Lama Geshe Konchog Lhundup (1929-2012)

Standaard

Door Louwrien Weijers

21 februari 2012

Lama Geshe Konchog Lhundup, die in juli 1984 naar Nederland kwam, is in 2012 op 82-jarige leeftijd stil heengegaan in zijn Glorious Nagarjuna Dharma Center, Beethovenstraat 52 in Venray. Grote aantallen mensen hebben van zijn boeddhistische onderricht genoten. Als pionier heeft Geshe Konchog Lhundup het klooster Drepung Loseling in 1969 in India opnieuw helpen opbouwen. Als pionier heeft hij in Nederland van 1984 tot 1992 het Maitreya Instituut tot stand helpen komen. Van 1992 tot kortgeleden heeft hij als pionier in bezet Tibet zijn allereerste klooster volledig herbouwd en tot één van de belangrijkste kloosteruniversiteiten in het huidige bezette Tibet gemaakt. Tot de dag van zijn overlijden communiceerde Geshe Konchog Lhundup met zijn leerlingen in Nederland, India en Tibet, Zijn neef in India, ook monnik, belde hij opgewekt één dag voor zijn stille heengaan. Mij belde hij wellicht vlak voor het moment waarop hij zijn stille stervensproces begon. wpid3638-wpid-img_236735443117.jpeg Geshe Konchog Lhundhup werd in1929 in Tsakhalo in de Tibetaanse provincie Kham geboren. Als kleuter zei hij al, als hij een monnik zag: “Ik wil ook monnik worden. Ik wil ook zo’n pij aan.” Op een berghelling vlak boven zijn ouderlijk huis was een klooster. Daar liep hij als kind naartoe, ging bij de monniken in hun cel zitten en bleef in het klooster rondhangen. Zijn vader leerde hem lezen en schrijven. Toen hij twaalf jaar was, liep hij van huis weg en meldde zich tegen de zin van zijn vader aan als monnik in Kharda klooster met toen vijf honderd monniken. Na enige tijd gaf zijn vader hem toch toestemming de vijf belangrijkste geloften af te leggen en de novice wijding te ontvangen. Twintig jaar oud reisde Geshe Konchog Lhundup met een karavaan mee, een maand en twintig dagen, naar Lhasa om toe te treden tot de klooster universiteit Drepung Loseling. Hij is nooit terug geweest in zijn ouderlijk huis. In Drepung Loseling ontving hij de volledige monnikswijding en elf jaar bestudeerde hij de vijf belangrijkste teksten. Hij heeft zijn ouders niet gezien en de meesten van zijn vier broers en vier zussen ook niet. Want als je je eenmaal gaat verdiepen in de teksten, dan is het de gewoonte dat je niet meer naar huis terug gaat. “Toen jullie in 1959 onze hoofdstad Lhasa hebben bezet, ben ik voor jullie gevlucht,” zegt hij tegen de hem ondervragende Chinezen als hij voor het eerst terug in Tibet. Met 1,5 miljoen andere Tibetanen liep Geshe Konchog Lhundup naar India, de Dalai Lama achterna. In het vluchtelingenkamp voor Tibetaanse monniken, Buxaduar, in het noordoosten van India, bestudeerde hij nog elf jaar de soetra’s. Toen besloten was het Drepung Loseling klooster in Zuid-India opnieuw op te bouwen, werd hij met de eerste groep uit Buxaduar naar het oerwoud in Zuid-India gestuurd om op de wilde dieren die daar woonden de plek te veroveren waar hun klooster gebouwd kon worden. Alle woonvertrekken voor monniken, keukens, tempels en verzamelruimtes hebben ze met hun eigen handen moeten bouwen. Ook het voedsel verbouwien op het land deden ze zelf. Zijn studie ging onderwijl gewoon door en in 1976 behaalde hij zijn Geshe Lharampa titel, de hoogste graad die een Tibetaans boeddhistische monnik kan halen. Na zijn ‘Geshe-diploma kreeg Geshe Konchog Lhundup een brief van Zijne Heiligheid de Dalai Lama, dat hij zo snel mogelijk naar het tantrische Gyüto klooster in Arunachal Pradesh, Noordoost-India, moest gaan. Daar heeft hij drie jaar alle