Categorie archief: TIBET

Lama Amnyi Trulchung Rinpoche

Standaard

13131107_907910186005278_6657139228791574044_o.jpg

Amnyi Trulchung Rinpoche werd geboren in 1975, het vuurdrakenjaar en werd kort daarna herkend als de reincarnatie van de Vierde Amnyi Trulchung Rinpoche van het Ju Mohor klooster in Tibet. Als kleine jongen al viel hij op omdat hij anders was dan zijn leeftijdsgenoten. Hij had een buitengewoon liefdevolle natuur, vol compassie en dat werd door allen die hem ontmoetten herkend en gewaardeerd. Amnyi Trulchung Rinpoche liet ook opvallend scherpe intelligentie blijken in zijn studies en alles wat hem geleerd werd, begreep hij volkomen.

Onder leiding van zijn spirituele leraren, ondernam hij de traditionele training van zijn overdrachtslijn. Dit hield o.a. in het accumuleren van 500.000 ngondro beoefeningen en training in de Rigdzin overdrachtslijn traditie met onder meer de essentiele Dzogchen instructies van kadak trekcho en lhundrop togal. Gedurende deze training bereikte hij buitengewone inzichten en ervaringen in zijn meditatie beoefeningen. De training mondde uit in een 3 jaar retraite in Yachen Orgyen Samten Choeling onder begeleiding van ZH Lama Achuk Rinpoche.

Op 18-jarige leeftijd werd hij formeel uitgeroepen tot de Vijfde Amnyi Trulchung Rinpoche en geinstalleerd als abt van het Ju Mohor klooster in Tibet.

Rinpoche bleef studeren aan de grote universiteit van Larung Gar in Serthar. Hij bestudeerde de verschillende scholen van de tibetaanse boeddhistische filosofie alsmede de sutra’s en tantra’s onder leiding van verschillende leraren, in het bijzonder van de stichter van Larung Gar, ZH Khenchen Jigme Phuntsok Rinpoche. Hier behaalde hij zijn titel van Khenpo op 25-jarige leeftijd.

Hij keerde terug naar het Ju Mohor klooster en gaf dit onderricht aan de monniken en nonnen in zijn klooster.

Tijdens deze periode ontving Rinpoche vele empowerments, mondelinge transmissies en kerninstructies van de geheime Nyingmapa kama en terma tradities. Deze werden hem gegeven door een groot aantal meesters en beoefenaren onder wie ZH Drupchen Pema Norbu, Khenpo Pema Tsewang, Venerable Gyangkhang Tulku, Venerable Khenpo Choekyap, Venerable Trulshig Rinpoche en Venerable Taklung Tsetrul Rinpoche en meerdere teachings in het geheime Mantrayana van Venerable Ngorlu Ding Khenchen.

Heden ten dage houdt Rinpoche zich vooral bezig met het Vista project in Sershul, een stad vlakbij het Ju Mohor klooster. Dit baanbrekende project heeft ten doel het economische en culturele leven van de Tibetaanse bevolking een nieuwe impuls te geven. Ofschoon de Chinese economie razendsnel groeit, heeft de nomaden bevolking van Oost-Tibet vaak geen baat van de verbeteringen doordat zij scholing missen. Het Vista project richt zich daarom op basisvorming en vakopleidingen om de nomaden niet alleen te laten profiteren van het moderne economische klimaat maar ook om de oude cultuur van Tibet te bewaren en verder te ontwikkelen.

Rinpoche heeft in de wereld veel leerlingen met name in Nieuw Zeeland , Nederland en Groot Brittanie.

Chinees toerisme in Tibet is culturele genocide

Standaard

Het toenemend aantal toeristen in Tibet levert de lokale bevolking nauwelijks winst op. Integendeel. Cultuur en eigenheid van het land en bevolking worden ernstig aangetast. Het Chinese overheidsbeleid trachten de economische groei van Tibet te versnellen. Dat tast echte het voortbestaan van de unieke Tibetaanse cultuur en identiteit aan. Een van de pijlers van die economische ontwikkeling is het toerisme.

Chinees toerisme Tibet, poseren voor cameraTerwijl de autoriteiten trots exponentiële groeicijfers verkondigen en Tibet in China aanprijzen als een ‘exotische bestemming met een mysterieuze cultuur in een spectaculair landschap’, worden de Tibetanen buitengesloten en wordt de controle over het Tibetaans boeddhisme in Tibet verder aangescherpt. China gebruikte de groeiende toeristenindustrie als een van de dekmantels voor toenemende repressie en marginalisering van de Tibetanen.

