Categorie archief: BOEDDHISME IN GEVAAR

Chinees toerisme in Tibet is culturele genocide

Standaard

Het toenemend aantal toeristen in Tibet levert de lokale bevolking nauwelijks winst op. Integendeel. Cultuur en eigenheid van het land en bevolking worden ernstig aangetast. Het Chinese overheidsbeleid trachten de economische groei van Tibet te versnellen. Dat tast echte het voortbestaan van de unieke Tibetaanse cultuur en identiteit aan. Een van de pijlers van die economische ontwikkeling is het toerisme.

Chinees toerisme Tibet, poseren voor cameraTerwijl de autoriteiten trots exponentiële groeicijfers verkondigen en Tibet in China aanprijzen als een ‘exotische bestemming met een mysterieuze cultuur in een spectaculair landschap’, worden de Tibetanen buitengesloten en wordt de controle over het Tibetaans boeddhisme in Tibet verder aangescherpt. China gebruikte de groeiende toeristenindustrie als een van de dekmantels voor toenemende repressie en marginalisering van de Tibetanen.

De opening van de spoorlijn naar Lhasa in 2006 zorgde voor een explosieve toename van het aantal Chinese migranten naar Tibet. In 2007 verder boden het aantal toeristen naar 4 miljoen. De massale protesten in 2008 riepen het toerisme naar de hoofdstad Lhasa tijdelijk een halt toe en het aantal liep met bijna de helft terug. Sindsdien vindt er met enorme overheidsuitgaven en campagnes weer een opleving plaats. Volgens het toerismebureau van de Tibetaanse autonome regio (TAR) was het aantal toeristen in 2010 6,9 miljoen en worden er in 2012 zelfs 10 miljoen verwacht. Nieuwe grote infrastructuurprojecten worden gerealiseerd om de groeiende stroom Chinese toeristen – en migranten – aan te voeren. Lhasa is via de spoorlijn met al zeven grote Chinese steden verbonden en er zijn vijf commerciële vliegvelden in Tibet.

Chinees toerisme Tibet, toeristenDe Chinese regering heeft omvangrijke plannen om de Tibetaanse cultuur en natuur te vercommercialiseren. Daar vallen pelgrims bestemmingen zoals de heilige berg Kailash en meren als Yamdrok Tso onder. In juli werd de bouw van een groot cultuurproject aangekondigd. De autoriteiten investeren drie miljard euro in het pretpark over de Tibetaanse cultuur in de buurt van Lhasa. Xinhua citeerde de onderburgemeester van Lhasa: ‘Het levend museumproject is opgezet om de toeristische naam van Tibet te verbeteren en het moet een mijlpaal zijn in de cultuurindustrie.’

Volgens het staatspersbureau moet het project binnen drie à vijf jaar voltooid zijn. Het thema is de Chinese prinses Wencheng, die in de zevende eeuw de Tibetaanse koning Songsten Gampo duwde. China baseert zijn aanspraken op Tibet op die verbintenis. Door een karikatuur van de Tibetaanse historie en cultuur te maken, probeert China de geschiedenis van Tibet te herschrijven en de Tibetaanse cultuur en identiteit te vervangen door een communistische versie.

Het Tibetaans boeddhisme is voor China een primair doelwit voor de commercialisering van de Tibetaanse cultuur. Waar eens honderden monniken op binnenplaatsen van kloosters debatteerden, staan nu souvenirkramen en kunnen toeristen in pseudo traditionele Tibetaanse dracht voor camera’s poseren. Even oude kloosters, zoals Samye en Tashilhunpo, hoe zijn van een boeddhistische studiecentra omgevormd tot commerciële ondernemingen.

Chinees toerisme in Tibet, LhasaHet aantal monniken en nonnen is drastisch teruggebracht en de traditionele leer wordt aangevuld met de communistische leer en propaganda. Chinezen verkleed als monniken brengen voor exorbitante prijzen Tibetaanse wierook, gebedsvlaggen en andere boeddhistische souvenirs aan de man. De bekende Tibetaanse schrijfster Woeser schreef in een blog dat buitenstaanders hierdoor een verkeerd beeld krijgen van het Tibetaans boeddhisme. ‘Nep boeddhisme heeft de kloosters geïnfiltreerd.’

Toerisme vormt voor de Chinese regering een belangrijke inkomstenbron. In de Tibetaanse autonome regio (TAR) waren de inkomsten uit toerisme in 2007 0.4 miljard euro. Naar verwachting is dat in 2012 zelfs € 1,23 miljard. Deze inkomsten zouden kunnen bijdragen aan opleidingen en werkgelegenheid voor Tibetanen. In de praktijk gebeurt dat niet en worden zij verder gemarginaliseerd. Zo worden de Tibetaanse gidsen vervangen door Chinese gidsen. Deze schotelen een Chinese versie van de cultuur voor, zodat dit Tibetanen niet langer rentmeesters zijn van hun eigen unieke cultuur. Ook taxichauffeurs en eigenaren van restaurants en hotels zijn vooral Chinese migranten.

Analisten melden dat een groot deel van de inkomsten uit toerisme de regio verlaat. De econoom Andrew Fischer, die gespecialiseerd is in China en Tibet, zei: “de meeste toeristen die de TAR bezoeken zijn Chinezen en zij verblijven meestal in Chinese hotels aan de westkant van Lhasa dicht bij een overvloedig aanbod van Chinese restaurants en entertainmentcentra. Het is waarschijnlijk dat bijna al deze inkomsten uit toerisme, die via dergelijke locaties binnenkomen, bijna net zo snel uit de provincie wegvloeien als ze binnenkomen.”

Chinees toerisme Tibet, treinverbindingenChinees toerisme Tibet, westerlingenToeristen uit het Westen en uit andere Aziatische landen dragen nauwelijks bij aan de groei en ze maken nog geen 10% uit van het totale aantal toeristen dat Tibet bezoekt. De regels om de TAR binnen te komen, worden steeds meer aangescherpt via ingewikkelde aanvraagprocedures. Toeristen mogen uitsluitend begeleid worden door gidsen die door de autoriteiten geautoriseerd zijn. Die beweren dat deze beperkingen slechts bedoeld zijn om buitenlandse toeristen te beschermen tegen mogelijke gevallen van “onrust”.

De achterliggende oorzaak is dat China weet dat in het verleden toeristen ooggetuige waren van mensenrechtenschendingen in Tibet en hierover berichtten. Regelmatig worden Tibetaanse gebieden afgesloten voor buitenlandse toeristen, zoals in de voor de Chinezen gevoelige maand maart, als de Tibetanen wereldwijd de volksopstand in Lhasa van 1959 herdenken en rondom andere politiek gevoelige perioden. Toch blijft het belangrijk dat toeristen Tibet bezoeken. Dan ziet de wereld, zoals ook de Dalai Lama stelt, met eigen ogen hoe China de mensenrechten in Tibet schendt.

Bron International Campaign for Tibet.

Chinese Authorities Plan Major Reduction of Monastic Population at Larung Gar

Standaard

By Craig Lewis Buddhistdoor Global | The authorities in China’s southwestern Sichuan Province are reportedly planning a major reduction of the burgeoning monastic population at the famed Larung Gar Buddhist Academy in the Larung Valley near the town of Sertar, Garze Prefecture. The reported decision follows similar moves in 2001, when state authorities organized a mass eviction of residents from the institute, and late last year, when further evictions were accompanied by an order to reduce admissions to curb the rapid growth of the monastic population.


