gerealiseerd om de groeiende stroom Chinese toeristen – en migranten – aan te voeren. Lhasa is via de spoorlijn met al zeven grote Chinese steden verbonden en er zijn vijf commerciële vliegvelden in Tibet.

Chinees toerisme Tibet, toeristenDe Chinese regering heeft omvangrijke plannen om de Tibetaanse cultuur en natuur te vercommercialiseren. Daar vallen pelgrims bestemmingen zoals de heilige berg Kailash en meren als Yamdrok Tso onder. In juli werd de bouw van een groot cultuurproject aangekondigd. De autoriteiten investeren drie miljard euro in het pretpark over de Tibetaanse cultuur in de buurt van Lhasa. Xinhua citeerde de onderburgemeester van Lhasa: ‘Het levend museumproject is opgezet om de toeristische naam van Tibet te verbeteren en het moet een mijlpaal zijn in de cultuurindustrie.’

Volgens het staatspersbureau moet het project binnen drie à vijf jaar voltooid zijn. Het thema is de Chinese prinses Wencheng, die in de zevende eeuw de Tibetaanse koning Songsten Gampo duwde. China baseert zijn aanspraken op Tibet op die verbintenis. Door een karikatuur van de Tibetaanse historie en cultuur te maken, probeert China de geschiedenis van Tibet te herschrijven en de Tibetaanse cultuur en identiteit te vervangen door een communistische versie.

Het Tibetaans boeddhisme is voor China een primair doelwit voor de commercialisering van de Tibetaanse cultuur. Waar eens honderden monniken op binnenplaatsen van kloosters debatteerden, staan nu souvenirkramen en kunnen toeristen in pseudo traditionele Tibetaanse dracht voor camera’s poseren. Even oude kloosters, zoals Samye en Tashilhunpo, hoe zijn van een boeddhistische studiecentra omgevormd tot commerciële ondernemingen.

Chinees toerisme in Tibet, LhasaHet aantal monniken en nonnen is drastisch teruggebracht en de traditionele leer wordt aangevuld met de communistische leer en propaganda. Chinezen verkleed als monniken brengen voor exorbitante prijzen Tibetaanse wierook, gebedsvlaggen en andere boeddhistische souvenirs aan de man. De bekende Tibetaanse schrijfster Woeser schreef in een blog dat buitenstaanders hierdoor een verkeerd beeld krijgen van het Tibetaans boeddhisme. ‘Nep boeddhisme heeft de kloosters geïnfiltreerd.’

Toerisme vormt voor de Chinese regering een belangrijke inkomstenbron. In de Tibetaanse autonome regio (TAR) waren de inkomsten uit toerisme in 2007 0.4 miljard euro. Naar verwachting is dat in 2012 zelfs € 1,23 miljard. Deze inkomsten zouden kunnen bijdragen aan opleidingen en werkgelegenheid voor Tibetanen. In de praktijk gebeurt dat niet en worden zij verder gemarginaliseerd. Zo worden de Tibetaanse gidsen vervangen door Chinese gidsen. Deze schotelen een Chinese versie van de cultuur voor, zodat dit Tibetanen niet langer rentmeesters zijn van hun eigen unieke cultuur. Ook taxichauffeurs en eigenaren van restaurants en hotels zijn vooral Chinese migranten.

Analisten melden dat een groot deel van de inkomsten uit toerisme de regio verlaat. De econoom Andrew Fischer, die gespecialiseerd is in China en Tibet, zei: “de meeste toeristen die de TAR bezoeken zijn Chinezen en zij verblijven meestal in Chinese hotels aan de westkant van Lhasa dicht bij een overvloedig aanbod van Chinese restaurants en entertainmentcentra. Het is waarschijnlijk dat bijna al deze inkomsten uit toerisme, die via dergelijke locaties binnenkomen, bijna net zo snel uit de provincie wegvloeien als ze binnenkomen.”

Chinees toerisme Tibet, treinverbindingenChinees toerisme Tibet, westerlingenToeristen uit het Westen en uit andere Aziatische landen dragen nauwelijks bij aan de groei en ze maken nog geen 10% uit van het totale aantal toeristen dat Tibet bezoekt. De regels om de TAR binnen te komen, worden steeds meer aangescherpt via ingewikkelde aanvraagprocedures. Toeristen mogen uitsluitend begeleid worden door gidsen die door de autoriteiten geautoriseerd zijn. Die beweren dat deze beperkingen slechts bedoeld zijn om buitenlandse toeristen te beschermen tegen mogelijke gevallen van “onrust”.

