Welkom in Jampa’s Mandala

Status

Welkom in Jampa’s Mandala. Sarva Mangalam , moge alles voorspoedig voor je zijn !

Jampa’s Mandala is een onafhankelijk boeddhistisch blog voor iedereen die belangstelling

voor het boeddhisme heeft. Ik ben een beoefenaar in de Tibetaanse richting.

1bround

Reis met me mee langs de boeddhistische heilige plaatsen in India :

Op dit blog ( film en foto) klik op :

https://jampasmandala.wordpress.com/category/buddhayatra-2011/

De films van mijn boeddhistische pelgrimstocht. Klik op :

http://www.youtube.com/playlist?list=PL479146176BE1B2D3&feature=plcp

JAMPA’S MANDALA OP FACEBOOK  : https://www.facebook.com/jampasmandala

JAMPA’S MANDALA OP VIMEO           : https://vimeo.com/channels/jampasmandala

SHARE YOUR IDEAS : https://plus.google.com/u/0/communities/105219811092375220321

We leven in het Tibetaanse jaar 2143

Jampa's Mandala

Dharma houden

Standaard

Laat je nooit verleiden om je keuze voor dharma te moeten verdedigen.
Volg je hart met wijsheid.
Je Pad is een innerlijk Pad dat je koestert omdat het bevrijding brengt.
Mensen hebben graag duidelijkheid en willen je in hokjes stoppen.
Alleen oprechte belangstelling in wat je bezielt is waardevol.
Dan is er communicatie van hart tot hart.
Plak nooit het label boeddhist op jezelf ,
dit leidt tot verwarring en onwetendheid.
Boeddhadharma is wat jij ervan realiseert.
In je daden zullen mensen zich een beeld van je vormen.
Bewaar wat kostbaar in je hart.
Laat liefdevolle vriendelijkheid je leiden in het leven.

image

Emoties

Standaard

Zolang je je emoties je handelen laat bepalen blijft het negatief karma toenemen.
Alle handelingen , positief en negatief komen voort uit het denken.

image

Als je je denken niet zuivert en temt blijf je in de kringloop van onvoldaanheid en lijden.

De Acht Verzen voor de Training van de Geest door Geshe Langri Tangpa

Standaard

Door Geshe Langri Tangpa

1e Licht Omdat ik de hoogste realisaties wil bereiken , veel beter dan een wensvervullend juweel , dien ik alle andere wezens te koesteren.

2e Licht Wanneer ik omga met andere mensen , dien ik mijzelf en mijn wensen als onbelangrijk te beschouwen , en met een goed hart dien ik anderen te koesteren.

3e Licht  Mij bewust van al mijn handelingen van lichaam , spraak en geest , moge ik op het moment dat een begoocheling opkomt die mijzelf en anderen tot niet-vaardig handelen aanzet , het onder ogen zien en verhinderen te groeien.

4e Licht  Als ik ongeduldige mensen vol van kwade en donkere , geweldige emoties zie , moge ik hen dan beschouwen als kostbare schatten.

5e Licht  Zelfs als iemand waar ik bijzondere zorg voor had en die ik helemaal vertrouwde , zich tegen mij keert , moge ik hem dan als mijn speciale leraar zien.

6e Licht  Wanneer anderen vol van jaloezie , of andere begoochelingen , mij veel moeilijkheden bezorgen , moge ik de nederlaag op mij zelf nemen en hen de overwinning schenken.

7e Licht Moge ik als besluit , in het openbaar en in het geheim , hulp en geluk aan alle levende wezens schenken en al hun pijn en lijden op mij nemen.

8e Licht Moge ik vrij van verstoring , door de acht onevenwichtige gevoelens en alle dingen als illusie ziende , bevrijd worden van de gevangenis van negatieve gedachten.

De acht onevenwichtige gevoelens

1-gelukkig voelen als het leven goed voor je gaat
2-ongelukkig voelen als het leven tegen je schijnt te zijn
3-gelukkig voelen als we rijk zijn
4-ongelukkig voelen als we arm zijn
5-gelukkig voelen als we beroemd en belangrijk zijn
6-ongelukkig voelen als we onbekend en onopgemerkt zijn 
7
-gelukkig voelen als anderen ons prijzen en bewonderen
8-ongelukkig voelen als anderen ons kritiseren en ons beschuldigen