Situated in the traditional Tibetan region of Kham, Larung Gar Buddhist Academy was founded in 1980 by the highly respected teacher Khenpo Jigme Phuntsok (1933–2004), a lama of the Nyingma tradition, one of the four major schools of Tibetan Buddhism. With some estimates putting the population at as many as 40,000 monks and nuns, the institute is widely considered to be the largest center of Buddhist learning in the world.

“Last year, 600 members of this center were ordered to leave, and they returned to their hometowns. About 400 members aged 60 and older were also asked to leave, and they left as well,” an anonymous source told Radio Free Asia, a private, non-profit international broadcaster created by the US government. “This year, the authorities are talking about 1,200 members who will have to leave, and it is said that China has now issued a document saying that only 5,000 monks and nuns will be allowed to remain [at Larung Gar].”


Government officials were marking houses that obstructed the passage of firefighting vehicles or the construction of roads, according to the source, who added that dwellings targeted for demolition would be torn down by force if necessary. “About 60 to 70 per cent of the houses of monks and nuns are being marked for demolition,” the source said, noting that the order to reduce the number of residents at Larung Gar did not originate at the county level, “but comes from higher authorities,” with China’s president Xi Jinping taking a personal interest in the matter. (Radio Free Asia)

In 2001, government authorities had become unsettled by the rapid population growth at the institute. Alarmed by what they termed “splittist” activities, and particularly unnerved by its growing popularity among ordinary Han Chinese—at the time, Han Chinese at the academy numbered more than 1,000—the authorities sent in thousands of security personnel and laborers, who evicted all but 1,400 of the monastery’s 9,000 inhabitants and razed 2,400 dwellings. Many of the nuns and monks turned out from Larung Gar made their way southwest to the more remote Yarchen Gar monastic community, still largely hidden from the outside world by its geographical remoteness and political restrictions put in place by the government. Because of these restrictions, most of the monks and nuns at Yarchen Gar are not officially recognized and live in fear of eviction.

The site of the Larung Gar Buddhist Academy was chosen by Khenpo Jigme Phuntsok because of its historical connection to the Vajrayana tradition. It is said that His Holiness the first Dudjom Rinpoche, Dudjom Lingpa (1835–1904), stayed here with his 13 disciples. The institute was conceived as an independent center of study that would help revitalize the Dharma and revive the study and practice of Tibetan Buddhism following the devastating impact of China’s Cultural Revolution (1966–76), during which Tibetan Buddhism was suppressed and thousands of monasteries were destroyed. While the academy initially had fewer than 100 students, the monastic population grew rapidly in the years that followed.

The institute has played a key role in revitalizing the teachings of Tibetan Buddhism since China eased restrictions on religious practice in 1980, and has become renowned for the quality of both its religious and secular education. English, Chinese, and Tibetan languages and modern computer studies are taught alongside a traditional non-sectarian Buddhist curriculum. About 500 khenpos—holders of doctoral degrees in divinity—have studied at Larung Gar Buddhist Academy.

Geen vrijheid van religie in Turkije

Standaard

image

Afbeeldingen van de Boeddha zijn taboe in Turkije. Yogacentra mogen in Turkije voortaan geen Boeddhabeelden of mantrasymbolen meer hebben. Ook mag daar geen religieuze muziek meer worden gespeeld of beluisterd en wierook worden aangestoken.

Dat heeft de Turkse sportfederatie HIS woensdag aan alle yogacentra in dat land bekend gemaakt. Het zou namelijk worden opgevat als zendingswerk. Als een yogacentrum zich niet aan deze regels houdt dan wordt ze voor straf gesloten. Naar schatting zijn er zeventigduizend boeddhisten in Turkije die in enigerlei vorm het boeddhisme praktiseren.

De vrijheid van meningsuiting en religie staat onder druk in Turkije. Journalisten worden gearresteerd of het land uitgezet als ze ingaan tegen gevestigde meningen, christelijke organisaties bedreigd.

buddha

Het verbod van de Turkse Sportfederatie staat haaks op het initiatief, in april dit jaar, van duizenden Turkse studenten die online een campagne begonnen om op campussen van universiteiten in Turkije boeddhistische- en Jedi tempels in te richten. Ze doen dit in een reactie op het besluit van de autoriteiten om bij elke universiteit in Turkije een moskee te bouwen. Turkije is officieel een seculiere land met geen officiële godsdienst sinds de hervormingen in de jaren 1920 en ‘ 30 door Mustafa Kemal Ataturk, de president van het land van 1923 tot 1938.

De campagne kwam in een stroomversnelling na een verklaring van de rector van Istanbul Technische Universiteit (ITU), Mehmet Karaca, die vorige maand zei dat op de campus een moskee zou worden gebouwd als gevolg van de enorme vraag. Behalve om boeddhistische tempels vragen de studenten ook om Jedi tempels. De Jedi zijn een fictieve ridderorde uit de populaire filmsaga Star Wars. Ze zijn een mix van magische ridders, religieuze leiders, monniken en filosofen. De bewakers van vrede en gerechtigheid in de Galactische Republiek. Ze dienen deze Republiek en de Galactische Senaat.

Met name de studenten uit andere godsdiensten besloten hun verzoekschriften in te dienen.   Een van de campagnes werd georganiseerd door studenten van de ITU, die willen dat er een boeddhistische tempel op het terrein van de universiteit wordt gebouwd. Het verzoekschrift is al door bijna twintigduizend studenten ondertekend. Er zijn ook al genoeg fondsen om de bouw te realiseren. Volgens een van de studenten is het ironisch genoeg zo dat degenen die over islamofobie praten niet tolerant zijn ten opzichte van andere religies. De dichtstbijzijnde boeddhistische tempel ligt op tweeduizend kilometer afstand van Istanbul. De invloed van de islam in het land neemt zodanig toe dat het niet uit te sluiten is dat Turkije haar seculiere staatsvorm zal gaan verliezen. Er is tenslotte maar een waarheid : de absolute waarheid van de religie van vrede , de islam.