De achterliggende oorzaak is dat China weet dat in het verleden toeristen ooggetuige waren van mensenrechtenschendingen in Tibet en hierover berichtten. Regelmatig worden Tibetaanse gebieden afgesloten voor buitenlandse toeristen, zoals in de voor de Chinezen gevoelige maand maart, als de Tibetanen wereldwijd de volksopstand in Lhasa van 1959 herdenken en rondom andere politiek gevoelige perioden. Toch blijft het belangrijk dat toeristen Tibet bezoeken. Dan ziet de wereld, zoals ook de Dalai Lama stelt, met eigen ogen hoe China de mensenrechten in Tibet schendt.

Bron International Campaign for Tibet.

Dalai Lama : Er komt geen nieuwe Dalai Lama

Standaard

image

De Dalai Lama heeft in een interview aan de Duitse krant Welt am Sonntag gezegd dat hij de laatste Tibetaanse geestelijke leider is, en dat daarmee een eeuwenoude religieuze traditie zal eindigen. Zijn opmerkingen in het interview waren nog explicieter dan een vorige waarin hij zei dat (het instituut van) de Dalai Lama zijn doel heeft gediend. Inmiddels heeft de officiële woordvoerder van de Dalai Lama gezegd dat deze quote uit een veel breder antwoord van de Dalai Lama is gedistilleerd en dat deze tot verwarring en verdriet heeft geleid onder Tibetanen.

In het interview van afgelopen zondag zegt hij onder meer: ‘We hebben bijna vijf eeuwen lang een Dalai Lama gehad. De veertiende Dalai Lama is nu zeer populair. Laten we (deze traditie) voltooien met een populaire Dalai Lama.’ Om lachend toe te voegen dat ‘als er een zwakke Dalai Lama komt dat een schande zal zijn.’ Het Tibetaans boeddhisme is volgens de Dalai Lama niet afhankelijk van één enkel individu. ‘We hebben een zeer goede organisatiestructuur met hoogopgeleide monniken en geleerden.’

De Dalai Lama, winnaar van de Nobelprijs voor de vrede in 2011, stootte enkele jaren geleden al zijn politieke taken af. Maar hij is nog steeds de meest uitgesproken en krachtige leider voor de Tibetanen in ballingschap als in Tibet zelf. De interviewer van Welt am Sonntag vroeg de geestelijk leider hoe lang hij nog zijn taken kan uitvoeren. De Dalai Lama (79): ‘De artsen zeggen dat ik wel honderd jaar oud kan worden. Maar in mijn dromen zal ik sterven op de leeftijd van 113 jaar.’ Op de vraag of hij mogelijk ooit kan terugkeren naar Tibet, zei hij: ‘Ja, ik ben daar zeker van. China kan zich niet langer isoleren maar moet voldoen aan de wereldwijde trend naar een democratische samenleving.’

In een reactie van negen september meldt de officiële woordvoerder van de Dalai Lama in India, Ganden Phodrang, in een bericht van VOA Tibet, dat de quote waarin de Dalai Lama zegt dat hij de laatste Dalai Lama zal zijn,  onvolledig is en een opmerking is uit een veel langer en vollediger antwoord op een vraag over reïncarnatie, waarin de Dalai Lama verklaarde dat de uiteindelijke beslissing op het doorgaan of stoppen van de instelling van het instituut van de Dalai Lama bepaald zal worden door het Tibetaanse volk.

De standpunt,  dat de Tibetanen de ultieme arbiter zijn over het continueren van dat orgaan van de Dalai Lama, is niet nieuw en wordt volgens de woordvoerder al jaren geuit door de Dalai Lama. Wat nog belangrijker is, in de afgelopen jaren heeft de Dalai Lama twee belangrijke factoren met betrekking tot zijn mogelijke reïncarnatie benadrukt: ten eerste dat hij op deze kwestie reageert na nauw en langdurig overleg met hoge Tibetaanse religieuze hoofden. En, als hij zou beslissen om terug te keren  als de vijftiende Dalai Lama, het logisch voor hem zou zijn om geboren te worden in een omgeving waarin hij kan blijven werken aan de dingen waarmee hij zijn hele leven al bezig is, en niet in Tibet, onder de huidige voorwaarden.

