Welkom in Jampa’s Mandala

Status

Welkom in Jampa’s Mandala. Sarva Mangalam , moge alles voorspoedig voor je zijn !

Jampa’s Mandala is een onafhankelijk boeddhistisch blog voor iedereen die belangstelling

voor het boeddhisme heeft. Ik ben een beoefenaar in de Tibetaanse richting.

1bround

Reis met me mee langs de boeddhistische heilige plaatsen in India :

Op dit blog ( film en foto) klik op :

https://jampasmandala.wordpress.com/category/buddhayatra-2011/

De films van mijn boeddhistische pelgrimstocht. Klik op :

http://www.youtube.com/playlist?list=PL479146176BE1B2D3&feature=plcp

JAMPA’S MANDALA OP FACEBOOK  : https://www.facebook.com/jampasmandala

JAMPA’S MANDALA OP VIMEO           : https://vimeo.com/channels/jampasmandala

SHARE YOUR IDEAS : https://plus.google.com/u/0/communities/105219811092375220321

We leven in het Tibetaanse jaar 2143

Jampa's Mandala

Chinees toerisme in Tibet is culturele genocide

Standaard

Het toenemend aantal toeristen in Tibet levert de lokale bevolking nauwelijks winst op. Integendeel. Cultuur en eigenheid van het land en bevolking worden ernstig aangetast. Het Chinese overheidsbeleid trachten de economische groei van Tibet te versnellen. Dat tast echte het voortbestaan van de unieke Tibetaanse cultuur en identiteit aan. Een van de pijlers van die economische ontwikkeling is het toerisme.

Chinees toerisme Tibet, poseren voor cameraTerwijl de autoriteiten trots exponentiële groeicijfers verkondigen en Tibet in China aanprijzen als een ‘exotische bestemming met een mysterieuze cultuur in een spectaculair landschap’, worden de Tibetanen buitengesloten en wordt de controle over het Tibetaans boeddhisme in Tibet verder aangescherpt. China gebruikte de groeiende toeristenindustrie als een van de dekmantels voor toenemende repressie en marginalisering van de Tibetanen.

De opening van de spoorlijn naar Lhasa in 2006 zorgde voor een explosieve toename van het aantal Chinese migranten naar Tibet. In 2007 verder boden het aantal toeristen naar 4 miljoen. De massale protesten in 2008 riepen het toerisme naar de hoofdstad Lhasa tijdelijk een halt toe en het aantal liep met bijna de helft terug. Sindsdien vindt er met enorme overheidsuitgaven en campagnes weer een opleving plaats. Volgens het toerismebureau van de Tibetaanse autonome regio (TAR) was het aantal toeristen in 2010 6,9 miljoen en worden er in 2012 zelfs 10 miljoen verwacht. Nieuwe grote infrastructuurprojecten worden gerealiseerd om de groeiende stroom Chinese toeristen – en migranten – aan te voeren. Lhasa is via de spoorlijn met al zeven grote Chinese steden verbonden en er zijn vijf commerciële vliegvelden in Tibet.

Chinees toerisme Tibet, toeristenDe Chinese regering heeft omvangrijke plannen om de Tibetaanse cultuur en natuur te vercommercialiseren. Daar vallen pelgrims bestemmingen zoals de heilige berg Kailash en meren als Yamdrok Tso onder. In juli werd de bouw van een groot cultuurproject aangekondigd. De autoriteiten investeren drie miljard euro in het pretpark over de Tibetaanse cultuur in de buurt van Lhasa. Xinhua citeerde de onderburgemeester van Lhasa: ‘Het levend museumproject is opgezet om de toeristische naam van Tibet te verbeteren en het moet een mijlpaal zijn in de cultuurindustrie.’

Volgens het staatspersbureau moet het project binnen drie à vijf jaar voltooid zijn. Het thema is de Chinese prinses Wencheng, die in de zevende eeuw de Tibetaanse koning Songsten Gampo duwde. China baseert zijn aanspraken op Tibet op die verbintenis. Door een karikatuur van de Tibetaanse historie en cultuur te maken, probeert China de geschiedenis van Tibet te herschrijven en de Tibetaanse cultuur en identiteit te vervangen door een communistische versie.