Tibet nu

Standaard

beeld van shugden dorje of dholgyal

Stel je bent monnik in een Tibetaans klooster. Op een dag komen de Chinese autoriteiten. Je was er al aan gewend geraakt dat de afbeelding van de Dalai Lama verwijderd moest worden uit de tempel.De door de Chinezen aangestelde valse Panchen kreeg er wel zijn portret. Je hebt al de vernedering doorstaan van de regelmatige verplichte politieke scholing die zo lang duurt dat er bijna geen tijd meer overblijft voor de meditatie-praktijk. Je zit nu met 17 andere monniken in het klooster dat vroeger 200 bewoners telde. Maar ja de autoriteiten berekenen nu uit hoeveel monniken een plaatselijke gemeenschap mag bestaan.. Het onderricht is ook al niet meer wat het geweest is sinds de abt naar India moest vluchten. Je doet het hoogstnoodzakelijke. Het klooster is wel opgeknapt.Er komen immers toeristen in de streek.Maar de oude beelden zijn in de culturele revolutie kapotgeslagen of afgevoerd naar China.De nieuwe beelden hebben geen ziel meer.De boeken in de bibliotheek zijn verbrand. Nu zijn ze weer hier…… Ze hebben een groot beeld bij zich van shugden dorje de zogenaamde beschermer van de Leer.. Je bent altijd trouw aan Zijne Heiligheid de Dalai Lama geweest en je wilt dit verdeeldheid zaaiende beeld niet in je tempel hebben. Nee, geen shugden ! Hier hebben we niet om gevraagd ! Geen shugden alsjeblieft. Je bidt in stilte voor Zijne Heiligheid. Schrik ! Gewapende mannen in uniformen beginnen te schreeuwen. Je krijgt een half uurtje de tijd om te vertrekken. Strakke koppen met groene petten. Meedogenloze robots. Achter de agenten staan de nieuwe goedgekeurde monniken. Zij willen Shugden wel vereren en zijn betrouwbaar bevonden door de autoriteiten. Zij hebben hun Rinpoche, die in het buitenland woont, meegebracht.Er zijn ook een paar westerlingen in de stad. Ze dragen nylon jacks en wollen mutsen. Waarom komen die mensen hier ? Weten ze dan niet hoe het is in Tibet ? Ze lachen. Ze snappen het niet. Jij wilt je verzetten maar je kunt niets beginnen.Je wilt het uitschreeuwen maar je kunt het niet. In je hart is duisternis.Je stem is stom geworden.Je voelt je machteloos. Die vreemde Rinpoche ken je niet maar hij glimlacht.Zijn kale hoofd glinstert in de avondzon. Hij loopt rond in de tempelruimte en wijst naar het nieuwe beeld. De `grote Beschermer Shugden Dorje` zit op zijn witte sneeuwleeuw.Hij krijgt midden in de tempel zijn plaats. Jij staat buiten met je broeders. Agenten kijken je strak aan. Wat kan je eraan doen ? Zij zijn de baas. Zij nemen jouw klooster over samen met die buitenlandse Rinpoche. De zwaailichten op de politie busjes werpen een blauw licht op jou en je broeders. Maak dat je weg komt ! Tijd dus om te gaan.Zouden die westerlingen wel begrijpen wat hier gebeurt ? Er rest niets anders meer dan de vlucht. Maar hoe zit het dan met je familie ? Er komen represailles van. Van Tenzin  is nooit meer iets gehoord. Ik mag mijn vijanden niet haten. Zij zijn mijn leraren. Ik wil nooit mijn mededogen verliezen. Zij doen dit uit onwetendheid.,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,De westerlingen gaan naar hun hotel Ze hebben een mooie Tibet pelgrimage en vanavond is er een prachtige meditatie met hun Rinpoche.

Gebaseerd op echte bronnen

Geinteresseerden in het Tibetaans boeddhisme doen er goed aan zich te informeren over de Shugden controverse in het Tibetaans boeddhisme. ZH de Dalai Lama waarschuwt mensen om zich goed te informeren over Lama’s en Rinpoche’s.

Evangelisatie als wapen tegen verzet

Standaard

Evangelisatie is in China verboden maar in het bezette Tibet ligt dat anders. De Chinese autoriteiten gebruiken daar Westerse evangelisten om de lokale religieuze cultuur, een bron van verzet, te vernietigen.

De opmerkelijke taktiek, die lijnrecht staat tegenover het gekoesterde beeld dat Westerlingen juist voor Tibet opkomen, wordt aan het licht gebracht in een reportage van de Britse krant The Guardian.

Tibet is de K2 van de evangelisatie, aldus de krant met een verwijzing naar de beroemde bergtop, missionarissen zien het als een geweldige en cruciale uitdaging, een laatste spiritueel grensgebied. De christenen hadden vanouds weinig kans om de overtuigde boeddhistische bevolking te bekeren maar dat is in hoog tempo aan het veranderen. De oorzaak ligt mede in de economie. De missionarissen zetten succesvolle ondernemingen op die werk bieden. Bovendien verzorgen ze gratis onderwijs, bijvoorbeeld door studenten gratis Engelse les aan te bieden en ze zo het geloof in te sleuren. De Chinese autoriteiten zien dergelijke zendelingen als betrouwbaar omdat de Westerlingen niet snel hun missiewerk in gevaar zullen willen brengen met politieke bemoeienissen.

The Guardian: Going undercover, the evangelists taking Jesus to Tibet

Video: Een reportage van de Chinese tv over christenen in Tibet (2009)

Opmerking : christendom en islam zijn missionerende op geloof gebaseerde godsdiensten. Het boeddhisme doet niet aan zieltjeswinnerij. Het boeddhisme zetelt in de geest van mensen als zij een karmische connectie ermee hebben gemaakt. Het boeddhisme is geen geloof maar een onderzoek van de geest. Geen dogma’s , geen dwang , geen allesbepalend geschrift zoals de bijbel en de koran. Ook in het arme Mongolie is de evangelisatie aan de gang. Alleen de Cambodjaanse regering heeft een verbod op evangelisatie afgekondigd. Wrang is het te constateren dat de atheistische communisten in China nu die evangelisatie toejuichen omdat het hun politiek van onderdrukking goed uitkomt. Christelijke evangelisten zijn medeplichtig aan de culturele genocide op het Tibetaanse volk.

KOM 10 MAART A.S. NAAR DE GROTE TIBET DEMONSTRATIE IN BRUSSEL

http://europefortibet.com/

560089_333635476753275_1512729884_nKijk ook op :

https://jampasmandala.wordpress.com/2012/12/07/toerisme-in-tibet-maakt-tibetaanse-cultuur-kapot/

https://jampasmandala.wordpress.com/2011/08/06/534/

https://jampasmandala.wordpress.com/2012/01/19/example-of-religious-oppression-in-tibet/

The Buddha was Neither a God Nor an Incarnation (Avatara)

Standaard

Some people make no distinction between buddhism and hinduism. But they are not the same. Born in the same culture buddhism reject the ideas of Vedic culture. Buddhism must be seen as a very different idea.

boeddh2

In the glut of saffronised whim in writing over the issues of the Buddha and Buddhism some fanatic Brahmanical scholars of Indology have deliberately tried to mislead the lovers and admirers of Buddhism by assigning epithets of god and incarnation (Avatara). As a matter of fact this type of writing is an outburst of their wild sentiment which is not at all an alternative of truth or talent. It may create an aura of scholarship for a moment. But in reality such scholarship as noted above is an exercise in futility about the real identities of the Buddha, the Enlightened One and his masterpiece contributions to humanity. Rahula Sanskrityayana in his book entitled, Darsana-Digdarsana (Hindi), has amply described this issue of Buddha as god and incarnation in negative manner and has refuted and condemned Sir Radhakrishan who forcibly has imposed ideas of soul, Supreme Being on concept of the Buddha for non-soul (anatma), anitya and samutpanna. The personality of the Buddha is glowing with non-violence, compassion and serenity. It does not appear armed with any weapon. On the contrary the Brahmanical heroes dignified in the row of the Avataras appear fully armed with weapons and other media of declaring war etc. for reforming the society of the Hindus adhering to the Vedic tradition i.e., Sanatana Dharma.

On the basis of the deep investigation it has transpired that a well calculated campaign has been started by the transpired Brahmanical scholars for portraying the Buddha as a god and the tenth incarnation of Vishnu with an ulterior motive. In the debris of the history of the Vedic orthodoxy, which cropped up after the Nirvana (demise) of the Buddha, arose a well-cooked scheme for demolishing the originality of the Buddha’s discovery of the Middle Path, Four Noble Truths and Noble Eightfold Path. This is the most malignant and callous effort of the fanatic Brahmanas in order to foil the rising image and credibility of Buddha and Buddhism on international level.