Bron Al Jazeera en VOA. Update 9 september 18.42 uur.

40 jaar Dalai Lama in Nederland

Standaard

Als politiek vluchteling kwam hij in 1973 met stille trom voor het eerst in Nederland, voor een bescheiden lezing in het Tropeninstituut. Inmiddels is de dalai lama uitgegroeid tot spiritueel leider met popster-status. Nog altijd is hij de compassie zelf, vindt Paula de Wijs.

Nu is het ondenkbaar, maar His Holiness, zoals de van oorsprong Amerikaanse Paula de Wijs hem consequent noemt, heeft ooit een bezoekje gebracht aan de woonark in de Amstel, waar de voorzitter van Stichting Bezoek Z.H. Dalai Lama samen met haar man Matti de Wijs woont. ‘We hadden een gat van een half uur in het schema dat moest worden opgevuld’, vertelt Paula vanuit de serre in diezelfde woonboot. ‘Het idee was om een suite in het Krasnapolsky te boeken, maar daar wilde de secretaris van His Holiness niets van weten. ‘Is your boat clean?’ vroeg hij aan mij. Een leugentje om bestwil verder – de boot was niet schoon – zaten ze er even later samen aan de taart.

Paula is sinds 1986 voorzitter van de Stichting Bezoek Z.H. Dalai Lama, maar haar geschiedenis met His Holiness begint al in 1973, als ze reageert op een oproep van het tijdschrift Tibetan Messenger. ‘Een onooglijk en amateuristisch Engelstalig blaadje, dat werd uitgegeven over en voor de Tibetaanse vluchtelingenorganisaties in Nederland. Ik zag dat de redactie hulp nodig had en omdat mijn moedertaal Engels was voelde ik me geroepen. Redacteur Michael van Praag was een diplomatenzoon en studeerde internationaal recht. Al op de eerste dag bleek dat ik niet alleen ingehuurd was om te helpen met redigeren, maar mocht ik brieven schrijven naar een kardinaal in het Vaticaan en Prins Peter van Griekenland en Denemarken’. Michael bleek bezig te zijn met het organiseren van wat het eerste bezoek van de dalai lama aan Nederland zou worden. ‘In die eerste jaren, in 1973, 1986 en 1990 verliepen zijn bezoekjes een stuk informeler en relaxter’, vertelt Paula. Het thema kan ze zich niet meer herinneren. ‘Het had vooral een interreligieus karakter. Hij ontmoette het hoofd van de Nederlands Hervormde kerk, Rabijn Soetendorp en kardinaal Alfrink. Hoe anders is dat dit jaar, nu zijn bezoek in het teken staat van de secularisatie. Het ontwikkelen van ethisch besef moet verder reiken dan religie, vindt de dalai lama. Een opvallend standpunt voor een religieus leider van zijn allure.

Bieber-effect
Binnen de Tibetaans boeddhistische gemeenschap, maar ook daarbuiten wordt de spiritueel leider al decennia lang geroemd om zijn diepgewortelde mededogen. Veel mensen die de dalai lama ontmoeten worden diep door hem geraakt, van doorgewinterde beoefenaars, tot beveiligingsmedewerkers die nog nooit eerder van hem hadden gehoord. Zes jaar na zijn eerste bezoek in Nederland maakt Paula in Zwitserland persoonlijk kennis met His Holiness, voorafgaand aan een bezoek aan de Verenigde Staten. Toen al had de dalai lama de reputatie een bijzonder soort warmte te bezitten. ‘Ik was de secretaresse van zijn entourage. Voordat we vertrokken vanuit Zwitserland werd ik aan hem voorgesteld. Ik wilde eerst niet, want wat had ik nou te zeggen? En inderdaad stond ik met mijn mond vol tanden, zoals een veertienjarige dat nu zou hebben bij Justin Bieber. Gelukkig brak his Holiness snel het ijs. Hij heeft het soort aandacht voor je die je misschien alleen bij een heel liefhebbende oma ervaart, die er helemaal voor je is en jou helemaal geweldig vindt. Die aandacht heeft hij niet alleen voor zijn directe entourage, maar voor iedereen die hij tegenkomt.’

