De Onmetelijken

Standaard

Gautama betrad elke dag tijdens zijn yoga-beoefening een alternatief bewustzijn, waarbij hij elke trance liet versmelten met een gevoel van positive welwillendheid jegens de gehele wereld.

Deze meditaties noemde hij “de onmetelijken” (appamana sk.). In elk stadium van zijn innerlijke yogareis naar de afgronden van zijn geest riep hij welbewust de emotie van liefde op- “dat kolossale ,uitdeiende, onmetelijke gevoel dat geen haat kent”- en richtte die naar de vier windstreken zonder een enkele plant, dier, vriend of vijand uit te sluiten van deze warme straling.

Het was een vierledige opzet. Eerst stimuleerde hij bij zichzelf een vriendschappelijke houding tegenover alles en iedereen. Daarna leerde hij om mee te lijden met andere mensen en dieren, hun pijn te beleven, zoals hij mededogen had gevoeld voor de grassprieten en insecten onder de jamrosaboom tijdens zijn eerste jeugdige ervaring met meditatie.

In de derde fase van zijn meditatie wekte hij bij zichzelf een “meelevende vreugde” op die genoot van het geluk van anderen, zonder afgunst of een gevoel van achterstelling.

Tenslotte wanneer hij de diepste trance bereikte, en zo verdiept raakte in het voorwerp van zijn contemplatie dat hij geen pijn of genot meer voelde, streefde Gautama naar een houding van volkomen gelijkmoedigheid ten opzichte van anderen, zonder enige aantrekkingskracht of afkeer.

Dit was uitzonderlijk moeilijk, omdat hij zich volledig moest ontdoen van het egotisme dat voortdurend in de gaten houdt hoe andere dingen en mensen van het zelf zouden kunnen profiteren of afleiden.

Terwijl de traditionele yoga bij de beoefenaar een staat van onontvanklijke autonomie schiep, leerde Gautama systematisch zijn hele wezen open te stellen voor anderen, en op die manier vol mededogen en liefdevolle genegenheid jegens alle andere wezens het ego te overstijgen.

Als zo’n positieve, productieve houding met de intensiteit van een yogi werd aangekweekt, kon deze sneller wortel schieten in het onderbewuste en tot een vaste gewoonte worden. Deze “onmetelijkheden” hadden tot doel de baricaden te slechten die we oprichten tussen onszelf en anderen om ons kwetsbare ego te beschermen. Zodra de geest losbrak uit zijn gewone op zichzelf gerichte dwangbuis, voelde dat “allesomvattend, grenzeloos van een hogere orde, zonder haat of benepen kwaadwilligheid.Als deze yoga van mededogen tot het allerhoogste niveau werd doorgevoerd, kwam de beoefenaar tot het “loslaten van de geest” ofwel het nirvana.

Vrij naar : Karen Armstrong De grote transformatie  p. 340-341
Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s