By this time every learned man in true sense of the term has come to know the indelible impact of the Buddhistic renaissance on Indian society. After a gap of about three centuries from the time of the Buddha, Asoka the great Maurya had sacrificed the total assets of his vast Empire for reforming an ailing Indian society rotten by the Vedic tradition, through his missionary zeal in order to spread the message of peace and the universal brotherhood free from the blemishes of caste-ridden Indian society. In fact, a dubious social ideal was projected by the orthodox Indian Brahmans of the purpose of manifesting pseudo sovereignty of the blood-stained Vedic sacrificial tradition.It is a well-established fact that an enhanced fact that an anti Buddhistic Vedic revivalism has been started with an enhanced vigour after Babasaheb Dr. B. R. Ambedlkar’s crusade waged against a rigid Hindutva for the sake of arousing the morale of untouchables, Dalits had voluntarily accepted Buddhism in 1956 at the famous Diksha Bhumi of Nagpur . It was really the unique step of Babasaheb to encounter the anti-Buddhistic challenges of the Brahmanas. After more than 2500 years of the Buddha, his doctrine of The Middle Path by dint of his Patica Samuppada (theory of causation) had regenerated a new light of equality, liberty and fraternity. A wave of global ethics had swept over length and breadth of our country in particular and over the Buddhist countries of the world in general. The personality of the Buddha was of a mortal and humane nature. His doctrine popularly known as Buddhism appeared as anti-pode of the Brahmanical orthodoxy and saffronised Hindutva. It is this revolutionary force which stings the conscience of the vested Brahmanical interests and the saffronised ideologues. Consequently they have become restless before the new sunrise of a world view and as such they now intend to dislodge and destabilized the increasing and rising Buddhist community at the outset of this 21 st century when, in fact, the Buddhist countries of the world are on the way to coordination and union for building an international world order.

A few years back a book entitled, Hinduism and Buddhism Are The Same Aryan Religion (by Tek Nath Gautam, Translated by Ramsurat Tripathi, M.A., Lt. and Sushil Gautam, Shastri, M.A., published by Vishwa Hindu Maha Sangha, Rashtriya Nagar Samiti, Tribhuvan Nagar, Dang, Nepal; Pp. iv + 46) was published to publicize that Hinduism and Buddhism are the same religion. A detailed discussion of controversy in respect of Sankaracharya’s role in Nepal against the renaissant Buddhist community has been presented in A History of Buddhism in Nepal : A.D. 704-1396 (pp. 63-75) and in this connection the notion of Buddhism has been falsified. This hypothesis is not correct in case of Buddhism, because it is not strictly a religion in the same sense in which that word is commonly understood, for it is not a system of faith and worship, owing any allegiance to supernatural god. Buddhism does not demand blind faith from its adherents. Hence mere belief is dethroned and for it is substitute confidence based on knowledge’. It is possible for a Buddhist to entertain occasional doubts until he attains the first stage of sainthood (sotapatti) when all doubts about the Buddha, Dhamma and the Sangha are completely resolved, one becomes a genuine followers of the Buddha only after attainting this stage.In the Dhammapada Buddha says: By oneself alone is evil done; By oneself alone is one defiled, By oneself alone is evil avoided; By oneself alone is one purified. Purity and impurity depends upon himself.  No one can purify another. (V. 165)  There is an excellent interpretation of these issues in the Dhammapada (Hindi) edited by the late Bhikkhu Dharmarakshita of Sarnath. He has thoroughly demolished this notion of god and incarnation imposed on the Buddhist doctrine.

One the contrary, Hinduism according to the Brahmanical scholarship stands for complete self surrender before deities incarnated as gods and goddess. Krishna in the Gita has assumed a very boastful image and he has uttered before Arjuna to surrender completely under his shelter and he guaranteed that he would remove all designs of sins committed by Arjuna. By dint of nine methods of worship (Navadha Bhakti) a devotee does not make any effort to stand on his own knowledge and only the gods are supposed to salvage him. Antecedents of orthodox Indian Brahmanical legacy shows quite a revengeful and zealous campaign vomiting venoms against the Buddha and his glorious discovery of the unique knowledge. The Bhagvata Purana states that after coming of the Kali age the son of Ajna, known as the Buddha appears in the Kikata region ( Magadha ) Gaya as an incarnation of Vishnu

Hindu god Vishnu

Hindu god Vishnu

to delude the Asura foes. Its commentary indicates that many demos have intruded into the Vedic tradition and as such it has been polluted by them. So it has become a task to purify it through escalating them from the Vedic tradition. In the later Vedic texts of the Brahmanical scholarship, Magadha has been dubbed as the region of the Kikatas who were demons eating flesh of the crows. In fact, Magadha has been the cradle of Buddhism where the Buddha had to undergo a brave pursuit of life struggle in order to attain the supreme Enlightenment at the historical works are replete with the myth and reality. One can witness very interesting account of the life struggle in the Suttanipata the Dhammapada and the Mahaparinibbansutta etc. the Buddha had come across through debates, discourses and questions-answer sessions held regularly with Brahamanas of his time around Magadha (Bihar) and Kosala (the region of the Uttar Pradesh).Nowhere did the Buddha ever try to project himself as god and incarnated heroes for the sake of putting his views against any ideas or issues of social evils, against sacrificial and violent practices of the Vedic tradition of the priestocrat Brahmanas. Never did the Buddha take resort to miracles or false assurance of giving resurrection to others from time to time in crisis. The Buddha always moved as a mortal but as an Enlightened being for the sake of arousing the untouchables, Dalits and marginalized lots of our society spoiled and polluted by the caste and Varna system manufactured by the Brahmanas for their personal and sectarian welfare. The Buddha stood for the Bahujana hitaya and the Bahujana sukhaya (for the welfare of the many, for the good of the many). The Buddha constantly and continuously advocated the cause of the down trodden and exploited people of our society through illustrating examples of his life style enshrined in the Middle Path (Pancasila Dasasila, five and ten precepts). He encouraged the people to examine the ethical norms by dint of logic and experience. He turned to an extent of exhorting that even his own ideas should not be approved through blind beliefs and superstitions, they too deserve an examination by two touchstones noted above.The Buddha said in Dhammapada: You must make the effort yourself,the Tathagatas are only teachers. (V. 276).

Sanchi Stupa

Sanchi Stupa

2300 Years ago, Asoka the Great Maurya Emperor, as his Edicts show, made unique programme of spreading renaissant doctrine of the Buddha. Rock Edict XIII of Asoka treats this issue elaborately and has indicated a long list of the countries of Asia where his missionaries carried the messages of Buddhism. Pillar Edict II defines the Dhamma without any reference to god or incarnation notions in the Buddha’s preachings. Asoka (Hindi) authored by the late Yogendra Mishra, is a comprehensive work to this point. He sent messages of peace and universal brotherhood to different regions of the world, west Asia , north Asia , Nepal , Myanmar and Sri Lanka . Historicity of the Buddha and Buddhism as international phenomenon has amply been discussed by the late Lala Hardayal in his research work entitled, Bodhisatva Doctrine in the Sanskrit Literature (a Ph.D. thesis published by Oxford University Press, London , as early as 1928). He has emphatically asserted that Theravada Buddhism in pre-Christian era influenced mode of thinking and life style of the people around the coastal regions of the Mediterranean Sea where the Greeks and Buddhist monks used to meet and discuss. Maurice Winternitz, in his book, A History of Indian Literature Vol. II (the Buddhist Literature and Jaina Literature) has amplified this issue of the world religion (Buddhism) and has discussed it in detail (pp. 402-433) and has concluded: Nevertheless our views of the new Buddhist movement may be, we cannot but admire the vitality of Buddhism and of the works of Buddhist Literature, which have ever and again inspired the minds of thinkers poets of all nations, and still continue to do so. I hope, too that I have succeeded in showing in the above chapters that there is still much in the Buddhist literature which well merits being introduced into European literature and made the common property of universal literature.