http://www.rigpawiki.org/index.php?title=Geshe_Langri_Tangpa

De Lotusbloem

Standaard

De lotusbloem is zeer symbolisch geweest voor het Oosten , omdat het Oosten zegt dat je in de wereld moet leven , maar er onberoerd door moet blijven. Je moet in de wereld zijn , maar de wereld moet niet in jou zijn. Je moet door de wereld gaan zonder dat je enige indruk , enige schram met je meedraagt .
Als je tegen de tijd dat je sterft kunt zeggen dat je bewustzijn zo puur en zo onschuldig is als toen je geboren werd , dan heb je een religieus leven geleid , een spiritueel leven.
Daarom is de lotusbloem een symbool geworden. van een spirituele manier van leven. Onaangeroerd door het water groeit zij uit de modder in het water , en toch blijft zij onaangeroerd. En zij is een symbool van transformatie. Modder wordt getransformeerd tot de mooiste en meest geurende bloem die deze aarde kent. Gautama Boeddha was zo verliefd op de lotus dat hij zijn paradijs het Lotus Paradijs noemde.

image

Lotus offer in Bodhgaya. jampa 2011

Boeddhistische moraal

Standaard

Als je je gedraagt volgens de Boeddhistische moraal :
De kern van de Boeddhistische religie is het beëindigen van het lijden. Ergens waar men lijden beëindigt is ook de plaats waar Boeddhistische religie aanwezig is.
Je kunt overal Boeddhist zijn; in een huis, in een grot, in het bos, of in de bergen. Er hoeft geen mooie Boeddhistische tempel te zijn. Er hoeft geen monnik of novice te zijn.
Ook als gewone mensen zich gedragen volgens de leer van het Boeddhisme, dan is dat ook religie omdat dat de kern van de religie is. Het beëindigen van lijden.
Daarom als je de religie van het Boeddhisme wilt ondersteunen dan moet je dat doen door het beëindigen van lijden.

Boeddhisten en geweld

Standaard

image

Door Jelle Seidel – Boeddhistisch Dagblad

Dit artikel is eerder verschenen op de website van de Stichting Vrienden van het Boeddhistme.
Zijn boeddhisten per definitie pacifisten? Af en toe kom je een uitspraak tegen als de volgende:

‘Ik heb een grote behoefte aan ultieme geweldloosheid. Niet een beetje, maar zoals de Dalai Lama zegt totaal. We moeten er niet mee sjoemelen. In Birma martelen soldaten boeddhistische monniken. Voor sommigen is dat verwarrend, die soldaten zijn toch ook boeddhisten. Maar dat is niet waar, ze liegen. Boeddhisten volgen geen opleiding in het moorden of niet vermoord worden. Nog nooit zijn in naam van de Boeddha soldaten een land binnengevallen.’
Hans de Booij in Boeddhistisch Dagblad, 29 juni 2012

Ik heb over zulke opvattingen mijn bedenkingen gehad sinds Brian Victoria eind jaren negentig onthulde hoe verstrengeld de Japanse zenbeoefening was met de Japanse oorlogvoering in de twintigste eeuw. Hier volgt een pleidooi voor meer realisme en voor minder utopisme: erken de feiten en construeer geen zuivere leer.

Buddhist Warfare – Michael K. Jerryson & Mark Juergensmeyer

Historisch is er een aantal ‘boeddhismes’ met een enorme diversiteit aan beginselen, praktijken en volgelingen. Om die te begrijpen als het gaat om gebruik van geweld moet je hun relaties met de staatsmacht in hun omgeving bestuderen. Wat ook nuttig is, is goed kijken naar de houding van de Boeddha zelf, en wat hij onderwees. Hij was geen pacifist, maar leerde mensen zelfonderzoek. Dat maakt nederig.

‘Geweld vind je in alle religieuze tradities; daar vormt het boeddhisme geen uitzondering op. (…) Diverse boeddhistisch tradities kennen een lange geschiedenis van geweld,’ schrijft Michael Jerryson in de inleiding van Buddhist Warfare (2010). Hij wil bovenal de misvatting bestrijden dat boeddhisme alleen maar vredelievend is. Achterin het boek staat zelfs een lijstje met boeddhistische oorlogen, van de jaren 402-517 (boeddhistisch geïnspireerde revoltes in China) tot 2002-2010 (boeddhistische soldaten in Thailand werken undercover als volledig gewijde monniken).

‘Boeddhistische’ oorlogen zijn er op uiteenlopende plaatsen gevoerd: Tibet, Mongolië, Japan, China, Sri Lanka, Thailand, en om allerlei redenen. Er zijn specifiek religieuze oorlogen. De boeddhistische gemeenschap moet bijvoorbeeld worden verdedigd tegen aanhangers van andere religies. Tradities vechten hun ideologische geschillen uit. Ketters worden bestreden.