Het Tibetaans boeddhisme is voor China een primair doelwit voor de commercialisering van de Tibetaanse cultuur. Waar eens honderden monniken op binnenplaatsen van kloosters debatteerden, staan nu souvenirkramen en kunnen toeristen in pseudo traditionele Tibetaanse dracht voor camera’s poseren. Even oude kloosters, zoals Samye en Tashilhunpo, hoe zijn van een boeddhistische studiecentra omgevormd tot commerciële ondernemingen.

Chinees toerisme in Tibet, LhasaHet aantal monniken en nonnen is drastisch teruggebracht en de traditionele leer wordt aangevuld met de communistische leer en propaganda. Chinezen verkleed als monniken brengen voor exorbitante prijzen Tibetaanse wierook, gebedsvlaggen en andere boeddhistische souvenirs aan de man. De bekende Tibetaanse schrijfster Woeser schreef in een blog dat buitenstaanders hierdoor een verkeerd beeld krijgen van het Tibetaans boeddhisme. ‘Nep boeddhisme heeft de kloosters geïnfiltreerd.’

Toerisme vormt voor de Chinese regering een belangrijke inkomstenbron. In de Tibetaanse autonome regio (TAR) waren de inkomsten uit toerisme in 2007 0.4 miljard euro. Naar verwachting is dat in 2012 zelfs € 1,23 miljard. Deze inkomsten zouden kunnen bijdragen aan opleidingen en werkgelegenheid voor Tibetanen. In de praktijk gebeurt dat niet en worden zij verder gemarginaliseerd. Zo worden de Tibetaanse gidsen vervangen door Chinese gidsen. Deze schotelen een Chinese versie van de cultuur voor, zodat dit Tibetanen niet langer rentmeesters zijn van hun eigen unieke cultuur. Ook taxichauffeurs en eigenaren van restaurants en hotels zijn vooral Chinese migranten.

Analisten melden dat een groot deel van de inkomsten uit toerisme de regio verlaat. De econoom Andrew Fischer, die gespecialiseerd is in China en Tibet, zei: “de meeste toeristen die de TAR bezoeken zijn Chinezen en zij verblijven meestal in Chinese hotels aan de westkant van Lhasa dicht bij een overvloedig aanbod van Chinese restaurants en entertainmentcentra. Het is waarschijnlijk dat bijna al deze inkomsten uit toerisme, die via dergelijke locaties binnenkomen, bijna net zo snel uit de provincie wegvloeien als ze binnenkomen.”

Chinees toerisme Tibet, treinverbindingenChinees toerisme Tibet, westerlingenToeristen uit het Westen en uit andere Aziatische landen dragen nauwelijks bij aan de groei en ze maken nog geen 10% uit van het totale aantal toeristen dat Tibet bezoekt. De regels om de TAR binnen te komen, worden steeds meer aangescherpt via ingewikkelde aanvraagprocedures. Toeristen mogen uitsluitend begeleid worden door gidsen die door de autoriteiten geautoriseerd zijn. Die beweren dat deze beperkingen slechts bedoeld zijn om buitenlandse toeristen te beschermen tegen mogelijke gevallen van “onrust”.

De achterliggende oorzaak is dat China weet dat in het verleden toeristen ooggetuige waren van mensenrechtenschendingen in Tibet en hierover berichtten. Regelmatig worden Tibetaanse gebieden afgesloten voor buitenlandse toeristen, zoals in de voor de Chinezen gevoelige maand maart, als de Tibetanen wereldwijd de volksopstand in Lhasa van 1959 herdenken en rondom andere politiek gevoelige perioden. Toch blijft het belangrijk dat toeristen Tibet bezoeken. Dan ziet de wereld, zoals ook de Dalai Lama stelt, met eigen ogen hoe China de mensenrechten in Tibet schendt.

Bron International Campaign for Tibet.

Wijs

Standaard

wp-1471774351455.jpeg

De mensen zijn bang voor de stilte

Hun zintuigen moeten voortdurend bevredigd worden

Hun angst neemt toe als de stilte hen beklemt

De mensen zijn bang voor de leegte

Hun zintuigen zoeken voortdurend naar vastigheid

Hun angst neemt toe als de leegte hen beklemt

Omarm de stilte

Hecht je niet aan al die indrukken

Word vrij

Zie de leegte van alle dingen en jezelf

Word wijs

Jampa Gyatso

 

Chinese Authorities Plan Major Reduction of Monastic Population at Larung Gar

Standaard

By Craig Lewis Buddhistdoor Global | The authorities in China’s southwestern Sichuan Province are reportedly planning a major reduction of the burgeoning monastic population at the famed Larung Gar Buddhist Academy in the Larung Valley near the town of Sertar, Garze Prefecture. The reported decision follows similar moves in 2001, when state authorities organized a mass eviction of residents from the institute, and late last year, when further evictions were accompanied by an order to reduce admissions to curb the rapid growth of the monastic population.