De opening van de spoorlijn naar Lhasa in 2006 zorgde voor een explosieve toename van het aantal Chinese migranten naar Tibet. In 2007 verder boden het aantal toeristen naar 4 miljoen. De massale protesten in 2008 riepen het toerisme naar de hoofdstad Lhasa tijdelijk een halt toe en het aantal liep met bijna de helft terug. Sindsdien vindt er met enorme overheidsuitgaven en campagnes weer een opleving plaats. Volgens het toerismebureau van de Tibetaanse autonome regio (TAR) was het aantal toeristen in 2010 6,9 miljoen en worden er in 2012 zelfs 10 miljoen verwacht. Nieuwe grote infrastructuurprojecten worden gerealiseerd om de groeiende stroom Chinese toeristen – en migranten – aan te voeren. Lhasa is via de spoorlijn met al zeven grote Chinese steden verbonden en er zijn vijf commerciële vliegvelden in Tibet.

Chinees toerisme Tibet, toeristenDe Chinese regering heeft omvangrijke plannen om de Tibetaanse cultuur en natuur te vercommercialiseren. Daar vallen pelgrims bestemmingen zoals de heilige berg Kailash en meren als Yamdrok Tso onder. In juli werd de bouw van een groot cultuurproject aangekondigd. De autoriteiten investeren drie miljard euro in het pretpark over de Tibetaanse cultuur in de buurt van Lhasa. Xinhua citeerde de onderburgemeester van Lhasa: ‘Het levend museumproject is opgezet om de toeristische naam van Tibet te verbeteren en het moet een mijlpaal zijn in de cultuurindustrie.’

Volgens het staatspersbureau moet het project binnen drie à vijf jaar voltooid zijn. Het thema is de Chinese prinses Wencheng, die in de zevende eeuw de Tibetaanse koning Songsten Gampo duwde. China baseert zijn aanspraken op Tibet op die verbintenis. Door een karikatuur van de Tibetaanse historie en cultuur te maken, probeert China de geschiedenis van Tibet te herschrijven en de Tibetaanse cultuur en identiteit te vervangen door een communistische versie.

Het Tibetaans boeddhisme is voor China een primair doelwit voor de commercialisering van de Tibetaanse cultuur. Waar eens honderden monniken op binnenplaatsen van kloosters debatteerden, staan nu souvenirkramen en kunnen toeristen in pseudo traditionele Tibetaanse dracht voor camera’s poseren. Even oude kloosters, zoals Samye en Tashilhunpo, hoe zijn van een boeddhistische studiecentra omgevormd tot commerciële ondernemingen.

Chinees toerisme in Tibet, LhasaHet aantal monniken en nonnen is drastisch teruggebracht en de traditionele leer wordt aangevuld met de communistische leer en propaganda. Chinezen verkleed als monniken brengen voor exorbitante prijzen Tibetaanse wierook, gebedsvlaggen en andere boeddhistische souvenirs aan de man. De bekende Tibetaanse schrijfster Woeser schreef in een blog dat buitenstaanders hierdoor een verkeerd beeld krijgen van het Tibetaans boeddhisme. ‘Nep boeddhisme heeft de kloosters geïnfiltreerd.’

Toerisme vormt voor de Chinese regering een belangrijke inkomstenbron. In de Tibetaanse autonome regio (TAR) waren de inkomsten uit toerisme in 2007 0.4 miljard euro. Naar verwachting is dat in 2012 zelfs € 1,23 miljard. Deze inkomsten zouden kunnen bijdragen aan opleidingen en werkgelegenheid voor Tibetanen. In de praktijk gebeurt dat niet en worden zij verder gemarginaliseerd. Zo worden de Tibetaanse gidsen vervangen door Chinese gidsen. Deze schotelen een Chinese versie van de cultuur voor, zodat dit Tibetanen niet langer rentmeesters zijn van hun eigen unieke cultuur. Ook taxichauffeurs en eigenaren van restaurants en hotels zijn vooral Chinese migranten.

Analisten melden dat een groot deel van de inkomsten uit toerisme de regio verlaat. De econoom Andrew Fischer, die gespecialiseerd is in China en Tibet, zei: “de meeste toeristen die de TAR bezoeken zijn Chinezen en zij verblijven meestal in Chinese hotels aan de westkant van Lhasa dicht bij een overvloedig aanbod van Chinese restaurants en entertainmentcentra. Het is waarschijnlijk dat bijna al deze inkomsten uit toerisme, die via dergelijke locaties binnenkomen, bijna net zo snel uit de provincie wegvloeien als ze binnenkomen.”