En er zijn burgeroorlogen en andere oorlogen. Boeddhistische leiders verlenen legitimiteit aan staatsoptreden tegen rebellen. Boeddhistische organisaties leveren actieve ideologische en praktische bijdragen aan oorlogvoering door hun almachtige staten. Vaak gaat het om monniken die vechten als soldaten. In door burgeroorlog gevaarlijke gebieden worden kloosters soms door de staat zodanig beschermd dat ze veranderen in militaire forten. Hoe groter de verwevenheid tussen staat en sangha, hoe groter de kans dat monniken meevechten of op zijn minst de soldaten zegenen.

De zuivere leer

Je kunt dit probleem wegredeneren door te zeggen dat boeddhisten die dit doen geen echte boeddhisten zijn. Dat doet Brian Victoria in zijn bijdrage in Buddhist Warfare, en sommige geleerden zijn dat in hun bijdragen met hem eens. Maar over het algemeen is de teneur van dit boek een andere: het is historisch niet gerechtvaardigd om een ‘echt’ of ideaal boeddhisme te construeren.

Al vanaf de tijd van de Boeddha (ca. 490-410 v.Chr.) bestaat er ambiguïteit in boeddhistische geschriften en praktijken over het gebruik van geweld tegen personen – fysiek, symbolisch of door feitelijk sociaal gedrag (dus meer dan alleen oorlogvoering). Het voorschrift voor de boeddhist is weliswaar overduidelijk: geen levende wezens doden noch verwonden. Maar er bestaan soetra’s, zoals de Satyakaparivarta Soetra en de Suvarnaprabasha (Gouden Licht) Soetra, die staatsgeweld tot op zekere hoogte legitimeren.

De koning wordt in de teksten gebonden aan hoge ethische normen, en daarom wordt vooral de Gouden Licht Soetra vaak geprezen. Maar in dezelfde soetra staat dat de koning – als het nodig is – wel degelijk geweld mag gebruiken. Hij moet bedreigingen van de sociale orde kunnen bestrijden. Oorlog voeren, doden en zelfs marteling zijn toegestaan, mits uit compassie. Wetsovertreders moeten worden gestraft naar de zwaarte van hun overtreding, desnoods met de dood.

In historische geschriften worden allerlei redenen genoemd waarom doden met compassie onder voorwaarden geoorloofd is. Als de intentie en de geesteshouding maar goed zijn, zou de daad zelf niet meer tellen. Kun je eigenlijk wel doden als alles en iedereen één is? In het Mahayana-boeddhisme bestaat de leer van de Twee Waarheden: in absolute zin doden wij niet, maar in dit relatieve samsara, het aardse bestaan, kun je soms niet anders.

Naast redeneringen ter rechtvaardiging van geweld tegen andere mensen is er de gewelddadige mythologische symboliek. Zo staat de bodhisattva Vajrapani symbool voor de gewelddadige onderwerping en bekering van Mahesvara, een niet-boeddhistische godheid.

Barak op Thais tempelterrein

De leer is dus niet altijd zo zuiver. En de praktijk is vaak moeilijker dan de leer. Het boeddhisme kent, net als andere religies, een enorme diversiteit aan beginselen, praktijken en volgelingen. Boeddhisten belijden overal de Vier Edele Waarheden, maar hun stromingen en scholen interpreteren die op zeer uiteenlopende wijzen.

Er is geen door iedereen onderschreven canon. Ook als het over boeddhisme en geweld gaat, hebben we te maken met het gedrag van een grote verscheidenheid aan personen die zich boeddhist noemen of lid zijn van zeer diverse boeddhistische organisaties. En ze zijn ook staatsburgers.

Boeddhisme en staatsmacht

Tijdens het leven van de Boeddha moest de sangha zich al verstaan met heersers van kasten, koningen en generaals. Boeddhistische tradities ontwikkelden zich niet in een vacuüm, maar binnen een van meet af aan gepolitiseerde omgeving. De Boeddha zelf werd geboren in de kaste van krijgslieden en kende het politieke systeem waarbinnen zijn sangha moest functioneren. Zijn monniken gedroegen zich aanvankelijk binnen het grondgebied van de heersers in zijn regio als een soort onschendbare buitenlandse diplomaten.

