Kelsang Gyatso de VIIe Dalai Lama

Standaard

Kelsang Gyatso de VIIe Dalai  Lama (1708 – 1756 ) dichtte onderstaand gedicht:


Wat is dan toch die grote oceaan,waaruit het zo moeilijk is om gered te worden ?
Het is de kringloop van geboorten, waardoor wij ondergedompeld worden in die oceaan van lijden.
Wat is dan dat sterke gif, dat onopvallend toch de oorzaak van ons zware lijden is ?
Het kwaad in denken , spreken en doen dat niet wordt betreurd,is het waartegen geen kruid is gewassen.
Wat is dan die zware duisternis, die niet wordt herkend als de tegenstander ?
Het is dat wat heerst sedert het begin, de duisternis van geest die onwetendheid heet.
Wat is dan dat vurige ros, dat zijn ruiter afwerpt en in de afgrond stort ?
Dat is de hoogmoed van de trots en het gepoch over de eigen voortreffelijkheid.
Wat is dan als de berg waarvan men zo diep kan vallen, nadat men hem steeds weer opnieuw beklommen heeft ?
Het zijn de aardse schatten die wij moeten achterlaten, die wij met zoveel moeite vergaard hebben .
Wat is de hand die leeg blijft, hoewel hij in alle drie de werelden om zich heen greep ?
Het is dat wat helemaal aan het begin van de kringloop van lijden , werd begeerd en waarnaar werd gedorst .
Wat is dat veld van heerlijkheid, waarin zelfs het woord lijden niet meer wordt gehoord ?
Het is de verlossing, vol van zalige rust ,
De bevrijding uit de boeien van de arbeid vol van kwade dingen .
Wie gelijkt op de wolk, die zegen brengt aan eenieder, ver of dichtbij ?
Hij die in zijn hart de wens heeft gebracht , om anderen geluk en zegen te brengen.
Wie is de mens die leeft, van zijn boeien bevrijd, in vrede en vrolijkheid ?
Hij die vrij is van begeerte naar de dingen waar het verlangen naar uitgaat.
Wat vliegt zonder enig probleem door de wijde hemelruimte ?
De meditatie, waarin de dingen die worden overdacht, gelijk zijn aan dat wijde firmament.
Wat is dat wonderlijke schouwspel, dat wij, zonder te reizen, van hieruit kunnen zien ?
Het weten, dat alle zintuigelijke waarneming berust op illusie.
Wat is de enige ware grondslag van het verbinden van zowel wereldse als geestelijke verdiensten ?
Het zelf van de eigen ziel
het stralende fundament van het onbesmette zijn.

Advertisements

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s