Thus unlike the Brahmants the Buddhists always believed in manhood free caste, creed and regionalism.It was because of this global image and spirit of the Buddha and Buddhism centuries later the Brahmana scholars formulated rules through their scriptures prohibiting sea voyage and journey to foreign lands and vociferously declared and polluted ones. This step was a deliberate attempt to close the door to acceptance of Buddhism, of giving freedom of religion. Under these circumstances those who talk of worls as a global family’ (Vasudhaiva Kutumbkam) or process of united call and united march’ (samvadadhvam, samgacchadhyam) are mocking with propriety and reality. The famous legal text of the Manusmriti and the sacred text of the Brahmasutra of Sankaracharya regulate that the Sudras have no soul and they have no right to read, recite and think over Vedic hymns. In case the Sudras would do so, molten lead and lac should be poured down their ears, if they try to listen to Vedic hymns, their tongues should be cut off and if they try to recite the hymns, iron dagger should be pierced into their bosom if they try to think or meditate over the Vedic tenets. In face of these illiberal and sectarian evocations, idealization of world brotherhood is a brazen and impudent act of mockery with the concepts of truth, justice and global ethics.In no case the Brahmanical concepts of god and incarnation can be applicable to the Buddha’s spiritual and meditative ideals based on his personal experiments and Enlightment. Main motive of the advocates of Hindutva and saffronished ideologues behind the campaign of proving the Buddha as god or incarnation of Vishnu is to denigrate and denounce the originality of the Buddha. This is clear cut a conspiratorial gesture of the Brahmanical school of religious theocracy expressed in the Padmapurana, Vishnupurana and the Ramayana . The Ramayana boldly states that the Buddha is a thief and as such he should be punished for his atheistic or nihilist approach to the Vedic tradition. The Buddha, however, fearlessly and frankly admits in the Majjhimanikaya and in the Anguttaranikaya and gloriously declared before an orthodox Brahmana : No, indeed, brahmana, a Deva am I not as a lotus, fair and lovely,by the water is not soiled,by the worlds am I not soiled,therefore, brahmana, am I Buddha sanchi03.In this way the Buddha decries to be an (Avatara) incarnation of Vishnu who is claimed to have born again and again in different periods to protect the righteous, to destroy the wicked for establishing the Dharma, which is actually an act of ruthless restoration of the rules of caste, creed and regionalism in the name of Varna system.

On the contrary, the Buddha states that countless are the gods who are also a class of beings subject to birth and death, but there is no one supreme god who controls the destinies of human beings and who possesses a divine power to appear on the earth at different intervals employing a human form as a vehicle. He empathetically exhorts in the Dhammapada that one should depend upon his own self for his deliverance since both acts of defilement and purification depend on oneself. One cannot directly purify or defile another being. One should himself make an exertion. The Tathagatas are only teachers.The Vedic ethics and religious norms do not permit the Kshatriyas or non-Brahmanas to preach or indulge in religious or philosophical discourse and so long as the Buddha hails from the non-Brahmanical clan, the Sakya clan he has been taken to task by the sacred scriptures of the Vedic school not to preach. But the Buddha did not care to pay any heed to it in the least, he took bid to assert over his discovery of the Middle Path he preached freedom of thought, freedom to refute any authority including his own. The Buddha has been considered to be an atheist for transgressing the established norms of the Vedic sacrificial culture. The well known Brahmanical thinker Kumarila Bhatta has ruthlessly criticized the Buddha and has mentioned that the ideals of non-violence, benevolence and restrains over the sense-organs are good but his anti-Vedic views deserve total rejection.

Similarly Sankaracharya has dubbed the Buddha as a Vainasaka, the destroyer of the past tradition. However, there is no place for god in the Dhamma preached by the Buddha. He supported the concept of rebirth but that also denies any place to soul or Atmaparamatma combination. He does not give any ascent to an idea of supernatural entity. The Buddha was cent-per-cent in favour of the dialectics of change. In a straight forward manner he admitted that he, in course of his life-struggle, took an aid to boat for crossing the river but did not carry it for ever as his property. In the Majjhimanikya , the Buddha states about his life-style based on Sila, Samadhi and Prajna and says this doctrine is profound, hard to see, difficult to understand, calm, sublime, subtle to be understood by the wise. The famous biographer of the Buddha, Narada Mahathera mentions that the base of Buddhism is Sila or morality and beyond morality is wisdom or Prajna which is an apex. He states that to understand exceedingly high standard of morality, the Buddha expects from his followers a serious perusal to the Dhammapada, the Sigalavadasutta, Vyagghapajjasiutta, Manglasutta, Dhammika sutta etc. In the Visuddhimagga , the Buddha asserts:no god, no brahma can found,no matter of this wheel of life just bare phenomena roll,dependent on conditions all!

Winternitz has interpreted it very clearly,the Nidanasamyutta (xiii), consists of 92 speeches and conversations, all of which, with endless repetitions, deal with the subject of the twelve Nidanas of the concatenation of causes and effects (Paticcasamuppada). The Anamataggasamyutta (XV), contains twenty speeches, of which all begin with the words: The beginning of this samsara, O monks, is entirely unknown (anamatagga), and explains this sentence by setting forth in ever varying comparisons and images the dreadful accumulation of suffering in the cycle of migration from innumerable ages of the world history.Early Buddhism has explained the origin of suffering or the discord of existence by the Paticcasamuppasa, i.e. the formula in which it is shown that all elements of the being originate only in mutual interdependence there is no independent and permanent ego, but merely a succession of corporal and physical phenomena which change every moment.

The Mahayana derives from the same formula the doctrine of Sunyata, i.e. the doctrine that all (is) void (Sarvam Sunyam) meaning devoid of independent reality (Winternitz). Through this materialistic approach the Buddha throws light on the process of birth and death. He simply shows the cause of rebirth suffering with a view to helping men to get rid of the ills of life. He does not propound philosophy of any evolution of the world. He does not claim to solve the riddle of an absolute origin of life. He merely explains the simple happening of a state, dependent on its antecedent state.In the Itivuttaka , the Buddha states, Those who have destroyed delusion and have broken the dense darkness will wander no more. Causality values no more for them. This scientific and serious view has been elaborated by Sariputta and Moggallana who were his contemporary chief disciplines. There followed a row of Buddhist scholars such as Mahakasyapa, Mahakatyayana, Asvaghosha, Nagarjuna, Asanga, Vasubadhu, Dhamakirti etc.

Of all, Dhamakirti has exposed five traits of ignorance (Jadata) of the Vedic tradition. These five traits are uncritical reliance on the evidence or the credibility of the Vedic authority, creativity of god, obsessive desire of realizing Dharma by taking bath in the Ganga , a conceited pride in casteism and tortuous penance for eradicating sin.

Contrary to this superstition an elaborate system of ethics of the Buddha is there which forbids taking of life, theft lying, abuse, slander, malice, covetousness, pride and a variety of forms of conduct and behaviour designed to make man morally whole. The Buddha inculcated the virtues of kindness, charity, goodwill and tolerance. In course of national movement in India in the wake of nationalism, Surendaranath Banerjee, instead of Vedic hymns and so-called the strong heritage of Hinduism (Brahmanism), declared the Buddhism could well be a means of realizing India’s political and spiritual rejuvenation. Romesh Chunder Dutt, in his Lays of Ancient India emphasized over moving inspiration emanated from Buddhism. EnlightenmentThere was a strong feeling among pro-Buddhist Hindus that Buddhism with its emphasis on self-reliance, endurance and sacrifice of property, personal assets could be a source of inscription to Indian nationalism. In the famous book, entitled the decline and fall of Hinduism, S.C. Mukherji, an eminent barrister, argued that with the decline of Buddhism the degeneration of Hindus had begun. He described the Buddhist period of Indian history as the Golden Age’ and the periods following with exceptions only to Asoka were periods of comparative decadence. In this way in socio-political aspects of our national life Buddhism leads us to the path of compassion, unity, justice and to global ethics free from caste, creed and regionalism. It teaches us lessons of self confidence and self reliance.