Is dat iets aangeleerds, zoals politici als Barack Obama ook indruk maken op de mensen die hij de hand schudt, of is er meer aan de hand? Als het aan Paula ligt wel. ‘Hij is niet berekenend in zijn mededogen, als een blouse die je aan trekt. Ik heb vele liefdevolle leraren gehad, maar hij spant echt de kroon. Compassie is zijn essentie, en dat probeert hij ook 24/7 te zijn. Ik weet nog dat hij mij aan het einde van dat bezoek in de VS het boek The Bodhisattva way of Life cadeau gaf, als bedankje. Hij zei toen dat hij elke dag een stukje uit het boek probeerde te lezen.
Hij, de dalai lama, een geleerde die het boek zelf had kunnen schrijven.’

Door: Kitty Arends

Bron : BOS

Op de foto: Paula de Wijs wordt bedankt door His Holiness tijdens zijn bezoek in 2009
Foto: Martijn de Vries

‘Culture clash’: China, Tibet en de media

Standaard

Floris Harm

24-6-2013.
Cui Yuying gooit haar handen wanhopig in de lucht.

“Zie je nou? Zijn ze zijn naar Tibet geweest, en nog hebben ze van dit soort vragen”, roept Vice-Minister Cui over tafel naar haar ondergeschikte, meneer Lu van de Chinese Rijksvoorlichtingsdienst.

Oh-oh. Ruzie.

We zijn terug in Peking aan het eind van een rondreis door Tibet. Het had een gezellig afscheidsetentje moeten worden. Maar nu is de sfeer helemaal bedorven. Allemaal omdat de journalisten het nog steeds niet snappen en maar vragen blijven stellen aan hun gastvrouw.

“U zegt dat Tibet open is voor journalisten en mensenrechtenorganisaties, maar hoeveel delegaties zijn er dit jaar in Tibet toegelaten? En als alle Tibetanen zo tevreden zijn onder Chinees bestuur,  wat hebben jullie dan nog te vrezen van de Dalai Lama? En als de Dalai Lama onafhankelijkheid voor Tibet wil, zoals u zegt, waarom zegt hij dan al 25 jaar lang dat hij juist géén onafhankelijkheid wil?”

Als er dan ook nog wordt gevraagd wanneer de Dalai Lama dan volgens haar precies voor het laatst riep om onafhankelijkheid, ontploft ze.

“Hoe kan het nou dat je het nog steeds niet snapt?”, bijt ze mij toe. “Jij luistert gewoon niet. En je gelooft niet wat ik zeg.” Een droog schamper lachje. “Ik vind jou echt een geweldige vent, weet je dat? Echt geweldig!”

Cui Yuying

Verbijsterd

Ik ben licht verbijsterd, en ik ben zeker niet de enige aan de grote ronde tafel vol Peking Eend en andere lekkernijen.

Cui Yuying is Tibetaanse, al zou je het aan haar naam, uiterlijk en kleding niet meer kunnen aflezen. Maar de Tibetaanse zaak gaat haar niet minder aan het hart. Ze is zó strijdbaar, zó fel tegen de Dalai Lama en kritisch op die westerse naïevelingen die zich door hem laten inpakken, dat de vraag rijst of er misschien meer speelt.

Het lijkt wel alsof ze overcompenseert voor haar Tibetaanse afkomst. Het kan ook zijn, dat ze nog steeds boos is over de armoede die haar moeder meemaakte onder het oude Tibetaanse bestuur van lama’s en edelen.

Hoe het ook zij, haar optreden wordt een pr-ramp van formaat.

Jaren ’90

We zitten voor mijn gevoel weer in de jaren ’90, toen ik correspondent in Peking was. Chinese bestuurders dachten destijds – net als nu, lijkt het – vaak dat een journalist met een vraag zijn eigen mening verkondigde.

