De laatste woorden van de Boeddha

Standaard

P1050933

Boeddha’s parinirvana. Kushinagar , India foto: jampa 2011

“Het is niet juist te treuren op een uur van vreugde.Jullie huilen, maar is er enige reden tot verdriet ? We zouden een wijze moeten beschouwen als een persoon die is ontsnapt uit een brandend huis. Het maakt niet uit of ik hier ben of niet ; verlossing is niet van mij afhankelijk, maar van de beoefening van de Dharma, zoals genezing niet afhangt van een bezoek aan een dokter, maar van het nemen van het medicijn dat hij voorschrijft. Mijn tijd is gekomen, mijn werk is gedaan. Aan alles komt een einde, zelfs al zou het een eon duren. De tijd van afscheid nemen breekt onvermijdelijk aan. Ik heb gedaan wat ik kon voor mijzelf en voor anderen, langer hier blijven zou doelloos zijn. Ik heb allen die ik onderricht kon geven, geïnstrueerd. Mijn onderricht zal zich vele generaties lang doen gelden, dus wees niet verstoord. Weet dat alles wat leeft onderhevig is aan de wetten van vergankelijkheid en streef naar tijdloze wijsheid. Als het licht van kennis onwetendheid verdrijft, als de wereld wordt gezien als niet-werkelijk, kan het einde van het leven worden gezien als vrede en als genezing van een ziekte. Al wat bestaat is vergankelijk. Houd daarom je verlossing voor ogen.Voor mij is de tijd om heen te gaan gekomen.” Na deze woorden verzonk de Boeddha in een diepe meditatie en stierf. De aarde schudde als een schip en donder en bliksem vulden het firmament.

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s