tantrische rituelen en meditaties geleerd. De abt van het Gyüto klooster vertelde hem toen hij klaar was dat de Dalai Lama hem vezocht zich gereed te maken voor vertrek naar het buitenland. Om zich voor te bereiden op zijn uitzending heeft Geshe Konchog Lhundup nog twee jaar gewerkt in het Kopan klooster van Lama Thubten Yeshe en Lama Thubten Zopa Rinpoche, grondleggers in 1979 van het Maitreya Instituut. Geshe Konchog Lhundup kende Lama Thubten Yeshe uit Lhasa. Beiden zaten elf jaar in het Buxaduar vluchtelingenkamp voor monikken. Eind december 1982 gaf Lama Thubten Yeshe in Italië een fotootje van Geshe Konchog Lhundup aan een groep Maitreya Instituut bestuurders, -bewoners en –studenten. Hij zou hun eerste vaste leraar worden. Eind juni 1984 kwam Geshe Konchog Lhundup in Nederland aan, in het Maitreya Instituut in Maasbommel. Florens van Canstein schrijft: “Ik kan me de dag herinneren dat Geshe-la aankwam. Ik woonde toen in het Maitreya Instituut in Maasbommel. Hij werd om ongeveer 4 uur wakker en begon enthousiast zijn beoefening te doen. Dat ging met nogal wat geluid gepaard zodat andere huisgenoten die een wat vriendelijker regime gewend waren, wakker werden. Dat is hem toen uitgelegd.” In 1987 verhuisde het Maitreya Insituut van Maasbommel naar een voormalige jeugdherberg bij Emst. In de handen van Geshe Konchog Lhundup veranderde het bosgebied in een plek met enorme uitstraling en aantrekkingskracht. In 1992 ging Geshe Konchog Lhundup met pensioen en vestigde zich Venray. In Tibet behoorde Geshe Konchog Lhundup tot een regentenfamilie. Zijn oudste broer, de eerste zoon, had een hoge positie en zijn ouders wilden dat hij zijn oudste broer ging helpen. Dat hield onder andere in het toezicht houden op de verkoop en aankoop van oogsten en grond, en toezien op het bewerken van de landerijen. In het Kharda klooster, waar hij zich al jong thuis voelde, was een familielid met de naam Pagon Lama abt, De overgrootvader van Geshe Konchog Lhundupdie financier van het Kharda klooster. Toen Geshe Konchog Lhundup na 34 jaar voor het eerst terugkwam in zijn geboorteplaats, was hij verbaasd dat hij de meeste mensen niet meer herkende. De mensen hadden onder het schrikbewind van de Chinezen zo geleden dat ze onherkenbaar waren. De beste families werden het slechtst behandeld. Zijn oudste broer heeft sedert de Chinese bezetting met niemand mogen praten en hij mag nooit met andere mensen gezien worden. Alle kloosters in de verre omtrek waren verdwenen. Van de vijfhonderd monniken van Kharda klooster waren er nog vijftien in leven, maar ze mochten niet samenkomen. De abt Pagon Lama was vermoord en de meeste monniken ook. Mensen uit de buurt hebben veel gouden Boeddha beelden kunnen redden voordat kloosters door de Chinezen met de grond gelijk gemaakt werd. In alle dorpen waar Geshe Konchog Lhundup kwam, lieten mensen hem de schatten zien die ze gered hadden. Ze boden hem de beelden aan en vroegen hem een nieuw klooster te stichten. Het nieuwe Khardha klooster staat er in Tsakhalo, in volle glorie, indrukwekken mooi, met een enorme bibliotheek. De pionier met Nederlands paspoort kreeg echter na 2007 nooit meer een inreis visum voor China. Elke aanvraag mislukte. Wrang maar waar. zijn laatste visum werd eind september 2011 één werkdag voor vertrek bij nader inzien toch weer niet verstrekt door de Chinese Ambassade in Den Haag. De heimwee naat Tibet groeide. Drie koffers stonden al maanden klaar. Lama Geshe Konchog Lhundup, pionier in alle omstandigheden, vertrok.

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s