Anno 2013 is er wat dat betreft wel iets veranderd. Steeds meer ministeries hebben eigen woordvoerders.  Journalisten kunnen (uitzonderingen daargelaten) door vrijwel heel China reizen, zonder vooraf toestemming te hoeven vragen. En er worden nu dus ook groepen uitgenodigd om naar Tibet toe te gaan: volgende maand gaat er nog een, met Duitse journalisten.

Nou gaat die nieuwe openheid in het geval van Tibet een beetje halfslachtig: ze laten je toe, maar laten je niet vrij. Toch mist de publieksdiplomatie zijn doel niet helemaal. Het toont buitenlandse journalisten op zijn minst dat de Tibetaanse kwestie niet alléén bestaat uit geknechte, vreedzame Tibetanen tegenover een gehelmd Chinees veiligheidsapparaat, maar dat het een zeer complex verhaal is.

Ontspannen sfeer

De groep journalisten was juist helemaal opgeruimd teruggekomen uit Tibet. Want na drie dagen Lhasa, waar de politieke repressie tastbaar is, was de reis afgesloten met anderhalve dag op het platteland. Een schitterende tocht door prachtige valleien, een ontspannen sfeer met een ongepland bezoek aan een Tibetaanse kleuterschool – het was zowaar nog gezellig geworden met onze Chinese en Tibetaanse begeleiders.

Dat is aan tafel snel over. De geharnaste Mevrouw Cui, die weinig tegenspraak gewend lijkt, en de sceptische journalisten – het blijkt een slecht huwelijk.

Rollenspel

Mogelijk speelt er nog iets: het rollenspel van gast en gastheer. In de Chinese cultuur is de gastheer verplicht om de genodigden zeer royaal te onthalen. In ruil daarvoor moet de gast beleefd zijn, en zijn gastheer niet beledigen met kritische vragen.

Dus ik probeer duidelijk te maken, dat ik me daarvan bewust ben. En dat het niet persoonlijk is, maar dat we ook gewoon ons werk moeten doen. Maar ze wuift het weg: “Ik vind dit soort discussies juist erg interessant”, zegt ze mat. Maar het is duidelijk dat ze de vorige groep journalisten uit Nepal en India veel leuker vond dan dit stelletje lastpakken uit Noord-Europa.

Tags: 

Deel deze pagina

De drie zijnsniveaus

Standaard

Emaho ! Luister naar het lied van deze zwerver !

Er zijn twee manieren om de drie zijnsniveaus uit te leggen :

In termen van het Gewaarzijn als de universele grond van zijn,
en in termen van het proces waarin de verschijnselen uit de universele
grond van Gewaarzijn ontstaan.

Begrijp goed dat je door deze twee verklaringen samsara en nirvana intuïtief

zult herkennen als de pure bestaansvormen van de drie zijnsniveaus.

Hoewel ik deze metafoor al eerder gegeven heb, is hier de verklaring van de

drie zijnsniveaus die het oorspronkelijke Gewaarzijn structureren :

Oorspronkelijk inherent Gewaarzijn is als een kristallen bal : zijn leegte is de aard  van

dharmakaya ; zijn heldere en natuurlijke uitstraling is sambhogakaya ; en als als onbelemmerd medium van wat er ook verschijnt is hij nirmanakaya.

Zo worden de drie zijnsniveaus verklaard als oorspronkelijk Gewaarzijn , en hoewel
zij er niet identiek mee zijn , zijn zij er ook niet van gescheiden.

Net zoals de vijf kleuren van het spectrum uit het kristal voortkomen , ontstaan de

manifestaties van de grond van het zijn uit oorspronkelijk Gewaarzijn.
De manifestaties van de zuivere uitstralingen van de Boeddha werelden en de verwarrende
uitstralingen van alle verschijnselen en levende wezens , zijn alle in essentie leeg : deze leegte is dharmakaya. Hun aard is stralend licht sambhogakaya. En het onbelemmerd ontstaan in hun verscheidenheid is nirmanakaya.
Zo worden de drie niveaus van zijnsvormen verklaard als het proces waarin verschijnselen uit de universele grond van het zijn ontstaan.

Het onderscheid tussen deze twee verklaringen wordt zelden gemaakt , maar het is belangrijk

om dit duidelijk te begrijpen. Ik heb dit geleerd door de uitstekende uitleg van Longchenpa.

