Buddhayatra

Standaard

Op reis naar India is een bijzondere ervaring. Geen land spreekt zo tot mijn verbeelding als het aloude India.

Een reis vol ontbering wellicht, maar India kent ook die andere spirituele dimensie.

De innerlijke reis waar niemand onberoerd door gelaten wordt.

 

In mijn schooltijd hoorde ik voor het eerst de klanken van de sitar en las ik , matig begrepen, de Bhagavad Gita. Ik las over de Indiase kosmografie en over de levens van Boeddha en Mahavira. Het verhaal van de Mahatma Gandhi inspireerde mij in de tijd waarin we ons zeer bezig hielden met sociale aktie en vrede.

Toen ik veertien was kreeg ik een boek over de Boeddha cadeau waarin ik zaken las die mij nooit meer zouden loslaten. De innerlijke zoektocht en de heldere gedachten vonden elkaar. Ik herkende zoveel in dat prachtige verhaal.

De natuurwetenschappelijkheid van Boeddha’s inzicht. De logica van karma en de vrijheid die ligt in de deconditionering van de geest.

Het was in mijn tienerjaren een heel vruchtbare tijd om open te staan voor nieuwe ideëen en oeroude wijsheid. Ik werd getroffen door de schoonheid van het Sanskriet, de verhalen van Herman Hesse en de klassieke hindoegeschriften die ik kreeg van de Hare Krishna’s. Van Swami Prabhupada kreeg ik de interesse in de heilige taal van India het Sanskriet. Een taal die de wortels vormt van onze eigen taal en die zo prachtig klinkt in de mantra’s van Hindoe’s en Boeddhisten.

Toen ik formeel begin jaren negentig Toevlucht naam in het Drievoudig Juweel van Boeddha, Dharma en Sangha en mij dus “boeddhist” kon noemen kreeg ik van mijn Tibetaanse Leraren veel Sanskriete en Tibetaanse mantra’s en ontdekte ik de ware aard van de kracht van klanken en woorden. Mantra’s hebben betekenis en een kennis die je bewaart in je hart.Niets kan de directe band tussen Leraar en leerling vervangen ! Mijn belangrijkste Leraar Geshela is nu 82 en zal weer terug in Tibet zijn als ik door India reis. Geen Guru heeft mij met zijn wijsheid en zijn vriendelijkheid zo veel geleerd. In al mijn bestaansvormen was, is en zal hij aanwezig zijn.

Hij vluchte met ZH de Dalai Lama in 1959 naar India en kwam in 1984 wonen in ons land.

Onlangs nam ik afscheid van hem in dankbaarheid. Ik zie hem met mijn geestesoog zitten in zijn klooster in zijn bezette land. Glimlachend in meditatie.Tudishe Geshela.

De reis naar Boeddha’s plaats van verlichting , Bodhgaya,  is een reis naar het geestelijk potentieel dat potentie kan worden. Het is de erkenning van de zuiverheid van geest die ieder bewust wezen eigen is maar die verduisterd wordt door onze gerichtheid op verlangen, kwaadheid en jaloezie. Deze geestelijke vergiften ontstaan in de geest door onwetendheid omtrend de ware aard van die geest en de fenomenen ( de interdependentie van alle verschijnselen in oneindige causale relaties )

De reis naar Bodhgaya is een reis langs het Pad dat Prins Siddhartha ging voor zijn Grote Ontwaken onder de bodhiboom, de boom van verlichting.Het maakt je bewust van je inherente mogelijkheid om door wijsheid en mededogen dat zelfde Pad te gaan. Niet alleen voor jezelf maar ook om andere wezens van dienst te zijn.

In Sarnath bij Varanasi legde de prins die nu Ontwaakt was, een Boeddha, zijn dharma uit aan de eerste vijf volgelingen. Hij benadrukte dat hij slechts de weg wees en dat ieder mens zelf het Pad kan gaan dat hij ook bewandelde. Bevrijding van lijden en geboorte is mogelijk voor eenieder van ons.

Toen hij in 483 v Chr. heen ging in Kushinagar sprak hij de volgende woorden : “Bewerk uw bevrijding met grote inzet. Wees een lamp voor uzelf.”

Ik beoefen de boeddhadharma al heel wat jaren en de Buddhayatra ( boeddhistische pelgrimsreis) is een oude droom die nu werkelijkheid wordt dankzij de vriendelijkheid van mijn Leraren en zeker ook de vriendelijkheid van onze school.

We zullen eindigen in Lumbini in Nepal waar Siddhartha geboren werd in 583 voor Christus. De geboorteplaats is een park met een tradioneel bassin waar koningin Maya dit bijzondere kind het leven schonk. Zijn moeder stierf een week na zijn geboorte en de prins werd opgevoed door zijn tante Mahaprajapati.

De prins was voorbestemd om een chakravartin te worden. Een sanskriet woord dat draaier van het wiel betekent en dat we kunnen weergeven als heerser.

Maar, geheel volgens de gewoonte van zijn tijd en van veel jonge mannen zou hij niet het pad van hedonisme maar van ascese inslaan.

Na het zich realiseren van het lijden van  ouderdom, ziekte en dood werd hij zeer teneergeslagen tot een ontmoeting met een monnik hem deed besluiten de wereld vaarwel te zeggen en te gaan leven als een shramana een thuisloze op zoek naar bevrijding. Siddhartha deed zes jaren versterving om te ontdekken dat dit niet de weg was. De mens moet gematigd zijn en de Middenweg bewandelen om zich waarheid en bevrijding eigen te maken.

Onder de bodhiboom in Bodhgaya bereikte hij het ultieme inzicht en ontwaakte zijn geest uit de onwetendheid. Zijn geest was volledig zuiver en wetend geworden.

De staat van nirvana de uitblussing van alle lijden en wording.

Iedere beoefenaar van het boeddhisme droomt ervan Bodhgaya en de andere plaatsen te bezoeken.

Dat moment is nu voor mij in dit leven aangebroken. Wat een geluk !

Een geluk dat ik een beetje met jullie wil delen……

OM MANI PADME HUM

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s