REFERENCES FOR RELEVANT STUDY:   

1. Maurice Winternitz, A History of Indian Literature , Vol. II (Buddhist Literature and Jaina Literature), 1 st Ed. (English). Prague , 1933; Indian reprint ed. Oriental Books Reprint Corporation, New Delhi , 1977.   2. Narada Maha Thera, The Buddha and his Teaching , Colombo , 1973.   3. Ananda Wickremeratne, The Genesis of an Orientalist , Motilal Banarasidass, Delhi , 1984.   4. Suttanipatta (Hindi), Ed. And Tr. By Bhikshu Dharmarakshita, Motilal Banarasidass, Delhi , 1988.   5. The Suttanipatta , Ed. By P.V. Bapat (with an Introduction in English), 1 st Ed., Poona , 1924, 2 nd Reprint by Satguru Publications, Delhi , 1990.   6. Rajendra Ram., A History of Buddhism in Nepal : A.D . 704-1396, Motilal Banarasidas, Delhi , 1978.   7. Rahula Sankrityayana, Darsana Digdarsana (Hindi), Kitab Mahal, Allahabad , 1 st Ed. 1944. 2 nd Reprint, 1992.   8. Rahula Sankrityayana Mahamanava Buddha (Hindi), Buddha Vihara, Lacknow, 1956.   9. Mahaparinibbanasuttam (Hindi), Ed. and Tr. By Bhikshu Dharmarakshita, Gyan Mandal Ltd. Varanasi , 1958.  10. Buddhacarita of Asvaghosha (Hindi), Tr. By S. Choudhary , Motilal Banarsidass, Delhi , 2000.  11. Yogendra Mishra (Ed. & Tr.), i (Hindi), Granthmala Karyalaya, Patna , 1 st Ed. 1965.  12. S K Biswas, Buddhism: The Religion of Mohenjodaro and Harappa Cities , Dalitbahujan Intellectual Forum of India , 1999 (Produced and Marketed by Orion Books, Delhi ).

 

2013 : meer tolerantie a.u.b. !

Standaard

Moge er in 2013  meer tolerantie zijn.

download

De eeuwenoude boeddhistische gemeenschap in Bangladesh werd dit jaar aangevallen door islamitische plunderaars. Eeuwenoude geschriften ( op palmbladeren, de meeste nog nooit vertaald) gingen verloren. Een vreselijk ramp vol verdriet en pijn.Tempels uit de middeleeuwen brandden tot de grond toe af. Mensen werden vermoord.De boeddhistische minderheid in Bangladesh telt nog maar 600.000 mensen en is machteloos tegenover de moslim meerderheid van het overbevolkte land. Als reactie werd in Birma de moslim-minderheid aangevallen en verdreven. Deze Rohingya zijn een minderheid afkomstig uit Bangladesh die er al eeuwen woonden. Etnische zuivering op grote schaal drijft mensen uiteen. Ontelbaar leed wordt veroorzaakt en haat en fanatisme verspreiden zich.De kern van de zoektocht van de Boeddha is de vraag waar het lijden vandaan komt en hoe het kan stoppen. Het mensenleven is een kostbaarheid die de weg naar verlichting kan openen. Dit kostbare mensenleven, leert de Boeddha, is een voorwaarde voor Bevrijding. Maar de vergiften van haat, jaloezie en vooral onwetendheid leiden tot de ergste rampen.

pb-121001-bangladesh-buddhist-temple-burned-jsa-4.photoblog900Het patroon van culturele uitroeiing verspreidt zich nu overal op de wereld. Van Timboektoe , Syrie , Pakistan , Bangladesh tot in Birma verspreidt zich het gif van fundamentalisme , moord en verwoesting in de geesten van mensen.

Wij boeddhisten in het comfortabele Westen moeten ons niet opsluiten in onze meditatie centra maar ons inzetten voor rechtvaardigheid en mensenrechten en bovenal voor het beperken van de bevolkingsgroei, want dat is de grootste bron van alle problemen in deze wereld.bangla-buddhist-ap-670
Bestrijd dus de onwetendheid door alfabetisering van vrouwen en meisjes, door onderwijs en ontwikkeling van gemeenschappen in ontwikkelingslanden. Bestrijd de internationale wapenhandel en wees kritisch over de globale economische machten die mensen bespelen in hun denkwereld. Dat betekent ook het beschermen van de vrijheid van meningsuiting en bevordering van democratische waarden op het internet. Bescherm de vrijheid op het internet tegen staatscensuur (China) en manipulatie.

Dit alles is boeddhistische wijsheid in een wereld die onderling afhankelijk is.

Om Shanti , Shanti . Sarva Mangalam 2013 !

Activists of Islamist group Bangladesh Jamiyat-e-Hizbullah chant slogans during a protest rally near the national mosque in Dhaka

Toerisme in Tibet maakt Tibetaanse cultuur kapot

Standaard

Het toenemend aantal toeristen in Tibet levert de lokale bevolking nauwelijks winst op. Integendeel. Cultuur en eigenheid van het land en  bevolking worden ernstig aangetast. Het Chinese overheidsbeleid trachten de economische groei van Tibet te versnellen. Dat tast echte het voortbestaan van de unieke Tibetaanse cultuur en identiteit aan. Een van de pijlers van die economische ontwikkeling is het toerisme.

Chinees toerisme Tibet, poseren voor cameraTerwijl de autoriteiten trots exponentiële groeicijfers verkondigen en Tibet in China aanprijzen als een ‘exotische bestemming met een mysterieuze cultuur in een spectaculair landschap’, worden de Tibetanen buitengesloten en wordt de controle over het Tibetaans boeddhisme in Tibet verder aangescherpt. China gebruikte de groeiende toeristenindustrie als een van de dekmantels voor toenemende repressie en marginalisering van de Tibetanen.

De opening van de spoorlijn naar Lhasa in 2006 zorgde voor een explosieve toename van het aantal Chinese migranten naar Tibet. In 2007 verder boden het aantal toeristen naar 4 miljoen. De massale protesten in 2008 riepen het toerisme naar de hoofdstad Lhasa tijdelijk een halt toe en het aantal liep met bijna de helft terug. Sindsdien vindt er met enorme overheidsuitgaven en campagnes weer een opleving plaats. Volgens het toerismebureau van de Tibetaanse autonome regio (TAR) was het aantal toeristen in 2010 6,9 miljoen en worden er in 2012 zelfs 10 miljoen verwacht. Nieuwe grote infrastructuurprojecten worden gerealiseerd om de groeiende stroom Chinese toeristen – en migranten – aan te voeren. Lhasa is via de spoorlijn met al zeven grote Chinese steden verbonden en er zijn vijf commerciële vliegvelden in Tibet.

Chinees toerisme Tibet, toeristenDe Chinese regering heeft omvangrijke plannen om de Tibetaanse cultuur en natuur te vercommercialiseren. Daar vallen pelgrims bestemmingen zoals de heilige berg Kailash en meren als Yamdrok Tso onder. In juli werd de bouw van een groot cultuurproject aangekondigd. De autoriteiten investeren drie miljard euro in het pretpark over de Tibetaanse cultuur in de buurt van Lhasa. Xinhua citeerde de onderburgemeester van Lhasa: ‘Het levend museumproject is opgezet om de toeristische naam van Tibet te verbeteren en het moet een mijlpaal zijn in de cultuurindustrie.’