Als je dit begrijpt dan weet je dat het hele universum van verschijnselen , dingen-op-zich en de energie die hen belevendigt , de spontaan ontstane mandala is – en altijd geweest is – van de drie zijnsniveaus , en dat het geen zin heeft om ergens anders te zoeken naar de zuivere werelden van deze drie zijnsniveaus.

Als mensen in staat waren om spontaan de ware aard te herkennen van de zes werelden als de drie zijnsvormen , dan zouden zij , zonder ooit de geringste meditatie oefening te hoeven doen, allemaal de verlichting van de Boeddha bereiken.

Beschouw deze drie bovendien niet als verschillend , want de drie fundamentele zijnsniveaus zijn eigenlijk dharmakaya. Beschouw ook de drie manieren van manifesteren vanuit de grond van het zijn niet als verschillend , want ze zijn in wezen rupakaya (vormlichaam).

En ook dharmakaya en rupakaya zijn niet verschillend : in de dimensie van dharmakaya heeft leegte één smaak.

Wanneer uiteindelijk de manifestaties van de grond van zijn spontaan weer oplossen ( in de grond van zijn) . en de geest van de universele dharmakaya verwezenlijkt is , is het ultieme doel bereikt. Daarna vertonen de twee aspecten van rupakaya (sambhogakaya en nirmanakaya) zich als een regenboog, zonder de ruimte van dharmakaya te verlaten , en ontstaat er een ononderbroken stroom van activiteiten voor het welzijn van alle wezens.

Uit : De Vlucht van de Garoeda  hoofdstuk 12 door Shabkar Lama

Geest.

Standaard

dilgo-khyentse-rinpoche023

De geest heeft geen vorm, geen kleur en geen substantie.

Dit is het lege aspect.

Maar de geest kan dingen weten en een oneindige varieteit aan verschijnselen waarnemen.

Dit is het heldere aspect.

De onscheidbaarheid van deze twee aspecten, leegte en helderheid, is de oorspronkelijke, voortdurende natuur van de geest.

Op dit moment wordt de natuurlijke helderheid van je geest verduisterd door misleidingen.

Maar als de verduistering optrekt zul je beginnen met het aan het licht brengen van de straling van gewaarzijn, totdat je een punt bereikt waar, net als een door het water getrokken lijn verdwijnt op het moment dat hij gemaakt wordt, je gedachten bevrijd worden op het moment dat ze opkomen.

De geest op deze manier te ervaren is het ontmoeten van de eigenlijke bron van Boeddha-schap.

Als de natuur van de geest herkent wordt, wordt dat nirvana genoemd ; als zij verduisterd is door misleidingen, wordt dat samsara genoemd.

Maar noch samsara noch nirvana zijn ooit gescheiden geweest van het continuum van het absolute.

Als gewaarzijn haar grootste omvang bereikt zullen de vestingmuren van misleiding doorbroken worden en kan de  citadel van het absolute, voorbij meditatie, nu en voor altijd veroverd worden.

Dilgo Khyentse Rinpoche

Kelsang Gyatso de VIIe Dalai Lama

Standaard

Kelsang Gyatso de VIIe Dalai  Lama (1708 – 1756 ) dichtte onderstaand gedicht:


Wat is dan toch die grote oceaan,waaruit het zo moeilijk is om gered te worden ?
Het is de kringloop van geboorten, waardoor wij ondergedompeld worden in die oceaan van lijden.
Wat is dan dat sterke gif, dat onopvallend toch de oorzaak van ons zware lijden is ?
Het kwaad in denken , spreken en doen dat niet wordt betreurd,is het waartegen geen kruid is gewassen.
Wat is dan die zware duisternis, die niet wordt herkend als de tegenstander ?
Het is dat wat heerst sedert het begin, de duisternis van geest die onwetendheid heet.
Wat is dan dat vurige ros, dat zijn ruiter afwerpt en in de afgrond stort ?
Dat is de hoogmoed van de trots en het gepoch over de eigen voortreffelijkheid.
Wat is dan als de berg waarvan men zo diep kan vallen, nadat men hem steeds weer opnieuw beklommen heeft ?
Het zijn de aardse schatten die wij moeten achterlaten, die wij met zoveel moeite vergaard hebben .
Wat is de hand die leeg blijft, hoewel hij in alle drie de werelden om zich heen greep ?
Het is dat wat helemaal aan het begin van de kringloop van lijden , werd begeerd en waarnaar werd gedorst .
Wat is dat veld van heerlijkheid, waarin zelfs het woord lijden niet meer wordt gehoord ?
Het is de verlossing, vol van zalige rust ,
De bevrijding uit de boeien van de arbeid vol van kwade dingen .
Wie gelijkt op de wolk, die zegen brengt aan eenieder, ver of dichtbij ?
Hij die in zijn hart de wens heeft gebracht , om anderen geluk en zegen te brengen.
Wie is de mens die leeft, van zijn boeien bevrijd, in vrede en vrolijkheid ?
Hij die vrij is van begeerte naar de dingen waar het verlangen naar uitgaat.
Wat vliegt zonder enig probleem door de wijde hemelruimte ?
De meditatie, waarin de dingen die worden overdacht, gelijk zijn aan dat wijde firmament.
Wat is dat wonderlijke schouwspel, dat wij, zonder te reizen, van hieruit kunnen zien ?
Het weten, dat alle zintuigelijke waarneming berust op illusie.
Wat is de enige ware grondslag van het verbinden van zowel wereldse als geestelijke verdiensten ?
Het zelf van de eigen ziel
het stralende fundament van het onbesmette zijn.

Evangelisatie als wapen tegen verzet

Standaard

Evangelisatie is in China verboden maar in het bezette Tibet ligt dat anders. De Chinese autoriteiten gebruiken daar Westerse evangelisten om de lokale religieuze cultuur, een bron van verzet, te vernietigen.

De opmerkelijke taktiek, die lijnrecht staat tegenover het gekoesterde beeld dat Westerlingen juist voor Tibet opkomen, wordt aan het licht gebracht in een reportage van de Britse krant The Guardian.

Tibet is de K2 van de evangelisatie, aldus de krant met een verwijzing naar de beroemde bergtop, missionarissen zien het als een geweldige en cruciale uitdaging, een laatste spiritueel grensgebied. De christenen hadden vanouds weinig kans om de overtuigde boeddhistische bevolking te bekeren maar dat is in hoog tempo aan het veranderen. De oorzaak ligt mede in de economie. De missionarissen zetten succesvolle ondernemingen op die werk bieden. Bovendien verzorgen ze gratis onderwijs, bijvoorbeeld door studenten gratis Engelse les aan te bieden en ze zo het geloof in te sleuren. De Chinese autoriteiten zien dergelijke zendelingen als betrouwbaar omdat de Westerlingen niet snel hun missiewerk in gevaar zullen willen brengen met politieke bemoeienissen.

The Guardian: Going undercover, the evangelists taking Jesus to Tibet

Video: Een reportage van de Chinese tv over christenen in Tibet (2009)

Opmerking : christendom en islam zijn missionerende op geloof gebaseerde godsdiensten. Het boeddhisme doet niet aan zieltjeswinnerij. Het boeddhisme zetelt in de geest van mensen als zij een karmische connectie ermee hebben gemaakt. Het boeddhisme is geen geloof maar een onderzoek van de geest. Geen dogma’s , geen dwang , geen allesbepalend geschrift zoals de bijbel en de koran. Ook in het arme Mongolie is de evangelisatie aan de gang. Alleen de Cambodjaanse regering heeft een verbod op evangelisatie afgekondigd. Wrang is het te constateren dat de atheistische communisten in China nu die evangelisatie toejuichen omdat het hun politiek van onderdrukking goed uitkomt. Christelijke evangelisten zijn medeplichtig aan de culturele genocide op het Tibetaanse volk.

KOM 10 MAART A.S. NAAR DE GROTE TIBET DEMONSTRATIE IN BRUSSEL

http://europefortibet.com/

560089_333635476753275_1512729884_nKijk ook op :

https://jampasmandala.wordpress.com/2012/12/07/toerisme-in-tibet-maakt-tibetaanse-cultuur-kapot/

https://jampasmandala.wordpress.com/2011/08/06/534/

https://jampasmandala.wordpress.com/2012/01/19/example-of-religious-oppression-in-tibet/