Chinees toerisme Tibet, treinverbindingenChinees toerisme Tibet, westerlingenToeristen uit het Westen en uit andere Aziatische landen dragen nauwelijks bij aan de groei en ze maken nog geen 10% uit van het totale aantal toeristen dat Tibet bezoekt. De regels om de TAR binnen te komen, worden steeds meer aangescherpt via ingewikkelde aanvraagprocedures. Toeristen mogen uitsluitend begeleid worden door gidsen die door de autoriteiten geautoriseerd zijn. Die beweren dat deze beperkingen slechts bedoeld zijn om buitenlandse toeristen te beschermen tegen mogelijke gevallen van “onrust”.

De achterliggende oorzaak is dat China weet dat in het verleden toeristen ooggetuige waren van mensenrechtenschendingen in Tibet en hierover berichtten. Regelmatig worden Tibetaanse gebieden afgesloten voor buitenlandse toeristen, zoals in de voor de Chinezen gevoelige maand maart, als de Tibetanen wereldwijd de volksopstand in Lhasa van 1959 herdenken en rondom andere politiek gevoelige perioden. Toch blijft het belangrijk dat toeristen Tibet bezoeken. Dan ziet de wereld, zoals ook de Dalai Lama stelt, met eigen ogen hoe China de mensenrechten in Tibet schendt.

Bron International Campaign for Tibet.

Chinese Authorities Plan Major Reduction of Monastic Population at Larung Gar

Standaard

By Craig Lewis Buddhistdoor Global | The authorities in China’s southwestern Sichuan Province are reportedly planning a major reduction of the burgeoning monastic population at the famed Larung Gar Buddhist Academy in the Larung Valley near the town of Sertar, Garze Prefecture. The reported decision follows similar moves in 2001, when state authorities organized a mass eviction of residents from the institute, and late last year, when further evictions were accompanied by an order to reduce admissions to curb the rapid growth of the monastic population.


Situated in the traditional Tibetan region of Kham, Larung Gar Buddhist Academy was founded in 1980 by the highly respected teacher Khenpo Jigme Phuntsok (1933–2004), a lama of the Nyingma tradition, one of the four major schools of Tibetan Buddhism. With some estimates putting the population at as many as 40,000 monks and nuns, the institute is widely considered to be the largest center of Buddhist learning in the world.

“Last year, 600 members of this center were ordered to leave, and they returned to their hometowns. About 400 members aged 60 and older were also asked to leave, and they left as well,” an anonymous source told Radio Free Asia, a private, non-profit international broadcaster created by the US government. “This year, the authorities are talking about 1,200 members who will have to leave, and it is said that China has now issued a document saying that only 5,000 monks and nuns will be allowed to remain [at Larung Gar].”


Government officials were marking houses that obstructed the passage of firefighting vehicles or the construction of roads, according to the source, who added that dwellings targeted for demolition would be torn down by force if necessary. “About 60 to 70 per cent of the houses of monks and nuns are being marked for demolition,” the source said, noting that the order to reduce the number of residents at Larung Gar did not originate at the county level, “but comes from higher authorities,” with China’s president Xi Jinping taking a personal interest in the matter. (Radio Free Asia)

In 2001, government authorities had become unsettled by the rapid population growth at the institute. Alarmed by what they termed “splittist” activities, and particularly unnerved by its growing popularity among ordinary Han Chinese—at the time, Han Chinese at the academy numbered more than 1,000—the authorities sent in thousands of security personnel and laborers, who evicted all but 1,400 of the monastery’s 9,000 inhabitants and razed 2,400 dwellings. Many of the nuns and monks turned out from Larung Gar made their way southwest to the more remote Yarchen Gar monastic community, still largely hidden from the outside world by its geographical remoteness and political restrictions put in place by the government. Because of these restrictions, most of the monks and nuns at Yarchen Gar are not officially recognized and live in fear of eviction.