Maar niets voor niets: de sangha moest balanceren tussen gehoorzaamheid aan de eigen voorschriften en gehoorzaamheid aan de wetten van de heersers. De relatie met de staatsmacht moest goed gehouden worden, ook om financiële redenen. Dat gaf morele spanningen over het gebruik van geweld en op den duur ontsporingen. Volgens Jenkins, Maher en Xue Yu in Buddhist Warfare komt de leer van het ‘doden met compassie’ uit deze spanning voort. Het aanvankelijke verbod op het wijden van soldaten tot monniken kon historisch niet altijd worden volgehouden.

Zegening militairen in Sri Lanka

Staten hebben zo hun behoeften, zeker naarmate ze groter, centraler en machtiger worden. Staatssteun aan de sangha, met kloosters als staatsvrije sfeer, vereiste steun van de sangha aan de staat. Het tot op zekere hoogte legitimeren van het gebruik van geweld was daarvan een voorbeeld. De sangha had weinig invloed, dus dan maar proberen om de verschrikkingen van oorlogen binnen redelijke grenzen te houden. Deze opvatting valt ook te lezen in preken van monniken in Sri Lanka voor soldaten in de recente oorlog tegen de Tamils.

In dit precaire evenwicht tussen staat en sangha gingen de boeddhistische tradities geregeld over de schreef door de Dharma te verwarren met staatsbelang, nationalisme en patriottisme. Voorbeelden te over in Buddhist Warfare, van de Mongolen en de vijfde Dalai Lama in de 17e eeuw tot de ‘soldaten-zen’ in het Japan van de 20e eeuw, het Chinese boeddhistische nationalisme tijdens de Koreaanse oorlog in het midden van de vorige eeuw en de huidige conflicten tussen boeddhisten en moslims in Thailand. En Birma, kunnen we sinds 2012 aanvullen.

Het gaat niet alleen om morele keuzen van individuen. Boeddhistische tradities opereren nu eenmaal in een politiek krachtenveld. Het is belangrijk deze omstandigheden te begrijpen.

Wat de Boeddha onderwees

Velen menen dat boeddhisten ook pacifisten behoren te zijn, waarbij pacifisme wordt opgevat als een levenshouding die elke vorm van geweld verwerpt, om welke reden dat geweld ook toegepast wordt. Paul Fleischman, vipassanaleraar in de traditie van S.N. Goenka, is het hier niet mee eens. In een beschouwing onder de titel The Buddha Taught Nonviolence, Not Pacifism analyseert hij wat de Boeddha hierover onderwees.

Volgens Fleischman zijn er fundamentele verschillen tussen de geweldloosheid die de Boeddha predikte en het pacifisme. De Boeddha onderwees geen sociale of politieke filosofie, maar een individuele levensweg. Geweldloosheid, zo min mogelijk schade berokkenen, is geen geloofsregel, maar een praktische noodzaak als je de Weg wilt gaan. De Boeddha stimuleerde eenieder op pad te gaan, en hij erkende daarbij verschillende niveaus van persoonlijke ontwikkeling, uiteenlopende sociale rollen en verplichtingen, verantwoordelijkheden en dwingende omstandigheden. Kortom, hij onderwees iedereen al naar gelang zijn karma.

Met koningen en generaals heeft hij – soms zelfs hartelijke – relaties, maar hij vermeed politieke betrokkenheid. Hij veroordeelde hen niet, noch adviseerde hij deze machthebbers om hun politiek te veranderen of hun posities op te geven. Wel moedigde hij hen aan om hun werk te doen met een zuivere geest en een pad te gaan van compassie en harmonie.

Soldaten vroeg hij naar hun motivatie. Kun je het doden baseren op liefde voor wie je beschermt in plaats van op haat voor wie je bestrijdt? Geweldloosheid is een levenslange persoonlijke opdracht. Je moet anderen niet veroordelen, maar juist hun geweldloze potentieel zien. Geweldloosheid is niet hetzelfde als passiviteit. Soms zijn harde acties nodig om kwaad te beteugelen. Het gaat om de intenties die erachter zitten.

De Pali Canon beschrijft de Boeddha als een wandelaar op de Middenweg tussen directe betrokkenheid bij specifieke politieke (gewelds-)kwesties – maar zover liet hij het zelf nooit komen – en tot medeplichtigheid leidende aanvaarding van onrechtvaardigheid. Ook dat probeerde hij te vermijden.

Het geweld in ons

Het is verleidelijk om een ideaal, moreel hoogstaand boeddhisme te construeren en de werkelijkheid daartegen af te zetten. Maar waarom boeddhistische soldaten veroordelen?