Volgens het staatspersbureau moet het project binnen drie à vijf jaar voltooid zijn. Het thema is de Chinese prinses Wencheng, die in de zevende eeuw de Tibetaanse koning Songsten Gampo duwde. China baseert zijn aanspraken op Tibet op die verbintenis. Door een karikatuur van de Tibetaanse historie en cultuur te maken, probeert China de geschiedenis van Tibet te herschrijven en de Tibetaanse cultuur en identiteit te vervangen door een communistische versie.

Het Tibetaans boeddhisme is voor China een primair doelwit voor de commercialisering van de Tibetaanse cultuur. Waar eens honderden monniken op binnenplaatsen van kloosters debatteerden, staan nu souvenirkramen en kunnen toeristen in pseudo traditionele Tibetaanse dracht voor camera’s poseren. Even oude kloosters, zoals Samye en Tashilhunpo, hoe zijn van een boeddhistische studiecentra omgevormd tot commerciële ondernemingen.

Chinees toerisme in Tibet, LhasaHet aantal monniken en nonnen is drastisch teruggebracht en de traditionele leer wordt aangevuld met de communistische leer en propaganda. Chinezen verkleed als monniken brengen voor exorbitante prijzen Tibetaanse wierook, gebedsvlaggen en andere boeddhistische souvenirs aan de man. De bekende Tibetaanse schrijfster Woeser schreef in een blog dat buitenstaanders hierdoor een verkeerd beeld krijgen van het Tibetaans boeddhisme. ‘Nep boeddhisme heeft de kloosters geïnfiltreerd.’

Toerisme vormt voor de Chinese regering een belangrijke inkomstenbron. In de Tibetaanse autonome regio (TAR) waren de inkomsten uit toerisme in 2007 0.4 miljard euro. Naar verwachting is dat in 2012 zelfs € 1,23 miljard. Deze inkomsten zouden kunnen bijdragen aan opleidingen en werkgelegenheid voor Tibetanen. In de praktijk gebeurt dat niet en worden zij verder gemarginaliseerd. Zo worden de Tibetaanse gidsen vervangen door Chinese gidsen. Deze schotelen een Chinese versie van de cultuur voor, zodat dit Tibetanen niet langer rentmeesters zijn van hun eigen unieke cultuur. Ook taxichauffeurs en eigenaren van restaurants en hotels zijn vooral Chinese migranten.

Analisten melden dat een groot deel van de inkomsten uit toerisme de regio verlaat. De econoom Andrew Fischer, die gespecialiseerd is in China en Tibet, zei: “de meeste toeristen die de TAR bezoeken zijn Chinezen en zij verblijven meestal in Chinese hotels aan de westkant van Lhasa dicht bij een overvloedig aanbod van Chinese restaurants en entertainmentcentra. Het is waarschijnlijk dat bijna al deze inkomsten uit toerisme, die via dergelijke locaties binnenkomen, bijna net zo snel uit de provincie wegvloeien als ze binnenkomen.”

Chinees toerisme Tibet, treinverbindingenChinees toerisme Tibet, westerlingenToeristen uit het Westen en uit andere Aziatische landen dragen nauwelijks bij aan de groei en ze maken nog geen 10% uit van het totale aantal toeristen dat Tibet bezoekt. De regels om de TAR binnen te komen, worden steeds meer aangescherpt via ingewikkelde aanvraagprocedures. Toeristen mogen uitsluitend begeleid worden door gidsen die door de autoriteiten geautoriseerd zijn. Die beweren dat deze beperkingen slechts bedoeld zijn om buitenlandse toeristen te beschermen tegen mogelijke gevallen van “onrust”.

De achterliggende oorzaak is dat China weet dat in het verleden toeristen ooggetuige waren van mensenrechtenschendingen in Tibet en hierover berichtten. Regelmatig worden Tibetaanse gebieden afgesloten voor buitenlandse toeristen, zoals in de voor de Chinezen gevoelige maand maart, als de Tibetanen wereldwijd de volksopstand in Lhasa van 1959 herdenken en rondom andere politiek gevoelige perioden. Toch blijft het belangrijk dat toeristen Tibet bezoeken. Dan ziet de wereld, zoals ook de Dalai Lama stelt, met eigen ogen hoe China de mensenrechten in Tibet schendt.

Bron International Campaign for Tibet.

Religion under seige in Tibet

Standaard

A woman shows her support of the Dalai Lama by holding a picture of him. This simple act could result in imprisonment and torture in Tibet.

The dominant religion in Tibet is Tibetan Buddhism. Religion has for centuries been the most defining aspect of Tibetan life and has fundamentally shaped Tibetan identity. Before, and especially during, the Cultural Revolution, all but eight of six thousand monasteries and nunneries were destroyed, religious artefacts and scripts burned, monks and religious leaders imprisoned and tortured.

As a consequence of China’s occupation, both before and during the Cultural Revolution, 6000 monasteries and nunneries were destroyed in Tibet and religious leaders, monks and nuns persecuted. The repression of Tibet’s culture and religion continues today with 80% of political prisoners being monks.

Article 36 of the Chinese constitution provides a limited right to religious freedom, and defines what ‘normal’ religious practice or activity is. It excludes foreign religious leaders or organisations, therefore exiled religious figures. This is significant in that all four heads of the four main schools of Tibetan Buddhism are living in exile. The Chinese government also installs hand-picked candidates in influential roles within the religious establishment, the most prominent of which being China’s choice of the Panchen Lama, one of the most important Tibetan religious figures. In his case, the reincarnation of the Panchen Lama, as identified by the Dalai Lama, was detained aged just six and has not been seen or heard from since. His abduction allowed the Chinese government to install their own choice of Panchen Lama, who they have now installed in a prominent post within the Chinese government.
History of Buddhism in Tibet

Buddhism was introduced from India to Tibet from the 6th century where it came into conflict with the local Bon religion. The Tibetan king Trisong Detsen established Buddhism as the official religion of the state in the 8th century. He invited renowned Buddhist masters from India such as Shantaraksita and Padmasambhava who popularized the religion and helped found Tibet’s first monasteries.

Tibetan Buddhism belongs to the Mahayana Buddhist tradition and is deeply influenced by Tantric (Vajrayana) Buddhism especially in reference to the reincarnation system which is a distinct feature of Tibetan Buddhism. There are four main schools of Tibetan Buddhism: Nyingma, Kagyu, Sakya and Gelug.

The aim of spiritual development in Tibetan Buddhism is to achieve enlightenment (buddhahood) in order to help all other sentient beings attain this state to avoid ‘samsaric’ or wordly sufferings through endless rebirths. On the path to enlightenment one must cultivate compassion and wisdom through meditation and analytical thinking on the nature of reality.

Tibetan Buddhism is known for its elaborate rituals and advanced philosophical debates. A unique element of Tibetan Buddhism is the role of Lamas and reincarnated beings who act as teachers and mentors and are highly revered in Tibetan society. Spiritual development is very much linked to oral teachings (transmissions) from such teachers. The Dalai Lamas belong to the Gelugpa school of Tibetan Buddhism. He is believed to be an emanation of Chenrezig, the Buddha of Compassion (Sanskrit: Avalokiteshvara) who assumes human form and reincarnates time and time again for the benefit of all sentient beings.The present Dalai Lama, the fourteenth, is internationally renowned for his eclectic study and reverence for all Buddhist traditions as well as promoting inter-faith understanding and cooperation for world peace through his message of universal responsibility and compassion. Another important Gelugpa figure in the Tibetan religious tradition is the Panchen Lama. Tibetans refer to the Dalai Lama as the sun and the Panchen Lama as the moon.