The site of the Larung Gar Buddhist Academy was chosen by Khenpo Jigme Phuntsok because of its historical connection to the Vajrayana tradition. It is said that His Holiness the first Dudjom Rinpoche, Dudjom Lingpa (1835–1904), stayed here with his 13 disciples. The institute was conceived as an independent center of study that would help revitalize the Dharma and revive the study and practice of Tibetan Buddhism following the devastating impact of China’s Cultural Revolution (1966–76), during which Tibetan Buddhism was suppressed and thousands of monasteries were destroyed. While the academy initially had fewer than 100 students, the monastic population grew rapidly in the years that followed.

The institute has played a key role in revitalizing the teachings of Tibetan Buddhism since China eased restrictions on religious practice in 1980, and has become renowned for the quality of both its religious and secular education. English, Chinese, and Tibetan languages and modern computer studies are taught alongside a traditional non-sectarian Buddhist curriculum. About 500 khenpos—holders of doctoral degrees in divinity—have studied at Larung Gar Buddhist Academy.

Droomyoga

Standaard

image

Lig, wanneer de droomstaat daagt, niet als een lijk in onwetendheid terneer.
Betreedt de natuurlijke sfeer van de onwankelbare aandacht.
Herken je dromen en zet illusie om in lichtgevendheid.
Dzogchen

Beoefening van droomyoga vindt plaats in sommige tradities binnen het Tibetaans boeddhisme of Vajrayana boeddhisme. In de visie die ten grondslag ligt aan droomyoga, wordt een parallel getrokken tussen het proces van slapen en dromen enerzijds en de verschillende stadia van het stervensproces anderzijds.
Volgens het Tibetaans dodenboek (of Bardo Thodrol) lossen tijdens het stervensproces de vijf elementen waaruit het lichaam is samengesteld zich in elkaar op. Wanneer het laatste element, ruimte, zich heeft opgelost, gaat ons gebruikelijke bewustzijn dat gekoppeld is aan het materiele lichaam, op in wat wordt genoemd het ‘heldere licht’. Dit heldere licht wordt door de Dalai Lama omschreven als een niet-conceptuele staat van zijn, waarin er geen sprake meer is van een ervaren van het zelf. Voor mensen die geen of weinig meditatie beoefening hebben gedaan, duurt de staat van het heldere licht niet langer dan een ‘klik met de vingers’. Voor ervaren mediteerders kan het zo lang duren als ‘het eten van een maaltijd’. Deze fase in het stervensproces wordt vergeleken met het eerste slaapstadium direct na het inslapen.
En net zoals dit heldere licht slechts met grote moeite door de stervende kan worden herkend, is ook de slaper zich vrijwel nooit bewust van deze staat. Het Tibetaans dodenboek over sterven In het volgende stadium van het stervensproces doen zich, zo stelt het Tibetaans dodenboek visioenachtige beelden voor van verschillende boeddhavormen. Dit kan gepaard gaan met waarneming van zeer intensieve kleuren. Dit stadium wordt vergeleken met de droomstaat. En ook in deze fase geldt weer dat het voor de meeste mensen moeilijk is om het als zodanig te herkennen, om te weten dat ze dromen en dat de droombeelden voortkomen uit hun eigen geest.
Maar wanneer we in staat zijn om tijdens onze dromen droombeelden te herkennen als projecties van onze eigen geest is de kans groter dat we dat ook kunnen gedurende de periode die op ons sterven volgt. Deze helderheid van geest tijdens het dromen, wordt tegenwoordig in Europa en de Verenigde Staten lucide dromen genoemd. Binnen het Vajrayana boeddhisme zijn er beoefeningen die vertrouwd maken met de verschillende fasen van het stervensproces. Daarnaast kan er droomyoga worden beoefend. Juist tijdens het dromen is het mogelijk om de subtiele energie-geest te oefenen. Droomyoga is een uitstekende methode om vaste conditioneringen te doorbreken.
De concrete beoefening van droomyoga vindt plaats voor het slapengaan. Binnen de verschillende tradities van het Tibetaans boeddhisme zijn er verschillende meditatie-oefeningen om de heldere droomstaat op te wekken. De beoefeningen bestaan vaak uit visualisatie, soms in combinatie met ademhalingsoefeningen. Tijdens de droom kan iemand helpen door de dromer in het oor te fluisteren ‘Je bent nu aan het dromen’. Ook overdag kan droomyoga worden beoefend. De beoefenaar traint zich dan om alle verschijnselen als een droom te zien. Wanneer hij dat consequent doet, is de kans groter dat zijn zijn dromen zich als minder substantieel voordoen.
screen-shot-2012-09-26-at-12.21.47-pm.png.png