Op de laatste bladzijde van Buddhist Warfare zegt de Japan-deskundige Bernard Faure: ‘Het is hoog tijd ons de vraag te stellen of boeddhist zijn niet juist een confrontatie vereist met het geweld dat steeds dreigend en kernachtig aanwezig is in de werkelijkheid (en in ieder individu), in plaats van het probleem te omzeilen door hoog van de metafysische en morele toren te blazen.’

Een mooie conclusie, lijkt me zo.

Dit artikel werd al eerder geplaatst in het Boeddhistisch Dagblad, op 17 april 2013. Jelle Seidel is vorig jaar overleden.
Bronnen

Jerryson, M.K., Juergensmayer, M. (eds.) Buddhist Warfare. New York: Oxford University Press, 2010. Met:
Michael Jerryson: Introduction;
Paul Demiéville: Buddhism and War
Stephen Jenkins: Making Merit through Warfare According to the Arya-Bodhisattva-gocara-upayavisaya-vikurvana-nirdesa Sutra;
Derek F. Maher: Sacralized Warfare: the Fifth Dalai Lama and the Discourse of Religious Violence
Vesna A. Wallace: Legalized Violence: Punitive Measures of Buddhist Khans in Mongolia;
Brian Daizen Victoria: A Buddhological Critique of ‘Soldier-Zen’ in Wartime Japan;
Xue Yu: Buddhists in China during the Korean War (1951-1953);
Daniel W. Kent: Onward Buddhist Soldiers: Preaching to the SriLankan Army;
Michael Jerryson: Militarizing Buddhism: Violence in Southern Thailand;
Bernard Faure: Afterthoughts.
Schliff, H.M., ‘A Review of Buddhist Warfare’
Fleischman, P. The Buddha Taught Nonviolence, Not Pacifism. Samenvatting – Gratis E book

Dalai Lama over terrorisme

Standaard

image

De Dalai Lama vindt dat een oplossing voor de problemen met gewelddadige extremisten niet van God moet komen. ‘Het zijn mensen die deze problemen veroorzaken. En als we onze verslaving aan oorlogen willen beëindigen, zullen we moeten ophouden om met gebed God een oplossing te laten aandragen. Wij hebben als mensen deze problemen veroorzaakt.’

Parijs 13 november 2015 aanslagen 128 dodenDe Dalai Lama stelt in een interview met de Deutsche Welle, naar aanleiding van de bloedige aanslagen in Parijs, dat terrorisme niet een probleem is, of veroorzaakt wordt door een religie. De geestelijk leider van het Tibetaans boeddhisme zegt dat vanaf het moment dat de Amerikaanse president George W Bush in 2003 de oorlog verklaarde aan islamitische extremisten die een heilige oorlog predikten tussen christendom en de Islam, aan beide zijden is geprobeerd om vredelievende mensen zich uit te laten spreken in voor of tegen zo’n oorlog.

De Dalai Lama: ‘We debatteren over welke godsdienst verantwoordelijk is voor de problemen waarmee we geconfronteerd worden. Maar wat is de gemeenschappelijke noemer in elke moord, terroristische aanslag, verkrachting of andere daad van geweld die we dagelijks zien over de hele wereld? Wat is het enige wat dat ze allemaal gemeen hebben? Het zijn handelingen van mensen. Mensen plegen deze daden, en ze zullen een beroep moeten doen op hun eigen geweten om die daden te rechtvaardigen.

Geweld, haat, misbruik van macht — dit zijn universele menselijke problemen. Ze zijn niet de unieke eigenschappen van dit of dat geloof. Om dat te beweren karakteriseer je jezelf echt als onwetend. Onwetendheid over het verleden, onwetendheid over het heden.

Conservatieve leiders in het westen gebruiken, in een hefboomwerking, de angst en woede over de aanslagen in Parijs hun eigen haatdragende ideologieën. In het Midden-Oosten doet IS hetzelfde. Degenen die deze haat verwerpen vinden een eigen manier om daar mee om te gaan. De wereld is veiliger in onze handen.’

Bron BNN.

Karma

Standaard

Deugdzaam te zijn betekent niet simpelweg gele gewaden te dragen ; het betekent de rijping van karma te vrezen.
Padmasambhava

Onze daden bepalen ons , net zoveel als wij onze daden bepalen.
George Eliot

Vuur kan koud worden , de wind kan gevangen worden door een touw , de zon en maan kunnen naar beneden vallen , maar de consequentie van karma is onfeilbaar.
Je Gampopa

Een kwade daad klontert niet plotseling als melk , maar achtervolgt de dwaas als een smeulend vuur.
Dhammapada

image

Groene Tara