Although the Chinese invasion and occupation of Tibet has resulted in the destruction of over 6000 monasteries and the loss of countless lamas, monks and nuns, many of the learned Buddhist and Bon masters had managed to follow the Dalai Lama into exile. These Lamas of both the Buddhist and Bon traditions have successfully set up their schools and centres in India, Nepal and abroad, leading to the growing popularity of Tibetan Buddhism in the west.

Main restrictions in monastic institutions:

• Police stations next to or inside monasteries

• Monks and nuns restricted from traveling outside their monasteries for religious teachings.

• Age limits for novice monks and nuns (a minimum age of 18). A number of other restrictions may be applied, apparently at the discretion of local officials, to individuals wishing to enter monasteries.

• Renovation and reconstruction of monasteries must be approved by government departments. Unapproved rebuilding occurs in some areas, but is prohibited.

• Limits on the populations of monasteries and nunneries may be imposed.

• A limit on the total number of monasteries. In 1994 the Chinese government declared that a sufficient number of monasteries, monks and nuns existed.

• Interference in the choice of monastic and religious leaders, and the discovery of new incarnations.

• Expulsion from their institutions of monks and nuns involved in peaceful demonstrations, pamphleteering or possession of proscribed religious texts. Upon release, those jailed for such activities are unable to return to monastic life.

• Outlawing of some traditional Buddhist rituals and festivals.

• Restrictions on movements of monks outside their monasteries. Monks and nuns are restricted or forbidden from performing rituals in people’s homes and other places outside monasteries

• Monasteries are required to make money through tourism or enterprises


‘Patriotic Re-education’ and the influence of the Dalai Lama

The Chinese government is aware of the influence which monks and nuns hold in Tibet, and that the Dalai Lama is an enduring symbol of Tibetan identity. Keen to assimilate the Tibetan culture, the Chinese authorities regularly carry out ‘patriotic re-education’ campaigns in monasteries and nunneries. During these campaigns, ‘work forces’ arrive at the monastery unannounced and interrupt the monk’s studies, telling them instead to read ‘patriotic’ literature which speaks of the benefits of living under the Chinese government and which labels the Dalai Lama as a ‘splittist’ who intends to break up the Chinese nation. These enforced ‘studies’ can take place for weeks at a time. When they are complete, monks and nuns are given tests in which they must repeat the information contained within them, denounce the Dalai Lama and write a ‘self criticising’ letter. Monks who refuse to take part in this process or who ‘fail’ the tests often have their right to practice as monks or nuns taken away and are forced to leave their monasteries.

It has been reported that these ‘patriotic re-education’ campaigns have intensified since the 2008 spring protests in Tibet, as the Chinese government wishes to ensure that only monks and nuns who are willing to swear allegiance to the state can hold positions in the religious establishment. They believe that by removing the Dalai Lama’s influence from the monasteries, they will also remove it from the lives of ordinary Tibetans, and that this will eradicate the sense of national and cultural identity which the Tibetan people have. Some monks who refuse to take part, such as Jamyang Tenzin are imprisoned for speaking up against patriotic re-education. There have also been cases where monks have become so depressed at being forced to denounce their leader that they have committed suicide, such as a 16-year-old monk named Lobsang, who told his brother that the Chinese work teams had arrived to carry out patriotic re-education. His brother later found that Lobsang had hung himself in despair.

The Chinese authorities also attempt to remove the influence of the Dalai Lama by making the sale and ownership of images of the Tibetan leader illegal in some areas. Other national symbols such as Tibetan national flags and the Tibetan national anthem are also banned.

Example of religious oppression in Tibet

Standaard

”In Gangchen village, there are 53 Tibetan families and most of them are farmers. Of these, 37 families face cereal shortage due to small landholdings, unfavourable climate and heavy taxes. At the age of 20, Sonam became monk of Gangchen Monastery, located in Saga County of Shigatse Prefecture and did intensive study of religious scriptures since then. Gangchen Monastery suffered complete destruction during the Cultural Revolution, and saw renovation in 1987 when local Tibetans and some elder monks took collaborative actions. Until March 1997, Gangchen Monastery had 29 monks, but the number has now reduced to 12 monks. In 1997, Sonam was appointed as a member of the Democratic Management Committee and tru-ren (Vice-President) of the Religious Committee of Gangchen Monastery. A six-member work team came to the monastery in March 1997, and stayed for three and a half months to conduct re-education. The members banned the pictures of the Dalai Lama and set a limit of 19 monks.

No arrests were reported at the time. In June 1997, Gangchen Lama, a close associate of the Chinese authorities, visited the monastery. He called a special meeting of the monks whereby he gave instructions on showing loyalty and patriotism for the Peoples Republic of China. Gangchen lama lives in Italy in a luxurious center near Lago Maggiore.

Gangchen Lama visited the monastery again on 3 December 1999, and instructed the monks to worship shugden deity (Shugden is a spirit which the Dalai Lama discourages to propitiate). He claimed himself as the re-incarnation of Panchen Sang Tashi, the founder of Gangchen Monastery, and called the monks to respect and worship him. He distributed booklets to the monks that has detailed explanation about his re-incarnation. However, no monks accepted him at the time.

Later, Gangchen Lama called 10 officials from the County Religious Department and Public Security Bureau to instruct the monks to worship shugden and to respect him.

A meeting was held in the monastery that very same day where the officials threatened the monks with arrest, detention and imprisonment if they oppose Gangchen Lama. Furthermore, refusal on the monk’s part would be deemed political and they would be investigated for crime against the nation. Since the beginning of 1999, Gangchen Lama had started building a new monastery of his own on the northern valley of Gangchen Monastery. The officials of County Religious Department and Public Security Bureau forcefully evacuated the monks of Gangchen Monastery to the new monastery on 27 December 1999. Two new statues of the shugden deity ( known as dolgyal ) placed in the prayer hall by Gangchen Monastery were met with protest by the monks. The statues were later taken by the monks who hid them in a nearby cave, which was used for meditation. There has been no history of shugden worship by the monks of Gangchen Monastery. shugden is splitting the Tibetan community in the heart.

Owing to constant pressure to worship the deity and orders to carry out the instructions of Gangchen Lama, seven monks fled the monastery. Sonam for instance fled from his monastery on January 1999, and stayed in Shigatse for two months. He escaped to Nepal in a group of eight Tibetans by paying 1800 yuan to a guide. He wished to join a monastery in India. ” There is no freedom for Tibetan buddhists in Tibet. They are driven out of the country or even killed in the high Himalayas while fleeing from Chinese terror. Others are locked up in Chinese prisons for many years.Torture and death are there very day.

The demon shugden is used by the oppressors to enslave the Tibetans in their own colonized country.

Western followers of the shugden deity with their lamas should realise their involvement in the cultural genocide committed by the Chinese in the land of Tibet !

The issue is not “freedom of religion” as they claim, but their complicity with the cultural genocide of the Tibetan people.

Ignorance is the root of all suffering. The immense ignorance of the Chinese communists has terrorized the Tibetan People for more than 50 years now. Never forget the truth. SAVE TIBET !

looking for Shangri La forgetting the plight of the people

Westerners looking for Shangri La forgetting the plight of the Tibetan people

Boeddhisme in gevaar !

Standaard

Nalanda dat verwoest werd door de islamitische invasie van India .

Lopend in Nalanda 1000 jaar na het verschrikkelijke bloedbad. Boeddhisten zijn in deze wereld overal in gevaar. Lees dit blog http://seanrobsville.blogspot.com/2009/12/what-buddhists-and-pagans-need-to-know.html      Pas op want het is heel erg ! Maar realisme over de gevaren van de terreur van de “religie van vrede” is geboden.