Situated in the traditional Tibetan region of Kham, Larung Gar Buddhist Academy was founded in 1980 by the highly respected teacher Khenpo Jigme Phuntsok (1933–2004), a lama of the Nyingma tradition, one of the four major schools of Tibetan Buddhism. With some estimates putting the population at as many as 40,000 monks and nuns, the institute is widely considered to be the largest center of Buddhist learning in the world.

“Last year, 600 members of this center were ordered to leave, and they returned to their hometowns. About 400 members aged 60 and older were also asked to leave, and they left as well,” an anonymous source told Radio Free Asia, a private, non-profit international broadcaster created by the US government. “This year, the authorities are talking about 1,200 members who will have to leave, and it is said that China has now issued a document saying that only 5,000 monks and nuns will be allowed to remain [at Larung Gar].”


Government officials were marking houses that obstructed the passage of firefighting vehicles or the construction of roads, according to the source, who added that dwellings targeted for demolition would be torn down by force if necessary. “About 60 to 70 per cent of the houses of monks and nuns are being marked for demolition,” the source said, noting that the order to reduce the number of residents at Larung Gar did not originate at the county level, “but comes from higher authorities,” with China’s president Xi Jinping taking a personal interest in the matter. (Radio Free Asia)

In 2001, government authorities had become unsettled by the rapid population growth at the institute. Alarmed by what they termed “splittist” activities, and particularly unnerved by its growing popularity among ordinary Han Chinese—at the time, Han Chinese at the academy numbered more than 1,000—the authorities sent in thousands of security personnel and laborers, who evicted all but 1,400 of the monastery’s 9,000 inhabitants and razed 2,400 dwellings. Many of the nuns and monks turned out from Larung Gar made their way southwest to the more remote Yarchen Gar monastic community, still largely hidden from the outside world by its geographical remoteness and political restrictions put in place by the government. Because of these restrictions, most of the monks and nuns at Yarchen Gar are not officially recognized and live in fear of eviction.

The site of the Larung Gar Buddhist Academy was chosen by Khenpo Jigme Phuntsok because of its historical connection to the Vajrayana tradition. It is said that His Holiness the first Dudjom Rinpoche, Dudjom Lingpa (1835–1904), stayed here with his 13 disciples. The institute was conceived as an independent center of study that would help revitalize the Dharma and revive the study and practice of Tibetan Buddhism following the devastating impact of China’s Cultural Revolution (1966–76), during which Tibetan Buddhism was suppressed and thousands of monasteries were destroyed. While the academy initially had fewer than 100 students, the monastic population grew rapidly in the years that followed.

The institute has played a key role in revitalizing the teachings of Tibetan Buddhism since China eased restrictions on religious practice in 1980, and has become renowned for the quality of both its religious and secular education. English, Chinese, and Tibetan languages and modern computer studies are taught alongside a traditional non-sectarian Buddhist curriculum. About 500 khenpos—holders of doctoral degrees in divinity—have studied at Larung Gar Buddhist Academy.

Reincarnation

Standaard

kalachakra 2017 Bodhgaya

10952076_1075593579133483_646783550_n (1)

Introduction:

My fellow Tibetans, both in and outside Tibet, all those who follow the Tibetan Buddhist tradition, and everyone who has a connection to Tibet and Tibetans: due to the foresight of our ancient kings, ministers and scholar-adepts, the complete teaching of the Buddha, comprising the scriptural and experiential teachings of the Three Vehicles and the Four Sets of Tantra and their related subjects and disciplines flourished widely in the Land of Snow. Tibet has served as a source of Buddhist and related cultural traditions for the world. In particular, it has contributed significantly to the happiness of countless beings in Asia, including those in China, Tibet and Mongolia.

In the course of upholding the Buddhist tradition in Tibet, we evolved a unique Tibetan tradition of recognizing the reincarnations of scholar-adepts that has been of immense help to both the Dharma and sentient beings, particularly to the monastic community.

Since…

View original post 3.893 woorden meer